Najah Alsaabi en Mohammed Saeed Abeed Allal
Najah Alsaabi en Mohammed Saeed Abeed Allal Foto: Marlien van Leeuwen

Mohammed's ervaringen in poëzie gevangen

Algemeen

Bodegraven - Al zo'n 30 jaar zet Mohammed Saeed Abeed Allal zijn gedachten op papier. Volgens de richtlijnen van de Arabische taal mag het geen poëzie heten. Volgens de Nederlandse definitie voor poëzie mag dat wel. De richtlijnen zijn net zo talrijk als er dichters zijn. De meest gangbare is dat het een taaluiting is waarbij de nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak, een dichtkunst die een ongrijpbare ervaring oproept. Wat ons betreft mag het zonder enig voorbehouden poëzie heten.

Op zaterdagmiddag 8 juni van 15.00 tot 17.00 uur is Mohammed aanwezig in het Evertshuis bij een gratis proeverij van zoete Arabische hapjes, als de Ramadan voorbij is. Iedereen is welkom in het Evertshuis om te komen proeven en te luisteren als hij zijn gedichten voordraagt.

Nidal Ibo, een docent Arabisch uit Syrië, is de tolk als we met Mohammed Saeed Abeed Allal in gesprek gaan. Twee zonen van Mohammed en zijn echtgenote Najah hebben het hachelijke avontuur over de Middellandse zee gemaakt om via Griekenland naar Nederland te komen. Zij konden hun ouders door middel van gezinshereniging naar Nederland halen. Hun andere zoon en dochter zijn nog altijd in Syrië. Regelgeving belet hen om ook naar hier te komen.

Eenzaamheid

Mohammed ervaart een grote eenzaamheid in Nederland. Hij mist de gastvrijheid van zijn land. Daar wandel je bij elkaar in en uit. Wij Nederlanders maken doorgaans een afspraak om elkaar te ontmoeten. Datum en tijd worden lang vooruit gepland. Diezelfde eenzaamheid biedt hem de ruimte om zijn gedachten de vrije loop te laten.

Van jongs af aan schrijft Mohammed poëzie. Een dichter pur sang die van zijn familie tijdens zijn studie geen poëzie mocht schrijven. Dat nam meer tijd in beslag dan goed was voor zijn studie. De poëzie die hij schreef, bood hij ter publicatie aan bij kranten en tv. Zonder kruiwagen kom je nergens in het huidige Syrië. Daarbij geldt: de muren hebben oren; vrijheid van mening wordt hard afgestraft.

Eerste boek

Nu gaat er een grote wens van Mohammed in vervulling. Elf van zijn Arabische gedichten zullen samen met de Nederlandse vertaling worden gebundeld. Voorzien van beelden van Bodegraven-Reeuwijk, gefotografeerd door Dirk van den Blink. Zaterdagmiddag wordt tijdens de bijeenkomst in het Evertshuis zijn eerste boek feestelijk uitgereikt. Graag ontmoet de dichter Nederlanders met en zonder kennis van de Arabische taal.

Tekst en beeld: Marlien van Leeuwen

Hier is Syrië

Ben jij echt? Syrië?

Geef me antwoord… ik vraag het.

Ben jij echt?

Waarmee het universum flirtte?

Waarop het vaderland trots was?

Waarmee je de oogleden versierde?

Waarop de lichten raceten

ze elkaar opvolgden en neerdaalden?

Ben jij echt?

Waarmee het mooiste liedje zich uitbreidde?

En de maan die jouw wangen verlichtte

opdat de bloemen en het beekje jaloers werden.

En het ochtendgloren jouw ogen bezocht

het verspreidde je parfum en ging door.

Ben jij echt Syrië? Onze liefde en onze eerste verliefdheid?

Ben jij echt?

Waarin Marwan rond liep?                                

Hij toerde door de aarde

hij was niet bang als hij reisde of een vraag stelde.

Hij formuleerde het ochtendgloren

hij bouwde de torenflat van de toekomst

De hele wereld was van hem

hij deed erin wat hij wilde.

Er was geen schoner en nobeler iemand dan hij.

Er was niemand waardiger en eerlijker dan hij.

Ben jij echt Syrië?

Is jouw hart echt gewond geraakt?

En is de vogel van je liefde geslacht?

En zijn echt de meesten van jouw mensen geëmigreerd?

En kan jouw situatie het wel verdragen?

Hier rende het onrecht sneller

hier werd het donker langer

hier had de chaos armen

waarmee men streefde en werkte.

Hier had de stilte zijtakken.

Hier is de dood…hier is de plaats van de moord

Hier is – oh jij – Syrië!

Advertentie

Categorieën