Luisterolifant
Kleine Aap stept door het grote Woud. Ze heeft iets. Ze wil het aan iedereen vertellen, maar niemand die haar aan het woord laat. Niemand luistert. De kinderen luisteren wel. Bij het voorleesontbijt, bij de theatervoorstelling. Waar kleine Aap is, luisteren de kinderen aandachtig. Wat zou kleine Aap hebben?
Het was een gezellige drukte in het Evertshuis tijdens de Nationale Voorleesdagen. Wat is het heerlijk om te zien dat het Evertshuis als huiskamer van de gemeente kan fungeren. Er werd gegeten, gespeeld, gelachen en vooral: gelezen. Want lezen is fantastisch. Door verhalen kom je in een nieuwe wereld, leer je andere inzichten en krijg je woorden voor nog onuitgesproken gevoelens.
Helaas is het niet goed gesteld met de Nederlandse leesvaardigheid. Daarom ben ik zo blij dat de bibliotheek open blijft. Dat je tussen de boeken kunt lopen op een openbare plek. Dat iedereen in aanraking kan komen met verhalen. Wanneer je ze zelf leest of wanneer ze voorgelezen worden (ik ben groot fan van audioboeken).
Kleine Aap stept door het grote Woud. Niemand luistert. Tot ze bij een olifant komt, een olifant met hele grote oren; ruimte genoeg voor alle verhalen. De luisterolifant. Hij heeft wel de tijd om te luisteren. Hij komt direct in actie, zodat Kleine Aap door iedereen wordt gehoord. Herken je dat, dat het lijkt of niemand luistert?
Als kandidaat-raadslid hoop ik de luisterolifant te zijn. Vertel je verhaal, want ik luister graag naar verhalen. Dat is geen belofte voor pasklare oplossingen. Het is het voornemen om verhalen door te vertellen en vooral: te luisteren.