Best een beetje raar

Al jarenlang wordt gediscussieerd over de toekomst van het Evertshuis. Er is gedreigd met (gedeeltelijke) sluiting, kosten zouden uit de hand gieren. Althans, dat vindt ‘men’ op het gemeentehuis. Bewoners zien dat anders: zelden riep een onderwerp zoveel discussie en emotie op. Protestoptochten, handtekeningenacties: duizenden mensen vroegen de politiek toch vooral na te denken over de functie van het Evertshuis als centrale ontmoetingsplaats. 

Het had effect: de gemeenteraad gaf via de motie Samenwerken aan de toekomst van het Evertshuis opdracht alles nog eens rustig te bekijken. Van diverse kanten zijn inmiddels initiatieven en ideeën aangereikt de organisatie op een andere leest te schoeien dan wel bouwkundige aanpassingen te realiseren en zo financieel fundament en bestaansrecht te vergroten. Dat sluit mooi aan bij de politieke consensus de bevolking meer te betrekken bij de toekomst van het Evertshuis. Dat moet meer de functie krijgen van Dorpshuis, met ook een theater en een bibliotheek. Eenvoudig gesteld: meer geld verdienen met horeca door meer mensen op andere tijdstippen te lokken.

Intussen zijn alle huurders opgezegd, om de handen vrij te hebben voor veranderingen. Maar het bestuur van de stichting Bij Everts (verantwoordelijk voor de exploitatie) weigert in te stemmen en wil eerst de juridische consequenties in beeld brengen. Vermoedelijk speelt mee dat de gemeente een financiële claim wil neerleggen bij de stichting vanwege een huurachterstand. Maar dan een schokkende constatering: de gemeente ontbeert inzicht in de werkelijke kosten. Pas eind februari moet bijvoorbeeld het geactualiseerde meerjarenonderhoudsplan (MJOP) klaar zijn. “Pas dan,” meldt het college van B en W aan de gemeenteraad, “ontstaat samen met een inschatting van de kosten een beeld van wat het Evertshuis op jaarbasis kost. Dit is belangrijk omdat we anders niet goed weten waarover we praten in financiële zin.” Een vraag: hoe kun je jarenlang zeggen dat het Evertshuis te veel kost zonder echt te weten waarover je eigenlijk praat? Mogen we dat ‘best een beetje raar’ noemen?

Henri Stolwijk