De opening van het Thuishuis zorgde voor blije gezichten in Reeuwijk-Dorp.
De opening van het Thuishuis zorgde voor blije gezichten in Reeuwijk-Dorp. Foto: Marlien van Leeuwen

Na 8 jaar ploeteren een studentenhuis voor senioren

Algemeen

REEUWIJK-DORP - “Je moet wel een beetje gek zijn om aan zo’n groots project als de ontwikkeling van een voormalig klooster tot thuishuis te beginnen,” aldus domeindirecteur van Zuid-Holland Irma Kenter. Daarmee vatte ze het taaie proces van de verbouwing van het gebouw naast de Petrus en Pauluskerk van het begin tot eind samen. Dankzij de inzet van enorm veel vrijwilligers is Het Klooster een project van het dorp voor het dorp geworden: een knap staaltje onvermoeibaar doorzettingsvermogen en sublieme samenwerking.

door Marlien van Leeuwen

Eindelijk was de officiële opening afgelopen vrijdag (17 oktober) een feit. ‘Een studentenhuis voor senioren’, dat was de korte omschrijving van het concept dat voor Het Klooster voor ogen was. Degenen die ooit in een studentenhuis hebben gewoond, denken misschien aan ouwe meuk en vieze ruimtes. Niets is minder waar. Het historische gebouw heeft zijn statige status behouden met een eigentijdse twist en uiteraard levensloopbestendig. Het thuishuis is een woonconcept om eenzaamheid tegen te gaan. Ieder heeft zijn eigen appartement, naast een gezamenlijke wasruimte, keuken en huiskamer. Zo kunnen de dagelijks terugkerende huishoudelijke bezigheden gedeeld worden. Het is aan de bewoners om dat met elkaar in te vullen.

Onbetaalbare inzet

Voorzitter Hester Faber, wethouder Dirk-Jan Knol, burgemeester Michiel Grauss en domeindirecteur van Zuid-Holland Irma Kenter memoreerden de 8 jaren die aan de realisatie voorafgingen. Vanaf de moeizame onderhandelingen over de aankoop met het bisdom, destijds de eigenaar van het klooster, en de regelgeving rond de verbouwing van het monumentale pand, waar bij wijze van spreken nog geen dubbelglas geplaatst mocht worden. Tot de moed die de initiatiefnemers af en toe diep in de schoenen was gezonken. Alleen al de regelgeving trotseren om alle betrokken instanties tot het definitieve startsein te laten bewegen was een onvoorstelbare taak.

Aan de vrijwilligers heeft het zeker niet gelegen. Toen zo’n 5 jaar terug de ontmanteling van het voormalige klooster begon, kwamen er dankzij hun harde werk maar liefst 22 containers afval uit. Vervolgens werd er stap voor stap naar het uiteindelijke resultaat gewerkt door een combinatie van vrijwilligers en aannemers. Die enorme inzet is in geld niet uit te drukken, laat staan te betalen.

Wie komt erbij?

Inmiddels is er ook een huisartsenpost in het pand gevestigd, waarmee Reeuwijk-Dorp een huisarts op loopafstand heeft teruggekregen. Het was geen invulling die de initiatiefnemers ooit voor ogen hadden, maar er moest op een gegeven moment ook aan de financiën gedacht worden. Geld in het laatje. Want ook de financiering is naast subsidies voor een fors deel door vrijwilligers bij elkaar gebracht. 

Ook hebben niet alle huidige alleenstaande bewoners de seniore leeftijd die ooit bedacht was. Een deel van hen is jonger; het aantal alleenstaanden in ons land stijgt enorm. In een woongemeenschap als deze woon je op jezelf, maar hoor je toch ergens bij. Nieuwsgierig? Er is nog een enkel appartement beschikbaar!

Pastoor en non

De eerste twee bewoners kwamen er afgelopen februari rond Carnaval te wonen. Houkje Slegt en Kees de Wit hadden voor de grote optocht waar Reeuwijk-Dorp om bekend staat het plan opgevat om als pastoor en non de optocht vanaf hun voortuin voorbij te zien trekken. Het leverde een mooie, toepasselijke, maar vooral ludieke foto op. Op deze officiële openingsdag kregen ze die ingelijst overhandigd. Ongetwijfeld krijgt het een prominente plaats aan de muur van het monumentale pand.