‘Tijdens het quick-quick-slow sloeg de vonk over’

REEUWIJK-BRUG - Vanaf het begin van hun huwelijk, 24 december 1964, zijn ze samen werkzaam geweest in hun witgoed- en installatiebedrijf Van Reeuwijk. Niet alleen de zaak deelden ze, ook Joops passie: de brandweer. Janny zette zich daarnaast in als vrijwilligster voor de senioren van Reeuwijk-Brug. Eigenlijk zijn het bekende Reeuwijkers, Joop en Janny van Reeuwijk.

door Marlien van Leeuwen

Een mooie bos bloemen uit naam van de gemeente werd hen overhandigd door burgemeester Grauss. Een gezellig gesprek volgde. Naast het kopje thee lag een eigen gebakken koekje. Alhoewel Janny zelf geen koek eet, zijn haar koekjes van amandelspijs populair. “Er werd nogal eens om gevraagd bij het vrijwilligerswerk wat ik deed,” prijst Janny bescheiden haar baktalent.

Pieper

Janny kwam uit een gezin van drie meisjes, Joop uit een gezin van drie jongens. Ze waren allebei de jongsten. “En de wijsten,” vult Janny lachend aan.

Stijldansen hoorde destijds bij je opvoeding. Tijdens het quick-quick-slow bij de dansschool in Gouda sloeg de vonk over. Het trouwen van Joop en Janny was niet alleen uit liefde, maar ook handig voor de zaak. Zo woonden ze alle twee bij de zaak. Want samenwonen zonder te trouwen, dat kon absoluut niet in die tijd.

Als Joop opgeroepen werd voor de brandweer, moest Janny direct naar huis. Altijd, ook als ze bij wijze van spreken bij de slager stond. Dan belde ze de bestelling wel door, want de klanten in de winkel gingen voor. Volgens burgemeester Grauss is Janny vast een van de eerste echtgenotes geweest die ook een pieper op zak had. Zo wist ze direct wanneer haar hulp in de winkel nodig was. Ze waren goed op elkaar ingespeeld. Als er een zware klus was geweest voor de brandweermannen, zorgde Janny voor de koffie, zodat de mannen na afloop even konden napraten. De afstand tot hun woning-winkel was tenslotte maar klein, zo tussendoor naar de Raadhuisweg. Zo heeft Joop het tot postcommandant weten te schoppen. 

Overname

Er kwamen heel regelmatig leerlingen van het leerwegstelsel in de zaak, maar op een gegeven moment had Joop het daar wel mee gezien. Joop: “Je leerde ze het vak en dan vlogen ze weer uit.” “Tot Alex Huisman kwam,” vult Janny hem aan. “Voor hem heb ik mijn best gedaan dat Joop hem toch aannam. Uiteindelijk heeft hij de zaak overgenomen.” 

Janny heeft zich ondertussen altijd ingezet met vrijwilligerswerk ten behoeve van de Reeuwijkse senioren. Ze betekent graag iets voor een ander. Ze begon bij de handwerkclub van het Rode Kruis. Daarna hielp ze met de mensen naar de kerkdienst brengen en zo rolde ze van het een in het ander. 

Eend en geit

Overal waar je kijkt, zie je eenden in de woning; de verzameling van Janny. Die is ooit begonnen met een echte eend in de sloot tegenover het bedrijf aan de Koningin Wilhelminaweg. De eend bleek een steekpen bedoeld voor paling half te hebben ingeslikt. De eend was er zo slecht aan toe dat de dierenarts hem heeft laten inslapen. Maar hij werd het begin van de verzameling. Met als mooiste stuk de enorme houten eend die Janny’s oom vlak voor zijn overlijden aan haar schonk. Een warme herinnering aan de oom die kinderloos bleef. 

Joop heeft meer met geiten. Elke week verzorgt hij ze bij de Wierickerstee in Driebruggen. En dan wordt er een fotolijstje voor de dag gehaald. Een oude, dikke zwart-witfoto met een heuse bokkenwagen met een enorme bok ervoor. Joop is de menner van het span en zijn buurjongen staat er tegen de schuur aanleunend naast te poseren. Daarmee gaan we zomaar 75 jaar terug in de tijd. De tijd dat de 10-jarige Joop voor de stieren van zijn vader overal de schillen ophaalde. De schillenboer was daar natuurlijk niet blij mee, het scheelde hem in zijn klandizie. Huisvrouwen hadden tenslotte een zwak voor zo’n jochie.

Vieren

Janny en Joop kregen samen één dochter, Sabrine, en zij op haar beurt weer twee dochters, Martine en Janice. Met dat koppel gaat de echtelieden op hun trouwdatum uit eten in Harmelen om de 60-jarige mijlpaal met elkaar te vieren.