‘De één kan goed verven, de ander houdt de koppen bij elkaar’

REEUWIJK-DORP - Waar veel verenigingen kampen met het vinden van vrijwilligers, hebben de Reedeurpenarren daar geen last van. Gekker nog, het is een eer als je voor een van de commissies gevraagd wordt. Zeker die van de Raad van Elf. Maar het klapstuk voor de mannelijke helft van de vereniging is de vraag of je Prins der Reedeurpenarren wilt worden; die van hofdame is voor de dames net zo’n grote eer.

door Marlien van Leeuwen

Wat is dat toch, met carnaval? Of je hebt er helemaal niets mee, of je loopt ermee weg. Het is een traditie met allerlei geschreven en ongeschreven regels. Loopt het ledenaantal bij traditionele verenigingen terug, de carnavalsvereniging van het dorp heeft nog nooit zoveel leden gehad. En de organisatie loopt gesmeerd met meer dan zevenhonderd actieve werknemers. Daan van Leeuwen en Richard de Jong, beide erelid en oud-president, filosoferen over de vraag hoe dat nou toch komt, zoveel enthousiaste vrijwilligers en zoveel enthousiaste, actieve leden. Omdat het eindresultaat een feest is? De onderlinge lol? Omdat fantasie eraan ten grondslag ligt? En fantasie eindeloos is? Ze komen er niet zo 1, 2, 3 uit.

Groentjes

We zetten een stap terug in de tijd. De tijd dat Daan en Richard als groentjes bij de organisatie van de Reedeurpenarren betrokken raakten. Allebei begonnen ze bij de Raad van Elf. Daan: “Ik kwam er graag bij. Ik had van Raymon van Dijk al allerlei verhalen gehoord. Die humor, daar wilde ik heel graag onderdeel van zijn.” Voor Richard was het begin net zo, weliswaar bij de generatie raadsleden vóór die van Daan. Weer dáárvoor had de Raad een heel andere functie. Richard: “Zij hielden alles in de gaten, heel formeel. Dat paste in dat tijdsbeeld. Maar wij brachten daar verandering in.”

Na elf jaar opstappen

Een uitspraak van een van de leden van het dagelijks bestuur was ooit dat elk jaar een commissie zoveel jaar ouder wordt als het aantal leden dat die commissie telt. Dus een achtkoppig bestuur wordt elk jaar dat ze in die formatie in het bestuur blijven 8 jaar ouder. Wil je niet uitsterven als vereniging, dan moet je dus elk jaar vernieuwen. En dan het liefst met twintigers, die staan in de kracht van hun leven. En nog veel belangrijker: zij hebben de aansluiting met de jeugd. Zo is de regel ontstaan dat je na maximaal 11 jaar een commissie uit moet. Hoe goed je het ook doet, hoe leuk je het ook vindt.

Naast de Raad van Elf en het dagelijks bestuur barst het werkelijk van de commissies binnen de vereniging. Voor elk feest of afzonderlijk onderdeel bestaat een commissie. Op de voorste pagina’s van het clubblad ‘De Reedeurper’, die jaarlijks uitgegeven wordt, staat de Wall of Fame. Inmiddels beslaat die meer dan twee pagina’s vol met groepsfoto’s van de commissies. Daarnaast zijn er nog vier verschillende groepen met dansmariekes.

Carnaval op de Dorpsschool

Daan kan zich nog herinneren dat hij als een van de Raadsleden naar de Dorpsschool ging met de Prins en Hofdames voor de loting van de jeugdprins en hofdames uit groep 8. Daan: “Die kinderen keken tegen je op. Jij was een echte! Zelf ervaarde je dat als twintiger niet zo. Het was eerder een verplicht nummer. Dat juist daar het carnavalszaadje gepland werd, daar dacht je al helemaal niet over na.“ 

Juist voor kinderen van groep 8 gaat het uitgaansleven een beetje beginnen, vult Richard hem aan. “En dan mogen ze naar het jeugdcarnaval! Een hele avond lang gek doen op de dansvloer, je dorst lessen met aanmaaklimonade, de polonaise doen en dansen met de andere sekse.” Ook als twintiger ben je al snel de werkelijke aansluiting met die leeftijd verloren en daarom nemen er elk jaar opnieuw een aantal achtstegroepers plaats in de commissie die die avond organiseert. Groep 8 versiert ook nog een kar met elkaar en rijdt daarna net achter de prinsenkar in de optocht mee. Dan mag je meedoen met de groten en hoor je er helemaal bij!

Financieel toegankelijk

Alles wat bedacht wordt aan activiteiten, moet overdraagbaar zijn. De kracht van de eenvoud telt ook mee. Zo is een artiest van een paar honderd euro vele malen vermakelijker dan één van duizenden euro’s per optreden.

Daarmee komen we bij het volgende punt aan. De vereniging wil toegankelijk zijn voor elke portemonnee. Met de contributie van 44 euro per jaar kun je negen feesten bijwonen. De drankjes worden met muntjes betaald en daarmee kun je het zo gek maken als je zelf wilt. Het zomerfeest, de Midsummer en het skiweekend met de Lattenbrekers vallen niet onder de contributie, maar worden wel door leden georganiseerd.

Indekken

Het valt niet altijd mee om alles goed te organiseren. De regelgeving voor het afdekken van schuldvragen - verzekeringswerk  - is bijna verstikkend. Daan regelde tot voor kort de vergunningen voor de feesten en de optocht. Daan: “EHBO, uitsmijters, verkeersregelaars en elk jaar komt er weer een regel bij. Als vereniging draag je dezelfde verantwoordelijkheid als een bedrijf, met die kanttekening dat je het als vrijwilligers met elkaar organiseert. Blazen van de chauffeurs die in de optocht rijden is inmiddels (terecht) gemeengoed. De verzekering die elke praalwagen moet afsluiten, heeft dit jaar in de kleine regeltjes staan dat er niet meer dan twintig man op zo’n praalwagen mag staan. Twintig?! Dan kun je de helft van de groepen al wegkruisen. Gelukkig zijn er binnen de vereniging mensen die echt verstand van verzekeren hebben. En als ook die geen oplossing weten? Dan stellen we de groepen met een verplichte briefing op de hoogte.”

Waar ligt je passie?

Als je met elkaar een kar wilt bouwen, komt die er niet zomaar. Eerst heb je een idee nodig, waar je met elkaar overeenstemming over moet bereiken. Hoe wordt dat idee vervolgens een praalwagen? “Je ontwikkelt (als jeugdige) de talenten die je in je hebt en leert in groepsverband samen te werken. De één kan goed verven, de ander houdt de koppen bij elkaar, de volgende is een technisch wonder en ga zo maar door. Bij de carnavalsvereniging kun je net zolang aanklooien tot het wat wordt (of je vrienden je zat worden), met het voordeel dat fantasie eindeloos is.” 

Vrijwel alles is maakbaar en dat blijkt weer uit de optocht die komende zaterdag 10 februari weer van de Tempel (11.11 uur) via Reeuwijk-Brug naar Reeuwijk-Dorp rijdt. Je moet echt komen kijken! Al die vrolijke kleuren, er ligt maanden pret en werk aan ten grondslag.