‘Daar tussen de koeien gaan wij wonen’
Algemeen Human Interest Huwelijksjubileum
REEUWIJK - Het huwelijk tussen Ton Rutten en Helmy Oostrum werd op 30 mei
1963 in Den Helder voltrokken. Toen zij destijds elkaar het jawoord gaven, hadden ze vast niet bedacht dat ze ooit hun 60-jarig huwelijk zouden vieren. Daar denk je tenslotte niet aan als stralend jong bruidspaar. Ton en Helmy, beide in 1942 geboren, werden ouders van twee kinderen, Jerry en Marie-José, die op hun beurt weer vijf kinderen kregen. Inmiddels is er zelfs al een achterkleinkind.
door Marlien van Leeuwen
Met zijn fotografisch geheugen kan Ton de beelden nog levendig voor zich halen: hoe hij als 3-jarige
op de schouders van zijn oom vluchtte tijdens de bombardementen in Den Helder. Den Helder was een strategisch punt voor de Duitse marine en daarmee tot één groot fort verworden. Regelmatig vonden er bombardementen plaats. De evacuatie in 1944 en 1945 naar Schagenbrug kan Ton zich ook nog levendig voor de geest halen. Jaren later kwam hij er terug en wist hij de boerderij van zijn verblijf nog feilloos terug te vinden.
Inwonen
Helmy was de jongste van de vijf kinderen. Ton was enig kind thuis. Een tante van Ton had een gezin met acht kinderen, waar hij veel over de vloer kwam. Daar kwam hij Helmy tegen. “Zij was een vriendin van een van mijn nichtjes.”
Ze bleven samen en maakten trouwplannen. Via het bouwfonds dongen ze mee naar een nieuwbouwwoning in Wassenaar. De bouw werd korte tijd voor hun trouwdag afgeblazen, maar de trouwerij niet! In Den Helder gaven ze elkaar het jawoord, waarna ze bij de oudste zus van Helmy zijn gaan inwonen. Hun oudste zoon Jerry werd al tijdens het inwonen geboren, Marie-José kwam in Wassenaar ter wereld.
Militaire dienst van vader op zoon
Ton moest zoals elke jonge man de militaire dienst in. “Mijn vader,” vertelt hij, “diende bij de marine en ik bij de luchtmacht. Later zou onze zoon Jerry bij de landmacht dienen. Zo heeft de mannelijke lijn bij drie disciplines van het Nederlandse leger gediend.”
Door een kort dienstverband aan te gaan duurde Tons opleiding 4 jaar in plaats van 2 jaar. Dat betekende dat hij de officiersopleiding kon volgen en bij het technische squadron van de luchtmacht kwam. “Ik deed onderhoud aan vliegtuigen, alsof ik bij Fokker in de hangar werkte.” De dag dat hij beëdigd werd tot officier bleek de dag dat J.F. Kennedy vermoord was. “Een schok van geweld op zo’n klaarlichte feestdag, dat vergeet je nooit meer.”
Weinig slaap
Volgens Helmy heeft haar man een fotografisch geheugen en kan hij met heel weinig slaap toe. “10 jaar lang heeft hij in de avonduren een studie gevolgd tot registeraccountant.” “Niet fanatiek,” vult Ton aan. “Die cijfers brachten al snel niet meer de uitdaging die ik nodig had. Ik ben toen de organisatie- en automatiseringskant van bedrijven gaan ontwikkelen. Elke 4 jaar een ander bedrijf, waarvan de laatste jaren als zelfstandig ondernemer.”
Boerenland
“Je moet eens in Reeuwijk naar een woning gaan kijken,” tipte een van Tons collega’s. “Daar woon je heel centraal.” Helmy: ”Onze eerste woning was aan ‘t Kerkestuk. Daarachter was het nog allemaal weiland. Als we dan ’s avonds een rondje liepen over de sintelpaden, zei Ton altijd: ‘Daar gaan we wonen.’ En dan wees hij een plek aan waar koeien in het boerenland bij wat knotwilgen stonden. Toen er kavels uitgegeven werden, bleken er tachtig belangstellenden voor dertien kavels. Na heel veel zijsporen kregen we uiteindelijk toch de kavel die onze voorkeur had.”
Rode draad
Sport blijkt een rode draad te zijn door het leven van Ton en Helmy. Al in de tijd dat ze elkaar ontmoetten stapte Ton elke zondag met een van zijn neven op de racefiets. Toen al was Ton weg van sport op wedstrijdniveau. “Schitterend om te zien,” vertelt hij enthousiast.
Maar met name tennis heeft het leven van het echtpaar beïnvloedt. En dan niet zomaar een balletje op de baan slaan, maar spelen op wereldniveau. Er werd 30 tot 40 duizend kilometer per jaar gereden naar en van trainingen en toernooien van de kinderen, vooral voor Marie-José. Als zij uit school kwam, werd er snel gegeten en dan gingen ze door naar de training ergens in het district Rotterdam. Doordeweeks was Helmy de taxichauffeur, in het weekend nam Ton die taak op zich. Jaren was hij non-playing captain van het team waar zijn dochter speelde.
Allemaal op één na
Burgemeester Michiel Graus bracht het diamanten echtpaar felicitaties en een mooie bos bloemen. Met alle buren, kinderen en kleinkinderen is er feest gevierd in Zalencentrum De Brug. De hele familie was aanwezig, behalve de jongste kleindochter, die stond op de padelbaan in Gothenburg. Zij is Nederlands aanstormend toptalent, als het aan haar opa ligt. En haar prestaties onderschrijven dat.
