Regenwormen
Hoi Heidi,
Haha, die olifant stond er dus echt in de kamer: het moeilijke onderwerp waar je het niet over had. Een groot dier, het was vast een heel eind omlopen voor je om alle afleidingsartikelen in stelling te brengen, van de Hollandse windmolens tot de Aziatische hoornaar en de Amerikaanse rivierkreeft. Laat mijn bijdrage daaraan dan zijn dat de stijgende zeespiegel door klimaatverandering kan leiden tot boeren met waterbuffels en zeekoeien.
Maar de olifant in de kamer was natuurlijk al het groene grasland; jij bent er blij mee. Maar vergis je niet. Voor een groot deel is het buitengewoon arm aan natuurlijke kwaliteit. In een gezonde bodem zijn het de regenwormen, schimmels en bacteriën die de bodem luchtig en voedingsrijk houden. Ook een variatie aan planten helpt daarbij. Door de eenzijdigheid van het Engelse raaigras, het dichtrijden van de bodem met zware voertuigen, het doorsnijden bij de bemesting, overbemesting en bestrijdingsmiddelen blijft van een ecologisch gezond systeem weinig meer over. De bodem raakt biologisch uitgeput, dood.
Terwijl het veel beter kan. Ga eens kijken bij blijmoedige pioniers uit de eigen gemeente. Bij boer Anton de Wit in Reeuwijk, die kunstmest heeft afgezworen en met organische bemesting de regenwormen en het bodemleven weer terugbrengt. Of een klein stukje verderop, waar boer Jan van Leeuwen al veel eerder is overgeschakeld op een biologische werkwijze.
Honderdduizend Nederlanders hebben een petitie ondertekend van onder meer Caring Farmers en de Federatie van Agro-ecologische Boeren. Duizenden 'groene boeren' vragen daarin om steun bij de omslag naar ecologische landbouw. Vorige week is die aan de Tweede Kamer aangeboden met een hoopgevend Groenboerenplan. Als we dat nou eens serieus namen, zouden we dan niet veel beter af zijn, Heidi?
Hartelijke groet,
Martien