Iedereen weer blij

Sommige verhalen zijn te geinig om niet te delen. Neem deze: de 220 bruggen in onze gemeente moeten van tijd tot tijd worden vervangen. Niks raars aan. Uit bezuinigingsoogpunt verdwijnen weleens overbodig geachte bruggen, wat best snel went. 

Maar wat ontdekten ambtenaren toen een circa 40 jaar oude voet/fietsbrug in Broekvelden (verbinding Watersnip/Zwaluw) aan de beurt kwam? Vreselijk: de brug staat niet correct in het bestemmingsplan. De controlerende ambtenaar luidde de alarmbel: dat moest worden gecorrigeerd. Wat zou leiden tot wat in vaktermen ‘de uitgebreide BOPA-procedure’ heet. Ambtelijk advies, externe ruimtelijke onderbouwing opstellen, ter goedkeuring voorleggen aan de gemeenteraad. Zoiets kost duizenden euro’s. Verantwoordelijk wethouder Robin Kersbergen koos voor een pragmatische oplossing: brug simpelweg vervangen zonder uitgebreide procedure. Wie zou daar na 40 jaar nog over willen klagen? Logisch denken, dat zouden meer mensen moeten doen.

Zeker, regels zijn er om te handhaven. Maar hou de menselijke maat in het oog. Zoals hier: jaar en dag lossen busjes bij het Evertshuis voor de deur op het plein. Geen wegblokkade, je houdt oog op je spullen als je bijvoorbeeld geluidsapparatuur voor een optreden lost. Niemand heeft er last van. Zou je denken. Deze generatie BOA’s ziet dat anders: je mag daar niet parkeren, dus werden de busjes bekeurd of weggestuurd. Rechtschapen en volgens de letter van de wet wellicht correct, doch zo maak je het leven niet per se leuker. 

De directie van het Evertshuis kreeg tot in de hoogste boom nul op het rekest: regel is regel, lossen/laden daar verboden. Gelukkig vond wethouder Kersbergen een olifantenpaadje. Hij ‘vroeg’ het ambtelijk apparaat een positief advies uit te brengen over een ontheffing voor dit specifieke doel. Dat advies is besproken(!) binnen het college, ontheffing is verleend. Hoop administratief werk verzet, belangrijke mensen zijn er druk mee geweest, welbeschouwd is niks veranderd. Of toch: iedereen weer blij.