Gebabbel, gebabbel

Mooie tekst van Liesbeth List en Ramses Shaffy: “Alweer gepraat. Nog meer gepraat. Alleen gepraat.” Geput uit het liefdeslied ‘Gebabbel, Gebabbel’; als metafoor ook van toepassing op de commissievergadering Samenleving. De uitkomst van ruim drie uur ellenlange betogen over de toekomst van het Evertshuis: nog steeds is onduidelijk wat gaat gebeuren. O, en er werden wel degelijk heldere vragen gesteld en moties aangekondigd om tot oplossingen te komen. Toch bleef het vooral een niet-aflatende woordenbrij waarvan nauwelijks chocola te maken valt.

Er is nogal wat loos: bestuur Evertshuis afgetreden, Culturele Commissie opgestapt, bestuur van de bibliotheek acht plannen onhaalbaar en onwerkbaar, klacht bij de ombudsman, mensen voelen zich gekleineerd door de gemeentelijke aanpak. Gedoe in de samenleving, nooit eerder liepen zoveel mensen te hoop tegen een voorgenomen beslissing. En nee, dat waren geen notoire onruststokers. Wie een oog wierp op de deelnemers aan de betoging voor behoud van het Evertshuis zag gemiddeld een wat ouder publiek, mensen die zelden op de barricades klimmen. Hun geduld werd zwaar beproefd, velen haakten ruim voor het eind van het debat af.

Zeker, het is niet eenvoudig. Veranderingen roepen nu eenmaal weerstand op, ook al ontkent niemand dat veranderingen noodzakelijk zijn. Maar de plannen schieten heen en weer. Turkenburg wel of niet afstoten. Maatschappelijke huurders opzeggen zonder alternatief te bieden. Een nieuw cultuurbeleid aankondigen, maar openlaten hoe dit vorm krijgt. Tussen neus en lippen door melden dat ook de toekomst van het Groene Hart Huys onder een vergrootglas ligt. Exploitatie in gemeentelijke handen nemen, maar niet aangeven op welke wijze. Zeggen dat cultuur moet worden verdeeld over de dorpen, maar onvermeld laten wat dan nu niet goed gaat. Steggelen over hoogte cultuurbudget, maar wel stellen dat het grootste gedeelte nu naar het Evertshuis gaat. Hoe bereken je dat dan? Het dieptepunt kwam aan het eind van de vergadering. De voor het proces ingehuurde ambtenaar stelt dat “met veel betrokkenen goede en leuke gesprekken zijn gevoerd” en prijst de betrokkenheid in de samenleving. Het gedoe is dus ontstaan door anderen. O, ja? Daar denken veel anderen anders over. Wordt vervolgd.