Diamanten huwelijk De Jong-Van Haaster: ‘Het gaat zoals het gaat’
InterviewREEUWIJK – Leo (86) en Gerarda de Jong-Van Haaster (86) zijn in december 1965 voor de wet getrouwd en op 16 februari 1966 kerkelijk gehuwd. 60 jaar later kijken zij terug op hun huwelijk, hun gezin en de boomkwekerij.
door Peggy van Leeuwen
Leo en Gerarda komen beiden uit een groot gezin. Leo is geboren en getogen in Boskoop, Gerarda groeide op in Nootdorp. Ze leerden elkaar kennen tijdens de zondagse dansavonden in Amicitia in Reeuwijk.
Gerarda herinnert zich de dansavonden nog goed. “We gingen regelmatig met een stel meiden met de auto van een buurmeisje vanuit Nootdorp naar Reeuwijk, speciaal voor de zondagse dansavond.” Leo vult aan: “Dat was altijd gezellig. We leerden elkaar beter kennen, tsja, dat ging eigenlijk vanzelf.”
Marinier
Voor hun ontmoeting had Leo net zijn diensttijd afgerond. Hij was als marinier gestationeerd in Curaçao. “Het was altijd mooi weer, maar zeker geen vakantie.” Destijds werd je uitgezonden naar Curaçao of Nieuw-Guinea. Na een opleiding van vier maanden in Doorn en een maand op Texel volgde het vertrek. “Met het vliegtuig naar Curaçao, dat was een hele belevenis voor een 19-jarige. Als marinier werd ik ingezet bij de grondtroepen. Na veertien maanden had ik aan mijn dienstplicht voldaan en gingen we met de boot terug naar Nederland. Daar begon het gewone leven weer.”
Boomkwekerij bloeit
“5 jaar verkering hebben we gehad,” vertelt Gerarda. “Al die tijd pendelden we tussen Nootdorp en Boskoop voor we besloten te trouwen.” Eerst woonden ze aan de Azalealaan in Boskoop. 10 jaar later kregen ze de kans om in Reeuwijk een huis te laten bouwen met een stuk grond voor een eigen boomkwekerij. “Dat kostte destijds een gigantisch vermogen,” zegt Leo. “Maar daar lach je nu om.”
Gerarda zorgde voor het gezin en het huishouden, Leo werkte op de kwekerij. “Je had vroeger niet zoveel keuzes. Je ging van school af en werkte in de kwekerij. We zijn met niks begonnen. De tuin vol poten, alles bijhouden en daarna verkopen. Er kwamen bomenzoekers langs die kochten wat ze zagen.”
Het gezin groeit
Na de verhuizing bleven de oudste zoon en dochter in Boskoop naar school gaan, de jongste twee gingen in Reeuwijk naar school. “We werkten hard, dat hoorde er gewoon bij,” zegt Gerarda. Het uitzicht veranderde in de loop der jaren. De koeien maakten plaats voor tuinderijen en inmiddels heeft het echtpaar negen kleinkinderen. De zeven kleindochters en twee kleinzonen, van wie de oudste 25 is, komen regelmatig bij opa en oma over de vloer.
De mooiste kip
Naast dansen en carnaval had Leo een grote hobby: sierkippen. Hij won prijzen in binnen- en buitenland. “Op een tentoonstelling in Zuidlaren waren duizend kippen en ik had de mooiste. Ik kreeg een mooie gouden munt. Toen ik thuiskwam zei mijn vrouw: ‘Hup, die is van mij.’” Zijn vrouw Gerarda lacht en zegt: “Zo ging het niet helemaal, maar ik ben er nog steeds blij mee.”
De vele bekers deed hij later weg. “Dat is allemaal flut.” Aan een tinnen beker uit Bentheim bewaart hij echter warme herinneringen. “Daar heb ik na de wedstrijd wat biertjes uit gedronken,” vertelt Leo met een knipoog.
Ervoor gaan
Het leven kende ook schaduwkanten. Vorig jaar overleed hun oudste zoon René op 56-jarige leeftijd aan darmkanker. “Precies een jaar is hij ziek geweest,” vertelt Leo. “Er gaat geen dag voorbij dat we niet aan die jongen denken. Och, dat zit toch zo in je hoofd. Hij had een hele goede baan bij de Algemene Rekenkamer en heeft twee dochters, maar ja, met zo’n ziekte heb je niets te vertellen. Je ziet, we hebben weinig te kiezen. Het leven gaat gewoon verder.” Gerarda: “Bij bijzondere momenten, zoals ons jubileum, komt dat verlies extra naar boven.”
Het jubileum wordt gevierd in Amicitia, vertelt Gerarda. “Dat is traditie en dichtbij. We vierden daar ook ons trouwfeest en alle eerdere jubilea.” Of het echtpaar het feest opent met een dans? Leo lacht. “Het wordt iets rustiger. Meer een audiëntie.”
Op de vraag naar het geheim van een lang huwelijk antwoordt Leo zonder aarzelen: “Je moet er gewoon voor gaan.” En daarop volgend: “En een beetje je best doen voor elkaar.”