<p>Helma Horsmans en haar houten poppetjes. Elk popje staat voor een van de familieleden.</p>

Helma Horsmans en haar houten poppetjes. Elk popje staat voor een van de familieleden.

(Foto:)

‘Iedereen heeft recht op zijn plek in het systeem’

  Human Interest

REEUWIJK - Er zijn van die terugkerende patronen waar je steeds weer tegenaan loopt, maar waar je de oorzaak eigenlijk niet van kent. Het draait vaak om thema’s waar niet alleen jij, maar ook je familie mee lijkt te kampen. Wat is dat toch? Je komt erachter als je een familieopstelling doet bij de Reeuwijkse Helma Horsmans: het is de dynamiek van familiesystemen. Niet dat je na de familieopstelling fluitend door het leven gaat. Het geeft je een diepgaand inzicht in je eigen patronen, waarna je er als vanzelf mee aan het werk gaat, alsof je allang over de ingrediënten van de oplossing beschikt.

Helma Horsmans helpt mensen graag op weg om uiteindelijk zichzelf te helpen via familieopstellingen. Omdat ze een plaatjesdenker is, geeft ze de uitleg van familieopstellingen in beelden. “Er zijn drie basisprincipes waar een perfecte familie aan moet voldoen. Zijn die verstoord, dan kun je daartegenaan lopen. Niemand is perfect en dus bestaat er ook geen perfecte familie. Zolang je er geen last van hebt, is er niets aan de hand. Pas als zo’n patroon je dagelijks leven negatief beïnvloedt, kun je er door middel van een familieopstelling inzicht in krijgen.” Het is de reden dat ze haar praktijk ‘Hervindingen’ noemt; je her-vindt letterlijk je eigen evenwicht terug.

Verschillende vormen
Helma vertelt verder: “Bij familieopstellingen zijn er verschillende manieren om dat wat moet worden ‘gezien’ (daar waar je tegenaan loopt) naar boven te krijgen. Sommigen werken met paarden, anderen met mensen die representant zijn voor de overige familieleden. Zelfs de inhoud van je etui zou je kunnen gebruiken.”

Helma vindt het zelf prettig om één op één te werken. “Dat doe ik aan de hand van een tafelopstelling met de houten poppetjes. De positie waarin de vraaginbrenger de andere poppetjes ten opzichte van zichzelf neerzet, vertelt al veel. Als elk poppetje op de goede positie staat, dan voel je als vraaginbrenger dat het goed staat. Als de vraaginbrenger zichzelf naar een andere positie beweegt, kan dit als een enorme opluchting worden ervaren. De opstelling - in mijn geval die van de houten poppetjes - noemen we het ‘energetische veld’, waarin mensen tot elkaar staan.”

Van boven naar beneden
Helma legt uit dat het leven van boven naar beneden wordt doorgeven, van grootouders op ouders op kinderen op kleinkinderen. “Daar hoort een ouderrol bij die het leven van jou als kind beschermt door van je te houden en al het mogelijke te geven. Omgekeerd moet je als kind je ouders respecteren; zij gaven je huisvesting, kleding, voedsel en geestelijke bagage. Dat is de theorie. Maar in de praktijk zijn we allemaal mensen met naast al onze gaven, onze tekortkomingen. En dus gaat het weleens mis en neemt een kind de ouderrol, bewust of onbewust, op zich.”

Welke plek je in het gezin geboren bent, is ook belangrijk. Helma: “Ben je werkelijk de oudste? Of is er een miskraam vóór jou geweest? Het ene kind is dominanter dan het andere. Zo kan het derde kind bijvoorbeeld de rol van de oudste overnemen. Ook al is dit goed bedoeld, het werkt niet. Iedereen heeft evenveel recht op zijn of haar plek in het systeem van de familie. Je kent vast wel het gevoel dat je teruggaat naar je eigen plek wanneer je als volwassenen weer in de setting met je ouders, broers en zussen samen bent. De rangorde van toen is gelijk weer terug.”

Familieopstellingen gaan bovendien verder dan je directe gezin. Helma: “Iedereen hoort ergens bij: bij familie, een vereniging, godsdienst, collega’s, je cultuur en zelfs je geboortegrond. Iedereen heeft evenveel recht op een plek in het systeem. Wordt iemand buitengesloten of doodgezwegen, dan is het systeem niet compleet. Ook het evenwicht tussen geven en nemen moet goed zijn. Is de weegschaal uit balans, dan ben je in disbalans. Als dat maar lang genoeg duurt, krijg je metaalmoeheid.”

Stroming van energie
Als er ergens een kink in de kabel zit, komt dat naar boven bij een familieopstelling. Helma laat nog eens haar houten poppetjes zien: vier maten in verschillende kleuren. De opa’s en oma’s zijn de grootste, de kleinste poppetjes zijn uiteraard de kleinkinderen. Het verschil van man of vrouw bij de houten poppetjes is zichtbaar door de ‘jurk’. “Misschien moet je het niet willen verklaren, maar het gewoon ervaren. De vraag die je beantwoord wilt zien, krijgt soms antwoorden die je nooit bij de vraag had bedacht. Het inzicht is doorgaans verbluffend. Niet dat je problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen, maar je ziet ze in perspectief. Daarmee kun je ze aanvaarden en verder leven.”

Mail voor meer informatie naar info@hervindingen.nl.

Tekst en beeld: Marlien van Leeuwen

Meer berichten