Een traan en een lach

12 juni 2024, 04:30 Algemeen Anders bekeken

Prachtig als twee jonge mensen vol vertrouwen elkaar het ja-woord geven. Extra bijzonder als de trouwceremonie en het aanpalende bruiloftsfeest plaats vinden op een wijndomein in Italië. Toch reisden wij vorige week met gemengde gevoelens af naar een dorpje in de Italiaanse regione Veneto. Want de vader van bruid Amber ontbrak en dat wierp een schaduw over dit moment. Begin januari werd bij hem, Harry Steenhuizen, een agressieve vorm van kanker ontdekt, tien weken later overleed hij. Harry behoorde tot mijn beste vrienden,  jarenlang dronken wij op zaterdagochtend koffie bij De Buren. Op onze manier namen we het leven door, bespraken de dorpsroddels met eigenaar Ben van ’t Hof. Al meer dan een jaar begon Harry zowat elke zaterdag enthousiast over de bruiloft van zijn enige dochter met haar Stan, op beiden was hij beretrots. Het leven kan wreed zijn, al op 7-jarige leeftijd verloor Amber haar moeder en Harry zijn echtgenote Gwen door ziekte. Hij voedde zijn dochter in zijn eentje op tot een mooie en sterke vrouw. Jarenlang vierde Harry met Gwen en later met Amber vakantie in Veneto; daar moest het huwelijk dus plaats vinden. Ook de ouders van Stan vonden het een mooi plan. Voorjaar 2023 werden in Italië alle afspraken vastgelegd. Een selecte groep vrienden en familieleden kreeg in het najaar de invitatie. Toen de medische behandelingen niet aansloegen leek de bruiloft ineens te ver weg. In het hospice drong Harry er bij Amber en Stan op aan dat die bruiloft ook zonder hem moest doorgaan, al waren ze inmiddels vervroegd getrouwd in Nederland. Zo geschiedde. Tijdens de ceremonie waar de ringen werden gedeeld vloeiden tranen, Harry werd enorm gemist. De vriendengroep van het bruidspaar, die samen en los van elkaar net als Stan in bandjes actief zijn, maakte er een vrolijke muzikale middag van. Aan ronde tafels boomden we over van alles, genoten van spijs en drank, dansten tot diep in de nacht. Liefde en geluk met een randje, maar wat zou Harry trots en blij zijn geweest. Dat is hem zo gegund.