Lelita in een dorpje met Dalit-kinderen.
Lelita in een dorpje met Dalit-kinderen. Foto: Lelita Bindraban

‘Het is géén druppel op een gloeiende plaat’

Interview

REEUWIJK - Op zaterdag 31 mei vindt in Zalencentrum De Brug een benefiet-event plaats van de stichting Quality For Life, die als doel heeft om de levenskwaliteit in de afgelegen dorpen van de Indiase staat Odisha op duurzame wijze te verbeteren. In 2017 vierde deze stichting haar eerste benefietavond in het Reeuwijkse zalencentrum. Wat is er in de tussentijd gebeurd?

door Elly de Knikker

Na de derde reorganisatie op haar werk verloor Lelita Bindraban in 2014 haar baan. “Ik was verdrietig, net als heel veel andere collega’s. Maar een paar van hen zeiden tegen me: ‘Ga nu eens een keer je droom achterna.’ En zo ging ik op zoek naar vrijwilligerswerk. Ik besloot om twee maanden in India te gaan werken.” Het werken in India beviel haar prima, maar dat gold niet voor de organisatie die haar uitzond. Ze heeft er geen goed woord voor over: “Dat zijn gewoon boeven.”

Hartbrekend 

Nadat haar twee maanden vrijwilligerswerk om waren, besloot Lelita Bindraban om met haar zoon te gaan relaxen in India. “Ik had zo hard gewerkt die maanden, ik wilde gewoon naar zee. Zegt mijn zoon: ‘Laten we naar Odisha gaan.’ Ik had gehoord dat het daar heel mooi is, heel groen, dus prima. Niet wetende dat mijn zoon ernaartoe wilde omdat het een bedevaartsplaats was. Eenmaal daar besloten we de afgelegen dorpen te bezoeken.” De situatie die ze daar aantrof, brak haar hart. Wat ze toen deed, bleek het startschot van wat nu stichting Quality For Life is.

In de afgelegen dorpen van Odisha wonen de Dalit, de allerlaagste kaste in India. In de dorpen is geen stromend water, er zijn geen fatsoenlijke hutten om in te wonen, er is geen school. Lelita zag de vrouwen met een kruik op hun hoofd kilometers lopen om water te halen. “En niet eens schoon water.” 

Aan het werk

Ze besloot om daar van haar eigen spaargeld een waterpomp te laten slaan. En later nog één in een ander dorp, en nog één, en nog één… In Nederland doneerden vrienden en bekenden geld, zodat ze pompen kon blijven plaatsen. De pompen werden met de hand geboord, behalve de eerste pomp die in Udaipur staat, waar Lelita vrijwilligerswerk had gedaan. “Het maakt mij niet uit hoe groot een dorp is, soms zijn het maar tien hutten, maar ook daar hebben mensen recht op gezondheid en daarmee op schoon water.”

Wat begon als een privé-initiatief mondde na verloop van tijd uit in een stichting. Een die dit jaar haar 10-jarig jubileum viert. De werkzaamheden zijn inmiddels uitgebreid, maar de focus ligt nog steeds op het helpen van de Dalit in Odisha. Inmiddels zijn 77 dorpen voorzien van schoon drinkwater en is er een schooltje waar zo’n 150 kinderen bijles ontvangen. Met deze activiteiten wordt indirect gezorgd voor werkgelegenheid. Ook helpt de stichting met directe gezondheidszorg.

Toch niet blind

Lelita vertelt over een jochie van vier jaar oud dat niet goed kon zien. “Iedereen dacht dat hij blind was. Vader was op jonge leeftijd blind geworden, moeder had heel dikke brillenglazen. Er had nooit een dokter naar deze jongen gekeken. Wij hebben hem naar het ziekenhuis gebracht. Hij is misschien wel tien keer geopereerd, maar hij kan nu zien met een brilletje op.” 

Dan voegt ze er fel aan toe: “Dáár doe ik het voor. Voor mij is het altijd een ‘dikke nee’ als iemand zegt: ‘Het is maar een druppel op een gloeiende plaat.’ Nee, dat is het absoluut niet! Als we één kind de wereld kunnen laten zien, dan heeft de stichting eigenlijk al gedaan wat die moet doen.”

Checken

Het werk van de stichting is bewust verifieerbaar. “Wij doen wat we zeggen.” Ze blikt terug op haar eerste ervaring in India. “Veel goede doelen beloven meer dan ze nakomen. Nadat in 2019 een cycloon Odisha trof, beloofde een stichting dat ze onder meer 5000 huizen zouden gaan bouwen. Ze haalden wel het geld op, maar de huizen zijn er niet gekomen.” 

Lelita’s ogen schieten vuur, het zit haar duidelijk dwars. Haar zoon adviseert haar om het te laten gaan, om zich te focussen op wat zij zelf doet: arme kinderen helpen in Odisha.

Benefiet-event

Op 31 mei organiseert de stichting een benefiet-event in Zalencentrum De Brug in Reeuwijk. Er wordt op deze avond niet alleen geld opgehaald, het wordt ook een feestje. “We vieren dat onze stichting al 10 jaar bestaat. Daarbij willen we bewustwording creëren, dankbaarheid vooral. Laten we dankbaar zijn dat wij elke dag gezond wakker worden, schoon drinkwater hebben en laten we gewoon gelukkig zijn met wat we hebben.”

De entree bedraagt 25 euro inclusief een driegangendiner, hapjes en entertainment. Reserveringen uitsluitend vooraf via 06-50501122. Er is geen kaartverkoop aan de deur.

Wie is Lelita Bindraban?

Lelita komt uit de regio, heeft een jaar in Reeuwijk gewerkt en woont momenteel in Gouda. Ze heeft Surinaamse roots, maar haar grootouders komen uit India. Op haar 16e zag ze op tv een jongetje dat zijn ouders kwijt was in India en een paar dagen niet gegeten had. Haar hart brak en ze dacht: ‘Als ik later groot ben en de Staatsloterij win, ga ik scholen bouwen in India.’

De loterij heeft ze niet gewonnen, maar dat houdt haar niet tegen. Haar stichting biedt nu hulp in het land waar haar voorouders vandaan komen. De droom om mensen te helpen is door doorzettingsvermogen en medemenselijkheid alsnog uitgekomen.

Advertentie

Categorieën