
Regels, regels, regels
Algemeen Politici aan het woordRegelmatig hebben we in Nederland discussies over regels. We hebben hier dan ook veel regels. En iedereen moet eraan voldoen. Inwoners, ondernemers, overheden, toeristen, iedereen. Juist daarom discussiëren we er ook zo veel over.
Regels kunnen heel nuttig zijn. Ze geven richting. Zorgen ervoor dat ons samenleven geen chaos wordt. Beschermen zwakkeren tegen sterkeren. Maar automatisch houdt dat in dat regels ook dingen verbieden. Daar zijn we minder blij mee, terwijl het wel hard nodig kan zijn. Denk maar aan regels in het verkeer en in het strafrecht.
Problematisch wordt het als regels zo streng zijn dat ze wenselijke ontwikkelingen tegenhouden. Dat zien we gebeuren bij de regels rondom stikstof en zeker ook bij regels rondom vergunningen voor nieuw- of verbouw van huizen. Over die laatste categorie is veel te doen. Vergunningsprocedures moeten korter, zodat er sneller huizen kunnen komen, wordt dan gezegd. Maar ligt het aan die procedures? Kort gezegd: nee. Het ligt aan andere regels: regels rondom stikstof, verplichte onderzoeken naar natuur, dieren, geluid, etc. Allemaal verplichtingen vóórdat je een vergunning kunt krijgen.
Hoe we aan al die regels en verplichtingen komen? Die zijn ooit vastgesteld. Door politici zoals ik. Daarmee is de politiek ook aan zet om die regels te veranderen. Of een politieke partij verandering wil, hangt af van de ideologie van die partij. Als CDA willen we in ieder geval een groter beroep op verantwoordelijkheid en fatsoen en daarmee minder regels. Alleen dan is er genoeg ruimte voor initiatieven van mensen, verenigingen en gemeenschappen. Als commissielid zet ik me daarvoor in. U weet me te vinden!