Logo kobr.nl
Diamanten huwelijk van Niek en Lies Korpershoek - De Knikker
Diamanten huwelijk van Niek en Lies Korpershoek - De Knikker (Foto: )

Diamanten huwelijk voor Niek en Lies Korpershoek

Reeuwijk - Elke dag fietste ze in haar rode jas voorbij. Lies de Knikker een vrolijke meid, met mooi donkerblond haar op weg naar de huishoudschool in Bodegraven. Niek, de derde in een rijtje van vier zoons, zag haar vanaf de boerderij aan de 's-Gravenbroekseweg elke dag gaan. Tijdens een verjaardag van een tante werden ze min of meer gekoppeld. Na afloop fietste hij met haar mee naar huis. Ze vond hem een integere jongen met een zachtmoedig karakter en een mooie kop met haar. Ze spraken af om samen naar de kerk te gaan.

Dat samen naar de kerk van Sluipwijk gaan, was minder romantisch dan het lijkt. In die tijd zaten de vrouwen in het middenschip en de mannen er in de rondte omheen. Ieder op zijn zelf gehuurde plaats. Na afloop van de dienst bracht hij haar weer thuis. De volgende afspraak was een toneelopvoering bij hotel De Sport op zaterdag 31 januari 1953. de nacht van de watersnoodramp. Het stormde dermate dat de toneelavond werd afgeblazen. Iedereen zat angstig aan de radio gekluisterd. Ook het gezin van Lies, want haar ouders hadden de dijkdoorbraak van Sluipwijk in 1926 nog meegemaakt. Dus werd er die eerste avond die hij bij haar thuis kwam vrijwel alleen over de storm en de mogelijke gevolgen gesproken.

Klompenmaker

Niek en zijn broers liepen op klompen die gekocht werden bij de klompenmaker bij de oude tol. Dat vakwerk, dat leek hem wel wat. Maar zijn vader zag geen toekomst in dat handwerk. Niek ging naar de technische school van Gouda en leerde er het vak van timmerman. Op 15-jarige leeftijd ging hij aan het werk bij aannemer MacDaniel. In de avonduren behaalde hij zijn middenstandsdiploma en dat van aannemer.

Materiaal en gereedschap in de bakfiets

Het huis tegenover de ouderlijke boerderij van Niek kwam te koop. Op een zaterdag moest er om 12.00 uur door de drie gegadigden worden geboden. Omdat Niek tot 13.00 uur moest werken, deed zijn vader dat voor hen. Ook al hadden ze het niet verwacht; hun bod werd geaccepteerd. Op 4 februari 1959 trouwden ze voor de wet en de kerk. Het feest werd gevierd op de boerderij van Niek. Op verzoek van Nieks vader, die weg was van paarden, reed het gezelschap in koetsjes. Niek begon voor zichzelf als aannemer. Een spannende periode met een grote schuld en nog geen vaste klantenkring. Gereedschap met een snoertje bestond nog niet en ook het vervoer van materiaal ging met de bakfiets. Ook al wilde Niek geen grote aannemer worden, hij nam na een half jaar al de eerste knecht in dienst: Jan de Raaf. "Een fijne jongen," zo vertelt Niek. Lachend vult Lies aan: "Als hij een vloer moest timmeren, dan zei hij altijd `even lekker die vloer erin klappen'." In het waterrijke Reeuwijk werd het materiaal ook per schuit vervoerd. Ooit bleef de schuit het weekend over aan de Platteweg liggen. Tot hun verbazing was de schuit maandag weg. Niemand die hem ooit nog gevonden heeft. Dat liep beter af met de schuit die te zwaar beladen midden op de 's-Gravenbroekseplas water schepte en al snel zonk. Met behulp van twee andere schuiten werd die weer naar boven getakeld.

Drukte op de zaterdagen

Ondanks dat de schoolmeester bij de ouders van Lies had aangegeven dat ze intelligent genoeg was om door te leren, vonden haar ouders dat niet nodig. Volgens haar vader had ze meer aan kousen stoppen dan aan Engels. Ze werd opgeleid tot coupeuse en heeft tot vervelens toe verstelwerk gedaan en nieuwe kleding genaaid. Daar kwam verandering in toen de zaken goed gingen. Om de haverklap ging de telefoon, die Lies opnam. Daarnaast ontving ze de vertegenwoordigers en deed de administratie. Het magazijn aan huis werd op zaterdag druk bezocht. Spijkers, moertjes, boutjes en planken in allerlei maten werden er verkocht.

Feest in de Brug

Niek (84 jaar) en Lies (82 Jaar) kregen zeven kinderen, van wie Anja de oudste is; daarop volgde Hans die na vijf dagen in het ziekenhuis overleed. Intens verdriet wat nooit overgaat. Daarna werd Ina geboren en volgden Jeanet, Hans, Erika en Erik. Samen met hun partners maakten ze hen tot opa en oma van 15 kleinkinderen. Inmiddels zijn er ook 9 achterkleinkinderen. Met dat hele koppel vieren ze hun diamanten huwelijk in Zalencentrum De Brug.

Tekst en beeld: Marlien van Leeuwen

Meer berichten