Nieuwbouw zwembad De Kuil levert stevige discussie op

Bodegraven - Zwembad De Kuil in Bodegraven is dringend aan renovatie of nieuwbouw toe. Na een uitgebreide afweging heeft de gemeenteraad gekozen voor nieuwbouw. In de commissie Samenleving werd vorige week ter voorbereiding van het raadsbesluit over verdere uitgangspuntenuitvoerig gesproken over de te maken keuzes. De optie voor nieuwbouw op de huidige locatie heeft de beste kansen.

Bij de discussie in de commissie Samenleving ging het onder andere over de locatie, de zogenoemde configuratie van het complex, de duurzaamheid en de exploitatie. Erg soepel ging de discussie niet altijd. De noodzaak van nieuwbouw werd niet in twijfel getrokken, maar met name de oppositiepartijen onder aanvoering van de PvdA en VVD waren van mening dat er nog teveel vragen openstonden om een raadsbesluit voor te bereiden en wilden liever een opiniërende bespreking. De meerderheid van de commissie koos daar echter niet voor.

Onvoldoende informatie

Nadat Ralph Segers (ChristenUnie) en Johannes Mattiesing (SGP) hadden aangegeven zich op hoofdlijnen in het voorstel te kunnen vinden en zich beperkten tot enkele aanvullende vragen, koos VVD-er Frank Rijkaart voor een kritische rol. Hij is van mening dat de verstrekte informatie te onvolledig is om besluitvorming op te baseren. Hij vreest dat dat er een zwemfaciliteit ontstaat waarin de sportverenigingen niet aan de slag kunnen, waar de inwoners niet op zitten te wachten en dat matig tot niet te exploiteren is. Zijn partij had in augustus al een 'wensen plus' variant gepresenteerd maar hij constateerde dat die variant niet was doorgerekend en dat gold ook voor de toegezegde variant waarin het zwembad de Fuut in Reeuwijk wordt meegenomen. Hij pleitte er opnieuw voor om tegen geringe meerkosten een zwembad neer te zetten waar de gemeente echt mee vooruit kan. Naar zijn mening biedt het begrote bedrag van 12 miljoen euro daarvoor ruimte. Hij toonde dat aan op basis van cijfers van de bouw van andere zwembaden.

Door zijn inbreng ontstond er enige verwarring bij met name de coalitie­partijen, maar die bleven uiteindelijk vasthouden aan hun eerder
gekozen standpunten, zeker nadat de externe adviseur Teunissen een aantal door Rijkaart gekozen berekeningen weerlegde en erop wees
dat stichtingskosten van zwembaden tijdens de recessie voor een ander prijskaartje werden gebouwd dan in beoogd bouwjaar 2019 in een florerende bouwsector die hogere prijzen kan rekenen.

Locatiekeuze

Hoewel het op voorhand logisch leek de nieuwbouw te laten plaatsvinden op het terrein van het huidige zwembad zijn er ook een tweetal andere locaties onderzocht: de AC-driehoek bij de A12 en het terrein naast de rioolwaterzuive­ring. Op basis van een twaalftal toetsingscriteria heeft het college geconcludeerd dat de huidige locatie de beste mogelijkheden biedt. De grond is al eigendom van de gemeente, het nieuwe zwembad past op het terrein en het beheer kan geschieden in combinatie met de sporthal. Een voorstel dat destijds door Han Koevoets, als betrokken burger, is gedaan om een locatie tussen Reeuwijk en Bodegraven te zoeken, was in het onderzoek overigens niet meegenomen. De locatiekeus levert weinig problemen op voor de commissieleden, maar er zijn wel bedenkingen om marktpartijen de gelegenheid te bieden om eigenaar te worden van de grond en/of opstallen om daarmee te komen tot de economisch meest voor­delige aanbieding.

Exploitatie

De exploitatie van een zwembad kan op verschillende manieren geschieden. De huidige exploitant SBAB is een zelfstandige stichting,
die nauw gelieerd is aan de gemeente. In het land zijn echter ook diverse commerciële partijen werkzaam op dit gebied. Niet alle partijen staan te juichen om die partijen bij een aanbesteding te betrekken, vooral omdat men sterk hecht aan het sociaal-maatschappelijk belang van een zwemvoorziening. De niet al te beste ervaringen met de toenmalige exploitant van het Reeuwijkse zwembad de Fuut speelden op de achtergrond daarbij zeker een rol. Lisbeth Hertogh (PvdA) voelt er daarom niets voor de exploitatie aan een commerciële partij te geven; bovendien ziet zij mogelijkheden voor inzet van vrijwilligers als het bad in een stichting zoals het SBAB wordt ondergebracht.

Aan exploitatielasten wordt een bedrag van 750.000 euro op jaarbasis voorzien. Nico de Heij (CDA) hikt daar nogal tegen aan. In vertrouwelijke stukken bleek te staan hoe dit bedrag tot stand is gekomen. Uit een latere beantwoording van wethouder Dirk-Jan Knol bleek echter dat het bedrag niet alleen gaat over onderhoudskosten maar ook over de lasten van de investering. De Heij koppelde aan zijn vraag overigens ook een oproep om het zwembad de Fuut een onderhoudsimpuls te geven, maar de wethouder pareerde dat door te stellen dat daartoe geen verzoek door het stichtingsbestuur was ingediend. Remco Buis (D66) vroeg nog of het huidige buitenbad echt afgebroken moest worden. Uit een reactie van één van de adviseurs bleek dat ook dat bad gebreken vertoonde, maar dat een vraag voor behoud een nader onderzoek zou vergen.

Duurzaamheid

Een verwarmd zwembad is een grootverbruiker van energie. Om tot een duurzame inrichting te komen, dient kritisch te worden gekeken naar de energiebehoefte van het complex. Het streven van het college is om de energievoorzieningen zodanig aan te leggen dat de nieuwbouw 'all-electric' is met een streven om het zwembad tussen de vijf en tien jaar energie­neutraal te laten zijn. Deze stapsgewijze benadering komt vooral voort uit het feit dat met de huidige stand van de techniek het een zeer grote extra investering zou vergen om volledig klimaatneutraal te gaan exploiteren.

Optimalisatie

Wethouder Dirk-Jan Knol meende dat er in de voorstellen voldoende antwoord is gegeven op eerder gestelde vragen. Hij onderkent het grote sociaal-maatschappelijke belang van de voorziening, maar ten aanzien van het aanbesteden aan een commerciële partij houdt Knol een slag om de arm. Daarbij benadrukte hij dat het contractueel mogelijk is om alle randvoorwaarden vast te leggen. Daarmee kon hij echter niet alle commissie­leden overtuigen. Van belang vindt hij het om te stellen dat er tot het moment van aanbesteding nog aan knoppen kan worden gedraaid. Ook zijn er met de gebruikers nog gesprekken over een optimalisatie van de configuratie. De discussie in tweede termijn leverde geen nieuwe gezichtspunten
op en uiteindelijk besloot de meerderheid van de commissie het voorstel als bespreekstuk naar de raad te sturen.

Tekst: Bert Verver

Beeld: SBAB