Afbeelding

Anders bekeken: gemakkelijk is anders

Algemeen

Hoeveel mensen zouden de afgelopen weken met veel plezier hebben gerecreëerd rond, aan of op de Reeuwijkse Plassen? Sloepen, zeilboten, motorbootjes, windsurfers en suppers velen zoeken verpozing en verkoeling op het water. Het strandje in de Reeu-wijkse Hout en de steigers in de Elfhoevenplas aan de Korssendijk trekken op mooie dagen vele honderden zonaanbidders en zwemmers. Fietsers en wandelaars genieten op hun manier. Als je alles bij elkaar optelt kom je op drukke dagen misschien wel tot ruim 10.000 bezoekers, al kunnen dat er net zo goed nog veel meer zijn.

Waarmee vaststaat dat het plassengebied voorziet in een grote behoefte, want ook als de zon wat minder uitbundig schijnt zoeken recreanten de schoonheid en rust van dit gebied. Toch scheelde het weinig of de plassen zouden zijn verdwenen. Ruim een eeuw geleden werd het -achteraf bezien- onzalige plan gelanceerd het gebied droog te leggen. De plassen zijn in de 18e en 19e eeuw ontstaan door veenwinning. Met name boeren drongen in de 19e eeuw aan op drooglegging. Deels gebeurde dat ook in Reeuwijk-Dorp, met de Tempelplas, de Middelburgse Plas en de Wonne. De grond bleek minder vruchtbaar dan gedacht, opborrelend kwelwater vroeg om extra bemaling. Dat beïnvloedde de discussie rond de drooglegging van de twaalf plassen bij Sluipwijk. Toch wilde de gemeente Reeuwijk doorzetten en kwam in 1923 met een plan. Voor- en tegenstanders roerden zich heftig, maar in 1930 werd er een dikke streep door gezet. Het plassengebied werd in de jaren zestig zelfs nog uitgebreid door zandwinning in de polders Broekvelden/Vettebroek, wat Reeuwijk enige tijd een steenrijke gemeente maakte. Nu zijn we blij met de plassen, al heeft de toegenomen recreatiedruk zeker ook nadelen. De (gemeentelijke) overheid werkt samen met de stichting 12 Reeuwijkse Plassen (bundeling eigenaren van land en water in het gebied) om natuurbehoud en recreatie met elkaar te verenigen. Zodat het voor iedereen leuk blijft. En da’s echt niet gemakkelijk.

door Henri Stolwijk

!