Baptiste verheft plattegronden tot een kunstvorm
REEUWIJK – Kijken naar kunst kan soms lastig zijn, want waar moet je op letten? Baptiste Dullaart uit Reeuwijk geeft bij het bekijken van zijn schilderijen de tip mee dat de kijker op zoek moet gaan naar plattegronden en grapjes. En daar moet je wel even de tijd voor nemen. Baptiste neemt ons mee in het ontstaan van zijn kunstvorm, Geo-in-Art, en legt zijn werkwijze uit.
door Antoinette Riekert
"Zo'n tien jaar geleden, tijdens mijn studie in Groningen, is de stijl waarin ik nu schilder ontstaan. Een stukje restant mdf ben ik gaan gebruiken om op te schilderen. Voor mij was dat een manier om, met mijn ‘hersenspinsels', te ontspannen. Toen ik van baan veranderde en door corona gedwongen werd om thuis te werken, pakte ik het schilderen weer op.”
Concentratie op een ander vlak was voor hem, door "binnen de lijntjes te blijven”, een goede afleiding. Wat hij maakte, deelde hij door tijdens de teams-vergaderingen de voortgang van zijn werk als achtergrond op de computer te plaatsen. Baptiste vertelt dat hij dan opmerkingen kreeg zoals "je bent niet veel verder gekomen” of "klopt het dat je er een plattegrond in ziet?”
Hij is toen gaan nadenken over welke richting hij met het schilderen op wilde en is gaan testen hoe schilderijen eruit zien als hij daar bewust plattegronden in verstopt. Geïnspireerd door geografische aspecten, maar ook door vlaggen- en wapenkunde, maakt Baptiste nu schilderijen waarbij je op zoek moet gaan naar wat hij hierin verwerkt heeft.
Op vrijdag is voor hem de middag dat alles in het teken staat van het creëren van kunst. Voordat hij gaat schilderen, zoekt hij eerst de onderdelen uit die hij in een schilderij wil hebben. Dan tekent hij met gebruikmaking van overtrekpapier eerst iets geografisch, zoals plattegronden van steden of omtrekken van eilanden. Ook probeert hij er andere symbolen, dieren die met één lijn zijn getekend of tekst in te zetten. Door lijnen te verlengen, te verbinden of toe te voegen, verbergt hij vervolgens de tekeningen. Hierdoor wordt het een stuk lastiger om te zien wat er in het schilderij verborgen zit.
Voor elk schilderij werkt Baptiste met zes kleuren. Hij begint altijd rechtsonder in de hoek met het opzetten van de zes kleuren, zodat hij een inschatting kan maken hoe de kleuren er naast elkaar uitzien. Vervolgens kiest hij één kleur die hij dan helemaal in het schilderij verwerkt. Daarna pakt hij de volgende kleur, waarbij de kleur niet aan een ander vakje met dezelfde kleur mag grenzen. Het schilderen doet hij met een wel heel bijzonder penseel. Er zit geen kwast aan het uiteinde, maar een satéprikker waarmee hij de strakke lijnen kan zetten.
Toen zijn opa hem vroeg hoe lang hij eigenlijk met een schilderij bezig was geweest, moest hij het antwoord schuldig blijven. Sinds die vraag is hij de schilderstijd met een stopwatch gaan bijhouden. Zodra hij begint te schilderen, gaat de stopwatch aan en op het moment dat Baptiste ophoudt, drukt hij het weer in. Het gebruiken van een stopwatch is voor hem een vaste gewoonte geworden en ervaart hij niet als een druk. Alle tijden worden genoteerd en zijn uiteindelijk ook terug te vinden op de achterkant van het schilderij.
In zijn rode boekje, die hij altijd bij zich draagt, noteert hij zijn ideeën, combinaties met kleuren, plattegronden en grapjes die hij in zijn schilderijen verwerkt heeft.
Het personaliseren van een schilderij waarbij de opdrachtgever kan kiezen uit de zes kleuren, het formaat en wat er in verstopt moet worden, vindt Baptiste een creatieve uitdaging. Zelf heeft hij, naar aanleiding van zijn huwelijk, een schilderij gemaakt waarin hij de plattegronden van de woonplaatsen van zijn getuigen, Leiden, Leiderdorp en Leeuwarden, in heeft verwerkt.
Het vastleggen van Nederland met haar grenzen op groot formaat is waar hij in gedachten al mee bezig is, maar hier zal nog wel veel denkwerk aan vooraf gaan.
