Verrassingsbezoek van locoburgemeester aan diamanten echtpaar Zonneveld-De Jong.
Verrassingsbezoek van locoburgemeester aan diamanten echtpaar Zonneveld-De Jong. Foto: Marlien van Leeuwen

Locoburgemeester Knol verrast diamanten echtpaar Leo en Coby Zonneveld-De Jong

REEUWIJK - Afgelopen zaterdag vierde het echtpaar Zonneveld-De Jong hun 60-jarige huwelijk bij het Paviljoen aan de Reeuwijkse Hout. Daar kregen zij geheel onverwachts bezoek van wethouder Dirk-Jan Knol in de functie van locoburgemeester. Met de ambtsketting om én een bloemetje uit naam van de gemeente gaf hij hun feest, gevierd met familie en vrienden, extra glans.

door Marlien van Leeuwen


Twee Leidse oorlogskinderen, die hemelsbreed niet ver van elkaar af woonden, nu alweer 60 jaar elkaars echtgenoten. Leo Zonneveld (83 jaar) en Coby de Jong (85 jaar) wonen sinds hun trouwen in het Reeuwijkse. Op 7 februari trouwden ze in Leiden voor de wet en voor de kerk in de bekende Sint-Pieterskerk. In een trouwjurk die haar moeder zelf genaaid had.


Meters omhoog

Uiteindelijk zou Hare Majesteit het goedkeuren, maar daarvoor stond ineens de Reeuwijkse politie op de stoep

Terugkijkend kwam Coby als kind vaak langs het huis waar Leo als oudste uit een gezin met vijf kinderen woonde. Als 10-jarig meisje ging ze voor haar moeder naar de apotheek om er medicijnen op te halen. Andere tijden, zeker die eerste oorlogsjaren. Coby: “We zijn geboren in een wereld van geweld en dat is nog steeds zo.” Dat de oorlog diepe indruk maakte, getuigt het verhaal over het bombardement dat zo dichtbij plaatsvond. Haar vaders fiets vloog meters omhoog door de luchtdruk, dat maakte indruk op een kleuter. Zeker als een deel van de straat weggevaagd is.


Paarden en olifanten

Het verkeer; een enkele auto, maar vooral paard en wagen, die gestald werden bij de vrouw die Leo’s moeder zou worden. Stallen van een naastgelegen hotel, zij had het baantje overgenomen van haar vader. Eens per jaar kwam het circus naar de stad en dan mocht ze de olifanten verzorgen nadat ze hun act in de circustent moesten opvoeren.

Bloembollen

De oorlog was een nare tijd. Er kon van alles door de Duitsers geconfisqueerd worden. De man die uiteindelijk Leo’s vader zou worden, was bloembollenkweker in Voorhout. Niemand die bloembollen kocht, maar die manden wilde hij veiligstellen. In de stallen van het hotel was plek. Zo hebben zijn ouders elkaar ontmoet. Geen inkomen voor de bloembollenkweker en zo werd hij groentekweker, waardoor het gezin (zij trouwden aan het begin van de oorlog) nooit honger had gekend. 


Voor het gezin van Coby en haar twee zussen was dat heel anders. Haar moeder is haar jongste zus opnieuw borstvoeding gaan geven, zodat ze in ieder geval iets binnenkreeg. Ze hadden wel een moestuin, maar die werd regelmatig ongevraagd leeggehaald. Iedereen had zo’n honger.


Ponskaarten en hollerith machine

Leo en Coby zijn elkaar tegengekomen op kantoor van Sikkens. Leo was destijds 17 jaar en Coby 19 jaar. Coby dacht dat hij een oogje op haar collega had. Maar nee, tijdens het jaarlijkse bedrijfsuitje in Noordwijk werd dat duidelijk. Coby werkte op kantoor, waar ze facturen controleerde. Haar collega’s maakten ponskaarten die de hollerith machine, de voorloper van de computer, uitlas en vervolgens printte.


Gaan jullie nou naar huis?

Het kersverse echtpaar betrok een appartement aan de Bunchestraat, waar hun dochter Colinda werd geboren. Het huis aan het Hanegevecht was in aanbouw toen Coby zwanger was van hun tweede kind. Daar hield de aannemer rekening mee, waardoor hun huis wel klaar was en de rest nog niet. Familie was bezig met de inrichting ervan toen Coby dacht: gaan jullie nou naar huis? Een half uur later zag Lyonne het levenslicht.


Wij koningin Juliana

Leo ging in 1970 bij de Britse ambassade werken. Dan werk je eigenlijk voor een ‘vreemde mogendheid' en om je Nederlanderschap niet te verliezen moet je toestemming krijgen van de koningin. Uiteindelijk zou Hare Majesteit het goedkeuren, maar tijdens de sollicitatieprocedure stond ineens de Reeuwijkse politie op de stoep, met een geschrokken Coby bij de voordeur. Een brandschoon blazoen, waarna Leo aan het werk mocht.


Leo was min of meer de schakel die beide landen liet samenwerken op hoogwaardig biomedisch technologisch gebied. Een mond vol. Leo geeft een paar voorbeelden zoals het gekloonde schaap Dolly, zij was uiteindelijk de aanzet voor het fenomeen waarbij stamcellen aangezet kunnen worden tot gewenst weefsel (onder andere spierweefsel). En de introductie van de eerste medische scanners, uitgevonden door Sir Godfrey Hounsfield, die bij platenmaatschappij EMI werkte. Met als gemene deler, het vastleggen van geluidsgolven.


Onvoorstelbaar

Terugkijkend is er veel veranderd in die 60 jaar. Neem alle pogingen die Coby ondernam om een baan te vinden na haar trouwen. Ze werd nergens aangenomen omdat men ervan uitging dat ze toch wel kinderen zou krijgen. En een vrouw met kinderen, daar had je niets aan. Als Leo naar Schiphol moest, werd hij opgehaald door een chauffeur van de zaak. Moest hij naar kantoor, ging hij op zijn brommer naar het station van Gouda. De jurk met korte mouwtjes, ooit een schande voor getrouwde vrouwen. De trouwjurk die doopjurk werd. Leo en Coby kunnen eindeloos vertellen. Hoe mooi is dat op die leeftijd!