
Cor Vonk: ‘Nieuwe werkzaamheden waren leuk, want ze boden telkens een nieuwe uitdaging’
InterviewREEUWIJK - Wat ooit begon met het sjouwen van grond met een kruiwagen, is uitgegroeid tot een ontzettend veelzijdig aannemersbedrijf. In mei bestaat Service Dienst Reeuwijk (SDR) 40 jaar. Maar dit jubileum is meer dan een verjaardag. Oprichter Cor Vonk en zijn vrouw Ina stoppen ermee. Hun zoons Ron en Ruud nemen de touwtjes in handen.
door David van den Berg
Toen Cor 14 was, stopte hij al met school en besloot hij in loondienst te gaan werken bij boerenorganisaties als trekkerchauffeur en kraanmachinist. In 1984 kwam een economische crisis en raakte Cor zijn baan kwijt. “Dat beviel me heel slecht,” vertelt Cor. Omdat Cor als 28-jarige te duur bleek te zijn als chauffeur of machinist, hoefde hij niet lang na te denken: hij begon als zzp’er en richtte op 1 mei 1985 Service Dienst Reeuwijk (SDR) op. “Ik nam elke klus aan die op mijn pad kwam. Nieuwe werkzaamheden aannemen was een uitdaging, maar dat vond ik er juist zo leuk aan,” vertelt Cor.
De groei van SDR
Het begin van het succes? “Nooit ‘nee’ zeggen,” aldus Cor. Omdat SDR vanaf het begin veel klussen aannam, was Cor al snel actief op verschillende markten. Cors eerste klus als loswerkman was bij een hoveniersbedrijf. “Ik was een week lang elke dag met een schop en een kruiwagen 20 kuub grond aan het verplaatsen.” Daarnaast deed Cor in het begin in de avonden en weekenden beveiligingsklussen bij bouwplaatsen en evenementen. “Dat waren vaak werkdagen van 24 uur, daarna een paar uurtjes slapen en dan weer vroeg uit bed om aan het werk te gaan.”
Het bedrijf begon te groeien doordat Cor steeds grotere uitdagingen aanging. “Op een gegeven moment kreeg ik ook opdrachten van gemeenten en waterschappen, zoals het maaien van wegbermen, het schoonmaken van sloten en wat er verder, maar uitgevoerd moest worden.”
In januari 1987 nam Cor zijn eerste medewerker aan. In mei en september volgden de tweede en derde, die overigens nog steeds bij SDR werken. “Ik ben dankbaar voor al het personeel dat in die 40 jaar bij ons gewerkt heeft. Met meer personeel en machines konden we echt groeien,” vertelt Cor trots. “Met elkaar maak je het werk. Zonder het personeel waren we niet gekomen tot waar we nu zijn,” vult zijn vrouw Ina aan.
Ze vervolgt: “We zijn vooral gegroeid door mond-tot-mondreclame. We hebben nooit veel aandacht besteed aan adverteren en achteraf gezien is dat best bijzonder.” Cor: “Doordat we zo breed georiënteerd zijn en nooit op één paard hebben gewed, konden we ook in slechte tijden doorgaan. We hadden dan op andere markten nog kansen.” Door deze instelling ontstond ook het aanbod van calamiteitendiensten, zoals gladheidsbestrijding en noodpompen. “Niet iedereen vond dat altijd leuk werk, maar wij als SDR wel, want het waren weer uitdagingen.” “Dat is ook het motto van SDR geworden,” voegt Ina eraan toe. “Als het een uitdaging is, doen we het.”
Vijfde kind
Op een gegeven moment werd al dat werk met 27 vaste werknemers toch een beetje te veel voor Cor en Ina en besloten ze af te slanken door minder werk aan te nemen. In 2006 besloten ze het bedrijf te verkopen. Cor bleef als bedrijfsleider en zou tot zijn pensioen aan SDR verbonden blijven. In 2012 ging de nieuwe eigenaar echter failliet en dreigde SDR daarin mee te worden genomen. Dit kon Cor niet over zijn ‘SDR-hart’ verkrijgen, dus besloot hij het bedrijf terug te kopen. “SDR voelt als een vijfde kind voor ons.”
‘SDR is van ons’
Na 40 jaar hard, maar met plezier gewerkt te hebben, stoppen Cor en Ina er nu echt mee. Vanaf 1 mei nemen zoons Ron en Ruud de directie van SDR over. “Vanaf 2019 zijn we gestart met een overnameplan,” vertelt Cor. “Hierdoor verloopt de overname stap voor stap. Ik ging elk jaar een dag minder werken en zij kregen steeds meer verantwoordelijkheid.”
“Het idee van de overname kwam van de jongens zelf,” vertelt Ina. “Ze wilden absoluut niet dat SDR nogmaals verkocht zou worden. ‘SDR is van ons,’ zeiden ze.” Ook de twee andere kinderen van Cor en Ina werken inmiddels bij SDR. Dochters Inge en Maaike zijn verantwoordelijk voor het kantoorwerk en houden de boel daar draaiende. En zelfs kleinzoon Stijn is als oproepkracht werkzaam bij het bedrijf.
Alhoewel Cor nu officieel stopt, blijft hij betrokken. “Achter de geraniums gaan zitten en niks doen, kan hij niet,” grapt Ina. Cor weet dat SDR in goede handen is en heeft er geen moeite meer mee om het los te laten. “Uiteindelijk moeten ze het zelf doen. Als ik me ermee blijf bemoeien, krijgen ze die kans niet,” vindt hij. Op 2 mei is de officiële overdracht met (oud-)medewerkers, familie en genodigden.
Open Dag
Op 3 mei is er een Open Dag bij SDR. Voor Cor en Ina een uitgelezen kans om de vele opdrachtgevers, (oud-)medewerkers, relaties en bezoekers te bedanken voor het vertrouwen. De kinderen organiseren deze dag. De invulling is voor Cor en Ina dus nog een verrassing. “Maar wat we wel weten, is dat iedereen van harte welkom is.”












