
Onderdeel van het team
Algemeen Anders bekeken Anders bekeken Anders bekekenHet leven kent fases. Die allemaal een eigen ritme kennen, hun eigen specifieke geneugten meebrengen. En je doorloopt ze altijd met gelijkgestemden. Zo woont onze oudste dochter in een wijk waarnaar jonge stellen verhuizen als de eerste stappen op de carrièreladder succesvol zijn gezet. Bij heel wat huizen staat een bakfiets aan de ketting, het hedendaagse lifestyle symbool van de jonge ouder. In zo’n omgeving denk je al gauw dat de wereld alleen bestaat uit werkende paren met peuters en kleuters, hun hoofden getekend door doorwaakte nachten.
De andere dochter zoekt haar weg in de journalistiek, maar staat nog met een half been in de studentenwereld die ze eigenlijk net heeft verlaten. Die heeft dus niks met bakfietsen en luiers, moet nog wennen aan de financiële vrijheid die een regelmatig inkomen kan bieden. Maar ook aan de verplichtingen die daar bij horen.
Tja, en dan wij. Van ouders transformeren we in grootouders, zoals vele vrienden om ons heen. De dochters stellen je wijze raad van tijd tot tijd echt nog wel op prijs, maar zoeken vooral hun eigen weg. En daar zijn dan de kleinkinderen, althans bij de oudste dochter. Waar onze eigen ouders slechts in geval van nood als oppas fungeerden zijn wij vast onderdeel van het team dat hand- en spandiensten verleent opdat beide ouders kunnen werken. In ons geval betekent dat een regelmatige oppasdag: dan werkt dochterlief thuis in het kantoor, wij doen leuke dingen. Fietsen met kleinzoon Pepijn langs weiden met koeien en vaarten met boten is ontzettend geinig, samen ‘koffie’ drinken bij een restaurant is reuzegezellig. Mijn echtgenote geniet van elke wandeling met de half jaar oude Cato. We delen dat met velen! Zo bezochten wij vorige week met Pepijn het Spoorwegmuseum. Heus, ruw geschat bestond de helft van de bezoekers uit opa’s en oma’s met kleinkinderen. En we staan ons mannetje hoor, we klimmen met de nazaten overal op en door. Zo blijf je ook in deze fase behoorlijk fit. Mooi toch. Zeker, ’s avonds zijn we bekaf. Maar missen? Voor geen goud.