Samen

In Tweespraak gaan Heidi Looy en Martien Kromwijk wekelijks met elkaar in gesprek. De twee zijn bekende en actief betrokken inwoners, maar hebben een heel ander perspectief op de (politieke) thema’s in onze gemeente. Tweespraak draait om vragen stellen en open staan voor de visie van de ander.

Dag Martien, 

Een onverwacht en leuk idee, een wekelijkse column in de Kijk op BR. Een eer, een kans en in mijn opinie een prachtige gelegenheid om te sparren. Toen uitgever Elly de Knikker het idee aan mij voorlegde hoefde ik geen seconde na te denken. Volmondig zei ik ‘ja’ en ‘Wat leuk!’ Eerlijk gezegd wist ik niet wie mijn opponent was, maar een keukentafelgesprek en een kop koffie loste dat ‘probleem’ snel op. 

Polarisatie is het nieuwe toverwoord, het wordt te pas en onpas gebruikt. Al lijkt het of men vaak geen idee heeft wat het precies inhoudt. In ieder geval bedien ik mij er niet van. Natuurlijk heb ik wel een duidelijke visie en mening. Dat moet ook wel in de politiek, want ik heb een doel. Daarnaast sta ik altijd open voor argumenten en suggesties. 

Dagelijks ben ik buiten: mijn leven draait om de flora en fauna. Het behouden en terugkrijgen van dieren en planten is mijn streven. Dit deel ik graag en ik hoop met ieder verhaal dat de mensen het voor zich (gaan) zien. Dat problemen met betrekking tot de flora en fauna ingewikkeld zijn, staat buiten kijf. Wij hebben, zeker in het verleden, niet altijd aan goed rentmeesterschap gedaan. Met de wetenschap van nu moeten wij het anders doen, maar hoe is altijd de vraag. Voorlichting, bewustwording, wet- en regelgeving en laten zien hoe relatief eenvoudig het kan zijn. Niet dat ik mijn ogen sluit voor wat er gebeurd is en nu nog gebeurt. Verbeter de wereld en begin bij jezelf. 

De natuurherstelwet, daar heb ik mijn bedenkingen bij. Weer regels, weer van alles en nog wat. Ingezet in 2022 en met de hakken over de sloot met één zeer dubieuze stem gehaald in november 2023. Weten we al waar die desbetreffende mevrouw is gebleven? 

Zullen we eerst eens in kaart brengen wat er nu al ligt aan opgelegde eisen en verplichtingen? Landelijk, provinciaal, gemeentelijk en Europees? We rennen van het een naar het ander, met de wetenschap dat het niet haalbaar en uitvoerbaar is. Het zet het land op slot, kost miljoenen en hoe reëel is het om nog een wet te deponeren? Niet onbelangrijk in een land met 18 miljoen mensen op een relatief compact gebied. Groter gaat ons landje niet worden, drukker en ingewikkelder wel.

Laten we vooral kijken hoe we met gezond verstand, goede coördinatie en bereidwilligheid wel doelen kunnen halen. Doelen die er al liggen en moeilijk zat zijn. Maar ik ben overtuigd dat je dit samen kunt. Niet hij/zij, maar wij! Dit is in deze zo belangrijk. Hoe denk jij hierover?

Groene groet,

Heidi