Els Oliwkiewicz neemt na 24 jaar afscheid van de politieke arena

wo 1 apr, 05:25 Interview

BODEGRAVEN - Hoewel het tussentijds vertrekken van raadsleden tegenwoordig niet zeldzaam meer is, zijn de gemeenteraadsverkiezingen toch bij uitstek het moment voor zittende raadsleden en wethouders om zich te beraden over hun toekomst. Dat geldt ook voor Els Oliwkiewicz-Borsboom (55), de fractievoorzitter van de raadsfractie van de ChristenUnie. Na rijp beraad heeft zij besloten om na 24 jaar politiek actief te zijn geweest, een punt te zetten achter die werkzaamheden en zich verder te richten op andere zaken die het leven ook waardevol maken.

door Bert Verver

Els werd geboren in Amersfoort, maar ze verhuisde met haar ouders en twee oudere zussen al kort na haar geboorte naar Bodegraven, waar zij nog steeds woont. Ze koos al jong voor een loopbaan in het onderwijs en was 27 jaar docent Frans bij de Driestar vestiging in Lekkerkerk. In 2021 verliet ze het klaslokaal om bij de Brede School Gouda te gaan werken als ’ Ouderconsulent Samen Leren’. Vanuit die functie ondersteunt zij ouders en leerlingen in de basisschoolleeftijd onder andere op het gebied van taal- en rekenvaardigheid en opvoedkundige vraagstukken. Vaak gaat het om gezinnen met een niet-westerse achtergrond, vertelt Els. “ Ik heb daardoor veel aspecten van de multiculturele samenleving leren kennen, omdat je ‘achter de voordeur’ mee kunt kijken. Een ervaring die je vervolgens ook mee neemt in je politieke werk.”

Van huis uit

Els herinnert zich dat ze al jong in aanraking kwam met de politiek. “Mijn vader was raadslid in de tijd dat de RPF en de GPV samen verder gingen als ChristenUnie. Hij was voor die partij tussen 1998 en 2002 ook wethouder. Ik kwam daardoor met de politiek in aanraking en was gedurende 8 jaar secretaris van de lokale afdeling van de nog jonge fusiepartij. In 2010 raakte ik betrokken bij het raadswerk toen ik een half jaar Vincent Laban verving en samen met Arie de Groot de raadsfractie vormde. Na de fusie tussen Bodegraven en Reeuwijk werd ik lid van de commissie Samenleving en in 2018 met voorkeurstemmen in de raad gekozen. In 2022 werd ik lijsttrekker en vormde ik met Johan Langelaar de raadsfractie.”

Els is helder over haar politieke ambitie. “Omzien naar elkaar is mijn drijfveer. Mijn hart ligt duidelijk bij het Sociale Domein. Ik vind het belangrijk om er voor te zorgen dat mensen de weg weten te vinden in de soms ingewikkelde regelgeving. Inwoners lopen soms gewoon vast bijvoorbeeld voor het aanvragen van vergoeding voor zwemles.. Dat heb je ook gezien bij de problemen rond de Warmte Koude Opslag (WKO) in Weideveld. In dat soort gevallen kun je echt iets voor de mensen betekenen. Vanuit mijn geloofsovertuiging is de nabije samenleving voor mij erg belangrijk, we willen het kwetsbare een stem geven, dat geldt voor mensen maar ook voor zaken om ons heen zoals natuur en cultuur.”

Lange trajecten

Vanuit haar filosofie betreurt Els het dan ook dat de huisvestingsproblematiek van de arbeidsmigranten nog steeds niet is opgelost. “Acht jaar geleden speelde dat ook al. Er is veel over gesproken maar tot op heden is er nog geen paal in de grond gegaan en eigenlijk geldt dat ook voor de oplossingen die gezocht moeten worden voor het Evertshuis en de bibliotheek. Ik vrees ook dat de financiële situatie rond het zwembad De Kuil voorlopig nog niet tot een eind komt. De nieuwbouw van het streekmuseum is wel gerealiseerd maar had volgens ons goedkoper gekund en een aantal beloofde functies moeten nog ingevuld worden.”

Veel tijd

Els kijkt met gemengde gevoelens aan tegen de rol vanuit de oppositie. “Je bent niet aan een coalitieakkoord gebonden en dat geeft wel wat meer vrijheid. Je moet echter wel dubbel zo hard werken om te proberen een meerderheid te vinden die jouw voorstellen willen steunen.

Getalsmatig zit je als oppositie in een lastige positie. Dat zagen we bijvoorbeeld bij het voorstel om 2026 te gebruiken als overgangsjaar voor de subsidie voor de bibliotheek. Dat voorstel werd verworpen maar later kwam het college wel met hetzelfde voorstel. Ook recent bij de behandeling van de Lokale Inclusie Agenda hadden we liever tot een gezamenlijk standpunt willen komen zodat het onderwerp breder gedragen zou worden, we hebben onze hand uitgestoken maar er was helaas geen doorkomen aan.” De scheidende fractievoorzitter heeft ook gemerkt dat het raadswerk in de loop van de jaren tijdrovender is geworden mede omdat de complexiteit van de onderwerpen is toegenomen. “Als commissielid kun je je nog wat beperken tot de onderwerpen die in jouw commissie behandeld worden, maar als raadslid en fractievoorzitter word je toch geacht kennis te hebben van alle onderwerpen die op tafel komen. Gelukkig kreeg ik veel steun van mede-raadslid Johan Langelaar en de andere fractieleden maar er zullen weinig inwoners zijn die zich realiseren dat, naast je eigen baan, het raadswerk 15-20 uur per week aan tijd vraagt. De vergaderingen duren soms ook erg lang omdat er niet zelden gediscussieerd wordt over zaken die buiten de eigenlijke vraagstelling om gaan. Inhoudelijk dienen de commissies vooral technisch te zijn. De politieke discussie moet vervolgens in de raad plaats vinden.”

Naar aanleiding van berichten in de landelijke pers over het feit dat vrouwelijke raadsleden regelmatig denigrerend worden benaderd vertelt Els dat zij daar zelf eigenlijk nooit iets van gemerkt heeft. “Ik denk dat dat ook komt omdat wij zowel in de commissies als in de raad in het algemeen een fatsoenlijke vergadersfeer hebben. Op de socials zie je wel duidelijk dat de toon verhardt, we hebben als fractie ook wel eens een reactie laten verwijderen, maar daar is nu bijna geen beginnen meer aan.” 

Afscheid

Els heeft zich 24 jaar met hart en ziel ingezet voor haar partij en voor de publieke zaak. Na rijp beraad heeft zij echter toch besloten om er nu een punt achter te zetten. “Als ik mij weer verkiesbaar had willen stellen zou ik dat voor de volle 4 jaar doen want ik hou er niet van om halverwege te stoppen. Het was 24 jaar erg leerzaam maar ook hard werken naast je baan en je gezin. Ik ben authentiek gebleven en heb nooit een rol gespeeld om goede sier te maken. Ik wil de komende tijd even niets doen, een boek kunnen pakken en er vooral ook kunnen zijn voor mijn ouders .Als er vanuit de fractie een beroep op mij gedaan wordt zal ik zeker bereid zijn mijn mening te geven maar het fractiewerk laat ik met een gerust hart over aan mijn opvolgster Yvonne de Wijn, die met jeugdig enthousiasme de kar zal gaan trekken.”

Dit interview kwam tot stand voordat de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen bekend was.