Reeuwijks echtpaar Walet-van der Heij 60 jaar getrouwd

REEUWIJK-BRUG – In die eerste jaren lag al besloten hoe de rest van hun leven eruit zou zien. Als iedereen vrij was, waren zij aan het werk. Met liefde: voor elkaar en voor de branche. Wil (82) en Anke (80) Walet-van der Heij hebben hun hele leven in de horeca gewerkt. Een korte periode in loondienst, maar al snel als zelfstandig ondernemers van onder andere De Drie Engeltjes in Oudewater en de Bodegraafse Vliethoeve.

door Marlien van Leeuwen

Nu zijn ze zelf het stralende middelpunt. Hun verhaal begint in de Goudse binnenstad. Veertien jaar en net van school ging Wil, net als zijn vader, in de horeca werken. Een van zijn taken was de gehaktballetjes in de soep doen. “Drie balletjes in één dampend bord soep,” beschrijft Wil lachend, “dan kwam het precies uit met de hoeveelheid soep die de kok gekookt had.” Wil werkte bij De Beursklok aan de Goudse Markt. “Aan het eind van mijn werkdag ging ik nogal eens een snacky doen bij de snackbar aan de Lange Tiendeweg.” Daar zag hij Anke voor het eerst. Anke, de toen 15-jarige dochter van de kapper even verderop in die straat.

Niet opdringerig

“Alles was leuk aan haar,” beschrijft Wil zijn eerste indruk van Anke. Anke vond zijn karakter leuk. “Hij was netjes en niet opdringerig.” Samen zijn ze een stukje door de stad gelopen. Niet veel later werd het eerste afspraakje een feit. Vervolgens bij elkaars ouders op visite. Pas veel later samen op de rode brommer door de polder.

Eenmaal 20 en 23 jaar oud reden ze saampjes in een koetsje naar het Goudse stadhuis. De familie in volgkoetsjes achter hen aan. Wil droeg een gehuurd pak met zo’n hoge hoed en Anke een mooie bruidsjurk die ze in Utrecht had gekocht. Het kwik steeg die dag tot wel 30 graden. Het feest werd gevierd in restaurant Centraal. Nee, geen diner-dansant, want de bruidegom had nooit de tijd gehad om te leren dansen. Wel een heerlijk diner voor het bruidspaar en hun gasten.

Thuis

Anke werkte niet buitenshuis. Anders zouden ze elkaar tenslotte helemaal niet zien. Samen kregen ze twee kinderen. Hun oudste dochter Jacqueline werd in de Rembrandtstraat in Reeuwijk geboren. William volgde haar op aan het Ambachtshof in Bodegraven.

Het echtpaar heeft altijd samen de horecabedrijven gerund. Op extra drukke dagen konden ze rekenen op hun kinderen en ook hun echtgenoten hielpen maar wat graag mee. Het fotoboek laat een enthousiaste kerstman zien. Niet te herkennen, maar wel hun schoonzoon.

Bourgondisch

Anekdotes zijn er te over. De leukste wellicht de trompettist die eigenlijk niet kon spelen. Hij had zijn cassettebandje al aangezet, maar kon zijn trompet net niet op tijd pakken. Trompetgeschal uit de boxen, maar niet van de trompettist. ABC’tjes door families werden ook regelmatig opgevoerd. Deze familie had allemaal dieren bij elke letter van het alfabet bedacht. Bij de V van varken kwam er een big de zaal in rennen. Het beestje was zo vlug dat hij bijna in de andere feestzaal belandde.

Fotoboeken vol geven een beeld van vervlogen tijden waarin enorm hard gewerkt werd. Prachtige koude en warme buffetten; kunstwerken gelijk. Maar het echtpaar zelf kwam soms weken niet aan een normale warme maaltijd toe. Even een broodje tussendoor en dan snel weer verder. Hun 60-jarige bruiloft hebben ze samen met hun kinderen, hun partners, de vier kleinkinderen en inmiddels één achterkleinkind gevierd. Een weekje naar Valkenburg, geheel verzorgd!

Bloemen

Ook voor Anke en Wil hartelijke felicitaties namens de gemeente van burgemeester Michiel Grauss met een vrolijke bos bloemen. Ja, en daar wil je natuurlijk mee op de foto. Ook voor dit plaatje is vast nog een plaatsje in een van de vele fotoboeken!