Foto:
Dorpsgedicht

Stille klok

  Column

Het is stil in Bodegraven
De mensen zijn gaan slapen
De avondklok valt vroeg
De auto’s en de fietsen
Zijn levenloze dingen
Het dorp behoort nu nog
Aan een paar enkelingen
Zoals ik met hond
Die houden van verlaten straten
Om zomaar hardop
In mezelf te kunnen praten
Om zomaar hardop
Te kunnen dichten
Zonder auto’s en fietsen
En slechts enkele gezichten
Want de mensen zijn gaan slapen
In het stille Bodegraven
En gek genoeg niemand
Die ik tegenkwam

Het is stil in Bodegraven
De mensen blijven binnen
De avondklok tikt door
Ook in de dorpen om ons heen
Ik staar lang in het water
En voel me heel alleen
Toch mag ik samen met de hond
Eenzaam en verlaten
Een blokje lopen
Door mist doortrokken straten
Het is stil in Bodegraven
Maar wat zou het toch fijn zijn
Als ik weer meer mensen tegenkwam

Meer berichten