Dit is niet geinig

Narigheid overkomt je gewoon. Dit is het geval: onlangs kwam ik rond half elf terug van een etentje met vrienden. Fiets in de schuur, naar binnen. Mijn echtgenote was al iets eerder thuis van haar uitje met vriendinnen. Even de ervaringen uitwisselen, een beetje napraten, naar bed. Niks bijzonders toch? De volgende ochtend zagen we in de poort een dwarsbalkje liggen van het tuinhek. Beetje raar, maar ach, denk je, zal wel slijtage zijn. Totdat we ontdekten dat in deksels van twee containers voetafdrukken zaten. Da’s niet echt normaal toch? Onderzoek levert verder niks op. Totdat we onze camerabeelden (deurbel) terugkeken. Kort na mijn thuiskomst lopen drie mannen weg. De eerste schichtig en razendsnel, de tweede laat nog wat vallen, raapt dat op en stopt het in een zak. Om verscholen in zijn hoodie ook te verdwijnen. De derde is brutaler: hij blikt in de camera, steekt zijn twee middelvingers op en zegt hoorbaar: ‘@#%$& camera’. Maar zijn gezicht wel verborgen achter een hoodie, zo heldhaftig is’ie dus ook weer niet. 

De gewaarschuwde politie kwam sporen opnemen. En ontdekt dat in de buurt een poging tot inbraak is gedaan, er is geprobeerd een raam te forceren op de eerste verdieping. Waardoor het drietal is gestoord is natuurlijk niet duidelijk, maar de conclusie luidt dat ze over de (stenen) erfafscheiding zijn geklommen, de containers hebben gebruikt als afstap en via onze poort zijn gevlucht. De heenweg valt niet te achterhalen. Er staat niets op camera. En achter onze woningen loopt een sloot, die steek je niet droog over.  Zijn ze diverse achtertuinen gekruist, op zoek naar buit? En kozen ze geschrokken de gemakkelijkste vluchtweg? Regen heeft eventuele sporen gewist, niks meer aan te doen. 

Cijfers wijzen uit dat het inbraakgemiddelde in Bodegraven-Reeuwijk al een aantal jaren boven het landelijk gemiddelde ligt. Als het zo dichtbij komt voelen statistieken toch anders aan. Dit is niet geinig.