‘Kijk omhoog: er schittert hoop aan de hemel’
InterviewBODEGRAVEN - “Mijn kinderen zeiden weleens: ‘Een boek schrijven, dat is toch geen echt werk’,” vertelt Gerdine Blom. Samen met haar man Maarten en vijf van hun acht kinderen staan zij voor een volle Dorpskerk in Bodegraven waar het boek van Gerdine ‘Als de hemel openscheurt’ wordt gepresenteerd tijdens een ‘boeklanceringsconcert’. “Onze kinderen hebben veel tijd moeten delen met ‘weer dat boek’, zoals zij dat noemden. Daarom heb ik het boek aan onze kinderen opgedragen en geef ik het eerste exemplaar aan hen.”
door Cil Vrij
‘Als de hemel openscheurt’ is een waargebeurd verhaal van ‘verdriet, verwondering en victorie’, staat er op de omslag van het boek. In het boek vertelt Gerdine over het overlijden van hun dochter Miriam, die op 6-jarige leeftijd op 8 augustus 2018 onverwachts overleed aan een bacteriële infectie. Het gezin - Maarten, Gerdine en vijf kinderen - woont op dat moment in Albanië. Zij zijn voor een periode van 6 jaar uitgezonden door de Gereformeerde Zendingsbond.
Het boek bestrijkt een periode van 18 dagen rondom het overlijden van Miriam. Hoewel elk hoofdstuk met een Bijbeltekst begint, is het ook heel mooi om te lezen als je alleen de verhaallijn volgt. Al lezend beleef je de hoogte- en dieptepunten waar het gezin doorheen gaat: het gevoel van onmacht, maar ook de lichtpuntjes en kracht die Gerdine ervaart uit een klein gebaar van een vriendin, maar ook uit tekenen van God, zoals de lokale regenbui die haar tranen wegspoelt als zij het mortuarium uitloopt nadat zij Miriam heeft verzorgd en de aardbeving als Miriam wordt overgevlogen.
Onmisbaar
Aan de keukentafel in haar woning in Bodegraven praten we met Gerdine over haar boek. Het huis is letterlijk vol, net als het tv-programma zegt waar zij al enkele seizoenen aan meewerken. Het huis staat nu vol met dozen boeken. Er hangt geen tv-scherm prominent in de kamer, wel ligt er voor het grijpen een kleurrijke kinderbijbel. Tussendoor scharrelt Juda, bijna 2 jaar oud, rond; hij wil koffie maken. Maarten, werkzaam als dominee in de internationale kerk in Gouda, werkt achter de laptop en boven ligt Gideon van 10 jaar ziek op bed.
“Het is nu extra hectisch in aanloop naar de presentatie van het boek. En dan gaat de vaatwasser ook nog kapot,” merkt Gerdine laconiek op. Zij is wel wat gewend. “Met zeven kinderen is niet alleen de vaatwasser onmisbaar.” Gelukkig is er een goede vriendin die haar even helpt om wat orde in de chaos op de bovenverdieping te brengen. “Wij zijn zo dankbaar voor alle hulp die wij nu, maar ook rondom het overlijden van Miriam, mochten ontvangen,” zegt Gerdine hierover tijdens de boekpresentatie. “Zij verdienen een groot applaus.”
Schatkist
Toen Miriam overleed moest er erg veel geregeld worden. De situatie werd helemaal heftig toen ook zoontjes Tijmen en Gideon ziek werden en in het ziekenhuis in Albanië werden opgenomen. Er moesten moeilijke keuzes gemaakt worden voor de begrafenis. Maar uit onverwachte hoek werd er steeds een helpende hand aangeboden, zowel lokaal als van familie en vrienden uit Nederland. Omdat Maarten en Gerdine een jaar later definitief terug zouden gaan naar Bodegraven, waar Gerdine van haar 8e tot haar 18e heeft gewoond, werd besloten dat Miriam in Bodegraven zou worden begraven vanuit De Dorpskerk. Gerdine vertelt hierover: “Het was zo speciaal: alles liep door elkaar, verdriet, hoop en victorie. Daarom wil ik mijn boek presenteren vanaf de plek waar Miriam in ‘haar schatkist’ lag, zoals Yael dat noemde.”
Boeklanceringsconcert
Het boeklanceringsconcert in de Dorpskerk op donderdagavond 14 november kende een bijzonder programma met bijdrages van de familie. Zo speelde zoon Tijmen mee in de praiseband Sons and Daughters, Elisabeth (de zus van Maarten) zong twee liederen en Maarten begeleidde zelf de laatste twee liederen op het orgel. Trompet, viool en piano maakten het muzikale programma compleet, tussen de boekfragmenten en de boekpresentatie door.
En waar zijn de kinderen ondertussen? Tijdens de boekpresentatie liggen de jongste twee al op bed. De andere jongens hebben geen last van de slaap: zij spelen verstoppertje in de ‘herenbank’. Als Gideon, van de gelijknamige uitgeverij, een cadeau voor het gezin krijgt aangeboden, neemt hij deze schat ook mee naar de herenbank. Yael heeft zich met haar vriendin verschanst achterin de kerk. Gerdine overziet het geheel. “Als mensen vragen hoeveel kinderen ik heb, zeg ik acht. Miriam hoort er gewoon bij.”
Op www.omhoogkijken vind je meer over informatie over het boek, foto’s en een afspeellijst met troostrijke muziek.
