Ruzie over procedures
Voor de raadsvergadering van 24 september stond een debat op de agenda over de tijdelijke opvang van dertig AMV’ers extra. De burgemeester had dit na overleg met de fractievoorzitters snel besloten, maar volgens raadsleden Robin Borg (toen BBR) en Lou Harten (LLBR) had de hele raad hierbij moeten worden betrokken. In verband met een overvolle agenda werd dit interpellatieverzoek echter vooruitgeschoven. Dit leidde tot een scheuring in de fractie van BBR, omdat Robin Borg zich niet gesteund voelde door de rest van zijn fractie.
Vorige week kwam het dan toch tot het interpellatiedebat, dat met enige verwarring begon: indiener Robin Borg (nu fractie Borg) wilde als als eerste spreker optreden, maar de fractie van BBR, die het verzoek in eerste instantie ingediend had en daarom normaal gesproken als eerste zou spreken, wilde het stuk terugtrekken. Na schorsing gaf de fractievoorzitter van BBR Remco Tijssen de eer aan Borg om verdere chaos te voorkomen.
Borg vroeg in zijn uitgebreide betoog onder andere erkenning van het college dat het besluit niet legitiem was genomen. Hij vroeg daarbij om de toezegging dat dergelijke voorstellen in de toekomst via een formele (spoed)vergadering ter besluitvorming aan de raad voorgelegd worden en niet alleen aan het presidium (de fractievoorzitters).
In zijn beantwoording stelde burgemeester Michiel Grauss dat het feitelijk om een collegebevoegdheid ging, maar dat het college de raad in staat wilde stellen een mening te geven. In verband met de gevraagde snelheid waren de fractievoorzitters geraadpleegd, waarna niemand om een vergadering had gevraagd. Hij was verder van mening dat een debat over de gevoerde procedure en een eventuele aanscherping daarvan ook in commissieverband plaats had kunnen vinden en sprak uit dat hij deze gang van zaken betreurde.
Met enige tegenzin deelden de overige fracties hun mening. Volgens Dirk van den Acker (VVD) was het debat niet nodig geweest. “Je kunt niet altijd je zin doordrammen. Wij vonden dat er via de app een realistische vraag werd gesteld en waren er ook snel klaar mee.” Els Oliwkiewicz was ook van mening dat er goede antwoorden waren gekomen en stelde voor een werkgroep te formeren om het reglement van orde nog eens te toetsen op dit soort crisissituaties. Ook SGP-woordvoerder Jacob Biemond was niet blij met de gang van zaken. Volgens hem was er een andere, minder beladen wijze mogelijk geweest om de vragen van de interpellanten te behandelen. Lou Harten (LLBR) gaf nog wel aan destijds, een half uur na de reactietermijn, te hebben aangegeven niet akkoord te gaan, maar door de overige fracties werden weinig woorden meer vuilgemaakt aan de kwestie.
Robin Borg was duidelijk niet tevreden met de reactie van de burgemeester. Hij benoemde opnieuw zijn opmerkingen en vragen. Daarop kwam geen reactie meer, waarna hij samen met LLBR een motie van afkeuring indiende. Het was vooraf al duidelijk dat deze motie weinig kans zou maken en hij werd dan ook met slechts 3 stemmen voor en 21 tegen verworpen. Hiermee kwam de lange en kribbige discussie ten einde.
