
‘Doen’ in plaats van ‘gaan’?
Algemeen Anders bekekenDe gemeentelijke begroting 2024, sinds vrijdag openbaar, omvat 135 pagina’s cijfers, beloftes, toezeggingen en plannen. En een vergezochte vergelijking met turf steken als metafoor voor het gemeentelijk werk, maar daarover wellicht een andere keer. Het goede nieuws: tegenover ruim 111 miljoen euro aan inkomsten staat 107,3 miljoen euro aan uitgaven. Klimmen we dus uit het financiële moeras? Prijs de dag vooral niet voor de avond: in 2028 kunnen de tekorten weer oplopen, vanwege grote investeringen in en rond de Vromade (scholen, woningbouwbouw, nieuwbouw sporthal).
Het slechte nieuws: burgers en bedrijven krijgen opnieuw belastingverhogingen voor hun kiezen. Terwijl Bodegraven-Reeuwijk qua belastingdruk bij een woning met een gemiddelde taxatiewaarde met 1239,21 euro al de duurste in de regio is, duurder dus dan Alphen, Woerden en Gouda. Maar er kan nog wat bovenop: voor OZB-tarieven voor woningen +5,2 procent, waarbij 1 procent is bedoeld om de kosten van de vele bezwaarschriften tegen de aanslagen te compenseren. De zakelijke OZB stijgt met 16,7 procent, de reinigingsheffing 7,5 procent, de rioolheffing 4,2 procent. Ook lijkbezorgingsrechten, leges, etc. worden 4,2 procent duurder, toeristenbelasting 9,2 procent.
Zo’n begroting bevat naast cijfers veel woorden. Tja, herhaling is de toverkracht van de reclame, lijkt het. Neem de aankondiging dat de mobiliteitsvisie in 2024 wordt afgerond. Maar in het collegeprogramma (2022) stond toch dat die visie in 2023 besproken en uitgewerkt zou worden? Natuurlijk komt ook het Evertshuis langs: in 2024 ‘moet uitvoering gegeven worden aan de gemaakte keuzes’. Daarover wordt al sinds 2014 gedelibereerd, het Grote Plan is nog steeds niet gebaard.
Zeer interessant: de woningproductie moet naar 250 per jaar. “Daar waar marktpartijen onvoldoende voortgang maken schromen we niet de capaciteit op kansrijkere projecten in te zetten.” Grappig of schrijnend: ook dat staat al in het coalitieakkoord van december 2022. Het werkwoord “gaan” blijkt vaak de - herhaalde - inleiding tot een plan om een plan te maken. Misschien een geinig idee om niet te ‘gaan’, maar te ‘doen’?











