Even een ijsje halen bij 'opa' Antonio: een begrip in het plassengebied van Reeuwijk.
Even een ijsje halen bij 'opa' Antonio: een begrip in het plassengebied van Reeuwijk. Foto: Anke Breur

De Italiaanse vlag en een bekende glimlach: Antonio staat er weer!

Interview

REEUWIJK - Aan het eind van de winter wachten Reeuwijkers maar op twee dingen: de zon en ijsboer Antonio. Wie hem niet kent, is geen Reeuwijker. De geschiedenis van de ‘ijscheppende Antonio’ gaat ver terug. Zijn bekende standplaats aan de Hortemansdijk, achterin het plassengebied, is al ruim 35 jaar voorzien van ijs.

door Anke Breur

Vanaf de plas is de Italiaanse vlag al van verre te zien. Het zien van deze vlag geeft een extra fijne twist aan je fietstocht, wandeling of boottochtje. Het betekent niet alleen een zonnige dag in de prachtige natuur, maar ook een ijsje!

‘Tutti frutti’ is Antonio’s eigen specialiteit: een mengelmoes van alle fruitsmaken. De klassiekers vanille en aardbei worden daarnaast het meest verkocht. Van mei tot en met augustus staat Antonio dagelijks op zijn standplaats. Er is schoon drinkwater aanwezig en binnenkort zelfs een toilet. Maar bij regen blijft de kar in de schuur.

Van Italiaans bergdorp naar Gouda

Een klant die voor drie bollen gaat op deze zonnige dag vraagt: “Zit u nooit eens zonder ijs hier?” “Dat komt maar weinig voor,” antwoordt de ervaren ijsboer al scheppend. “Wanneer u mij voor vijven heel nonchalant fluitend ziet wegrijden, is het ijs te vroeg opgegaan.” Klanten roepen dan: “Komt u terug?” Waarop zij na de reactie “Jazeker! De volgende dag” met een ietwat verbaasde blik achterblijven.

Vanaf 1981 werkt Antonio fulltime met ‘de ijskar’. Op dat moment reden er zeven ijscowagens. Al snel bleef Antonio als enige over met een vergunning vanuit de gemeente vanwege zijn kwaliteit. Antonio verkoopt schepijs dat hij zelf maakt volgens Italiaans recept, zonder conserveringsmiddelen en zonder kleurstoffen.

Antonio is in de jaren 50 geboren en opgegroeid in een bergdorp in Italië. Een fijne plek, maar er was veel armoede. Wilde je wat verdienen, dan ging je op pad. Na 5 jaar school ging hij al aan het werk. Antonio’s opa had een kruidenierswinkel en verkocht ook ijs. Op zijn zestiende vertrok Antonio naar Duitsland voor seizoenswerk in een Italiaanse ijssalon. Vanaf 1975 werkte hij twee seizoenen bij IJssalon Italië in Gouda en daar leerde hij zijn vrouw kennen. “Jong en eigenwijs dacht ik: een eigen ijscokar moet ook wel lukken. De uitdrukking ‘ouderen weten het beter’, snap ik nu pas,” glimlacht de 68-jarige ijscoman. 

Het was pittig, maar het lukte. In 1979 reedt Antonio ‘s avonds met zijn eigen ijscokar, na overdag gewerkt te hebben in een fabriek. Een aantal jaren later ging hij fulltime ijs verkopen, met dezelfde kar waarmee hij tot op de dag van vandaag rondrijdt. Een echte oldtimer dus, deze ijskarren worden niet meer gemaakt.

Van de winter heeft de ijskar weer een opknapbeurt ondergaan. Voor het nieuwe seizoen is een nieuwe foto gemaakt van zijn kleinkinderen voor op de kar. “Mijn eigen kinderen klagen altijd dat de kleinkinderen nu veel meer ijs krijgen dan zij vroeger kregen.”

Iedere dag een feestje

Antonio maakt van iedere dag een feestje. “Met de klant als koning, zolang die niet zeurt,” lacht Antonio. En of die klanten komen, daar hoeft de ervaren ijsboer zich geen zorgen te maken. Al zou hij zelf niet een van zijn beste klanten zijn. “Al van kinds af aan houd ik niet zo van ijs,” geeft Antonio aan, maar hij verruilt het praten snel voor zijn glimlach, wanneer zijn jongste klant op dat moment hem verbaasd en ietwat beteuterd aankijkt na deze opmerking.

“Heeft u nooit koude handen?” vraagt ze maar snel. De ijsschepper vertelt dat zijn handen niets liever willen dan ijsscheppen, maar dat hij precies 10 jaar geleden had bedacht te stoppen. “De eerste maand ging dat redelijk, de tweede maand begon ik mij te vervelen. De derde maand dacht ik ‘Waar ben ik mee bezig?’ en trok ik in één zwaai de deken van mijn ijskar af.”

Met plezier kost het geen moeite

Volgens Antonio gaat het werk niet om het geld, het gaat erom of je het naar je zin hebt. “Mijn vader zei altijd,” vult hij aan, “Geld heb je alleen maar nodig, de hoeveelheid maakt niet uit. Geld dat je niet uitgeeft, is niks waard.”

Hoelang kunnen wij nog genieten van ijs van Antonio op de Hortemansdijk? Tegen klanten vertelt Antonio vaak: “Wanneer mijn kar ermee stopt, stop ik.” Terwijl de zon steeds meer van zich laat zien en de rij voor de ijskar steeds langer wordt, fluistert Antonio: “Niemand die het weet, maar voor de zekerheid heb ik vast een nieuwe ijskar in de schuur staan hoor.”

Even een ijsje halen bij 'opa' Antonio: een begrip in het plassengebied van Reeuwijk.
Even een ijsje halen bij 'opa' Antonio: een begrip in het plassengebied van Reeuwijk.

Advertentie

Categorieën