‘Het is vreemd niet meer naar mijn werk te hoeven’

DRIEBRUGGEN - Leo Seeleman uit Driebruggen is na bijna 45 trouwe dienstjaren bij de gemeente Bodegraven-Reeuwijk met vroegpensioen gegaan. Tot september reed hij met de bekende servicebus van de gemeente in Driebruggen en omstreken. Nu heeft hij eindelijk meer tijd voor zijn hobby: de dieren op zijn landje aan het Laageind.

door Ans van Heck

In 1979 kwam Leo Seeleman op 20-jarige leeftijd in dienst van de gemeente Driebruggen. Zijn taken bestonden uit alle voorkomende werkzaamheden zoals groenonderhoud, bestratingen en gladheidbestrijding. De samenvoeging van de gemeenten Reeuwijk en Bodegraven in 2011 maakte zijn werk nog diverser. Leo: “De werkzaamheden wisselden elke dag. Naarmate de gemeente groter werd, kwam er steeds meer bij zoals afval of fietsen ophalen, bij evenementen dranghekken brengen en ophalen en straatnaamborden plaatsen, wassen of weghalen. Het was heel gevarieerd werk.”

Leo is op 1 oktober met vervroegd pensioen gegaan. Ondanks dat het hem bijna 45 jaar elke dag druk hield, mist hij het werk niet. Leo: “Ik word binnenkort 66 en mijn rug vertoont slijtage, dus het is fijn om nu niets meer te moeten. Al is het wel vreemd om niet meer elke ochtend naar mijn werk te hoeven gaan. Ik heb aan het Laageind een stukje land met koeien en schapen. Vroeger verzorgde ik die dieren voor en na mijn werk. Nu kan ik ’s ochtends rustig op gang komen en overdag de dieren verzorgen, dat vind ik heel erg fijn.”

Gemoedelijk kopje koffie

Wat was de leukste kant van het werk dat Leo deed? “Met mensen omgaan. Ik reed hier altijd rond en werd ook altijd aangesproken door mensen die ergens een vraag over hadden. Zodoende ken ik heel veel mensen. Vroeger was het in Papekop, Waarder en Driebruggen ook nog zo dat we om een uur of 10 ’s ochtends altijd wel ergens koffie kregen aangeboden. Veel mensen vonden het fijn als wij een kopje koffie kwamen drinken, want dan konden ze even gezellig kletsen. Maar dat is al lang niet meer zo, nu werkt iedereen. Vroeger was het allemaal wat gemoedelijker in vergelijking met tegenwoordig.”

Mist hij nu het dagelijkse contact met anderen? “Ja, dat mis ik wel, maar ik weet ook dat ik aan een nieuw ritme moet wennen, dus dat komt vanzelf wel weer. Ik heb ook het geluk dat mijn vader nog leeft, dus als ik op mijn landje bezig ben, ga ik af en toe even naar huis om met mijn vader koffie te drinken. Ik heb altijd een vrij leven gehad. Ik kon mijn eigen werk en tijd indelen, daar ben ik heel blij mee. Ik heb ook nooit vervelende dingen meegemaakt.”

Goed zo

Bij zijn afscheid is Leo met collega’s van de buitendienst naar een café in Bodegraven geweest en heeft daar een hapje en een drankje gedaan. Zijn vader, zus en broer waren daar ook bij. “Het is goed zo. Nu eerst maar eens even wennen en mijn draai vinden. Ik zie wel wat er nog op mijn pad komt.”