80-jarige klasgenoten van de Willibrordusschool ontmoetten elkaar weer na 68 jaar
AlgemeenBODEGRAVEN - Zomaar uit het niets ontstond het idee om met oud klasgenoten van de zesde klas lagere school van de Willibrordus een reünie te organiseren. Na de lagere school verlies je elkaar uit het oog, iedereen zwerft uit en enkelen blijven in Bodegraven wonen. Soms kom je die nog tegen maar anderen in het geheel niet. Hoe vind je ze allemaal terug?
Klasgenoten Ben Smit en Broos de Groot gingen op zoek. Een onschatbare bron was het doopboek uit de RK kerk met namen van jongens geboren vanaf september 1943 tot en met september 1944, zij kwamen tenslotte allemaal in de zesde klas bij het hoofd van de school meester van Liempt. Maar waar zijn ze gebleven en wie zaten er in de zesde of zevende klas.
Na veel zoekwerk en navragen bij mogelijke familie breidde de lijst zicht langzaam uit tot wel 50 namen, na selectie bleven er nog 40 over. Het trieste is als je nu naar 80-jarige klasgenoten gaat zoeken dat er dan er al veel overleden zijn en er ook enkelen helaas niet in staat zijn om te komen. Er bleven toch 25 namen over.
Zondag 15 december 13:00 uur was het zover in het in kerstsfeer gehuld Groene HartHuys en tussen kunstwerken van de lopende tentoonstelling. Het werd een feestje van herkenning. Toen waren we 12 jaar. Na veel handen schudden ging bij iedereen, soms na enige aarzeling, toch weer een lichtje branden.
“Veel van onze klasgenoten zijn in Bodegraven of omgeving blijven wonen, maar er waren er ook uit Amsterdam, Huizen, Zeewolde en zelfs uit Hechtel België overgekomen. Na koffie en zo een uur babbelen bekeken we de PowerPoint presentatie. Er waren maar heel weinig oude persoonlijke foto’s beschikbaar. We hadden juist oude foto’s opgevraagd maar er kwam bijna niets uit de jaren 1955-1956, zelfs geen klassenfoto. Die klassenfoto moest nu toch eindelijk gemaakt worden en dat gebeurde dan ook” aldus Ben Smit en Broos de Groot.
De middag werd voortgezet met een hapje en een drankje waarbij het vooral over vroeger en de tijd daarna ging, herinneringen boven halen met anekdotes en sterke verhalen. Ook wie zat waar of naast je in de klas zat en wie zat in de zevende?
De wegen zijn zeer uiteen gelopen: Men werd hovenier, botenbouwer, molenbouwer, kermisexploitant, agrariër, manegehouder en pannenkoekenbakker. Men ging in de journalistiek of politiek, handel, ging huizen bouwen.
Er was in de schooltijd een groepje dat op zolder of in schuurtjes kristalontvangertjes bouwde. Dat resulteerde later in een radio- en tv-technicus, een wit- en bruingoedzaak, een ander in een jukeboxen, speeltoestellen en golfballenautomaten. De laatste van die groep werd belastinginspecteur. Eén oud-klasgenoot is de zee opgegaan, hij heeft op cruiseschepen een netwerk van kapsalons opgebouwd, woont nu in Londen maar kon vanwege de kerstdrukte niet komen.
En zo vloog de tijd, aan het eind van de middag ging ieder weer zijns weegs, met veel aangehoorde verhalen en nagenietend van zeer geslaagde en verrassende ontmoetingen.
