
Interview met wethouder Dirk-Jan Knol: Woningbouw grote uitdaging
Algemeen Human Interest PolitiekBODEGRAVEN-REEUWIJK - De uitdaging is groot: er moet woonruimte komen voor asielzoekers, arbeidsmigranten, gevluchte Oekraïners. Maar zeker ook voor de eigen inwoners. “Die moeten we perspectief bieden dat ze in hun eigen dorp kunnen blijven wonen,” zegt wethouder Dirk-Jan Knol met klem. Hij is binnen het huidige college verantwoordelijk voor het dossier Woningbouw. En dat is bepaald geen gemakkelijke taak. Want er zijn talloze hindernissen die de bouw in de weg staan.
door Henri Stolwijk
Knol wijst op een statement van zijn CDA-partijgenoot, minister Hugo de Jonge. Die heeft gezegd dat 2024 een rampjaar wordt voor de woningbouw vanwege de gestegen rente, de oplopende bouwkosten en het gebrek aan bouwgrond. Knol herkent die problemen ook in onze gemeente, maar hij wil zich niet uit het veld laten slaan: er worden plannen voorbereid om in vier jaar tijd 1.250 woningen te bouwen. En daarmee speelt de wethouder in op tegenvallers. “We willen 250 woningen per jaar bouwen. We plannen echter een kwart meer omdat er waarschijnlijk nog wel wat afvallers komen. Bijvoorbeeld doordat projectontwikkelaars hun plannen even uitstellen omdat de woningen niet te verkopen zijn.”
Bezwaren
Nu is het voornemen om te gaan bouwen niet bepaald een garantie dat de spa snel in de grond gaat. Wethouder Knol: “Heel veel projecten lopen vertraging op door bezwaren van omwonenden of van andere partijen (zie kader). We zien ook dat het rijk ons steeds meer eisen oplegt. Neem stikstof, en duurzaamheid. We moeten nu klimaat adaptief bouwen, rekening houden met de klimaatverandering. Al die zaken moeten we stapelen. Met de regelgeving en de aanpassingen zijn wij soms wel een jaar bezig, het duurt allemaal erg lang.”
Een van de grootste praktische uitdagingen waarmee Knol te maken heeft is het gebrek aan bouwgrond die al in handen is van de gemeente. “Als de grond niet van ons is zitten wij niet in de bestuurdersstoel. Wij kunnen wel helpen het proces te faciliteren. Maar uiteindelijk zijn het de aannemers en de bouwers die besluiten wanneer wordt gebouwd.”
Tien jaar onbenut
In de praktijk kan dit betekenen dat stukken bouwgrond meer dan tien jaar onbenut blijven. Zoals het Welkoop terrein en de voormalige timmerfabriek Van den Oudenrijn in Bodegraven. Knol beaamt volmondig dat trajecten voor het verkrijgen van vergunningen ook niet eenvoudig zijn, maar legt de bal hier toch vooral bij de ontwikkelaars. “Het ligt echt aan hen. Neem Welkoop: daarvoor zijn drie keer andere bouwplannen ingediend. Er is nu definitief een klap opgegeven, het bestemmingsplan is aangepast. Er kan nu worden gebouwd, maar dat hebben wij niet in de hand.”
Ook voor het gebied van de voormalige timmerfabriek Van den Oudenrijn staat niets bouw meer in de weg, maar worden nog geen aanstalten gemaakt. Anders ligt dat t.a.v. het terrein van de voormalige asfaltfabriek van Versluys. Hier roemt Knol juist de dadendrang van de ontwikkelaar. ”Die is echt bereid een aantal zaken te regelen. Er ligt nu een geweldig plan, dat ook nog een oplossing biedt voor de parkeerproblematiek in de omgeving.”
Bouwplannen
Ook in andere kernen wordt gewerkt aan bouwplannen:
- in Driebruggen komen woningen en appartementen aan het Westeinde en de Groendijck, - in Nieuwerbrug komen na de verplaatsing woningen op het terrein van basisschool De Brug en is de Brugse Zoom in ontwikkeling,- in Reeuwijk-Brug wordt het laatste gedeelte van de Oude Tol bebouwd , komen er appartementen langs de Raadhuisweg en de Zoutmansweg- in Reeuwijk-dorp worden plannen ontwikkeld voor de zogenaamde Aldi-locatie- in Bodegraven zal Weideveld II vanaf 2028 worden gerealiseerd, ongeveer op de plek waar nu nog de Hortus Populus is gevestigd- het terrein van de vv Bodegraven is bestemd voor woningbouw- rondom de Vromade in Bodegraven ligt grond die nog bestemde is voor woningbouw. In het nabije verleden liepen plannen stuk op verzet van omwonenden, maar een nieuwe poging ligt in het verschiet. Waarbij Knol aantekent dat ‘binnenstedelijke ontwikkelingen extra lastig zijn omdat dan ook moet worden gesloopt.”- Plannen voor bouw in de Dronenhoek, waar bedrijven plaats maken voor woningen en appartementen, zijn al jarenlang in ontwikkeling. Over voortgang is niets bekend
Bouwen voor arbeidsmigranten en asielzoekers
Onderdeel van het dossier Woningbouw is de huisvestiging voor arbeidsmigranten en asielzoekers. Deze onderwerpen staan al jarenlang op de politieke agenda, maar echt resultaat is nog niet geboekt. Wethouder Dirk-Jan Knol probeert die impasse te doorbreken: “De gemeente wil meewerken aan een plan om langs de Goudseweg naast de vestiging McDonalds huisvesting voor beide doelgroepen te realiseren.”
Maar de markt is de ambtelijke molens voor: het Centraal orgaan Asielzoekers (COA) wilde in en rond een bestaande villa op dat terrein huisvesting voor 100 jonge asielzoekers vestigen, die zijn nu nog ondergebracht in het naastgelegen hotel. In samenwerking met ontwikkelaar We Living diende bouwonderneming De Vries & Verburg een plan in voor de bouw van wooneenheden voor 100 asielzoekers. De gemeente zegde onder voorwaarden medewerking toe.
Weggekaapt
Onverwacht kaapte De Vries & Verburg de villa weg voor de neus van het COA. De gemeente heeft de twee partijen inmiddels geadviseerd samen aan tafel te gaan. Dan zou het COA de plekken huren van de ontwikkelaar. De gemeente stelt wel voorwaarden aan de veiligheid, zowel op het terrein als t.a.v. het verkeer. Knol” “Als je het goed regelt kan dat daar wel.” Over de voorgang van de gesprekken is nog niets bekend, laat staan dat een plan is ingediend. Wel heeft de gemeenteraad inmiddels geëist dat de situatie qua grootte behapbaar moet blijven.
Ook langs de rondweg in Bodegraven-Noord, nabij de moskee, moet tijdelijke woonruimte worden gevestigd. Door een vergunning af te geven voor maximaal 15 jaar krijgt dit het predicaat tijdelijk, waarmee een aantal procedures versnel kan worden afgewerkt en het college van B en W de besluiten eigenhandig kan nemen. “Maar,” stelt wethouder Knol, “ook dan geldt dat je door een participatietraject heen moet. Want tijdelijk bouwen betekent niet dat je niet aan de regels moet voldoen.”
Als de plannen worden doorgezet verwacht Knol dat eind volgend jaar de tijdelijke woningen zijn gebouwd. Dan is ook woonruimte gecreëerd voor een aantal woonwagens, die dan min ofmeer aansluiten bij het woonwagenkamp aan de andere kant van de Burg. Kremerweg.
Bezwaren sta-in -de-weg voor snelle uitvoering
Bezwaren tegen bouwplannen vormen een grote sta-in-de-weg bij een snelle uitvoering. Wethouder Dirk-Jan Knol: “Ik beheer deze portefeuille nu ongeveer een jaar. Bij ieder plan dat ik heb zijn er ten minste 7 of soms wel 20 unieke zienswijzes. Want iedereen in dit land heeft het recht zijn mening te geven en in te spreken en daar ben ik ook heel blij mee, de kwaliteit van zo’n plan kan beter worden. Maar je hebt er wel iedere keer mee te maken. Soms gaan mensen dan over tot het indienen van bezwaarschriften, stappen naar de Raad van State. Dat proces duurt soms ook weer twee jaar.”
“Bijna persoonlijk aangevallen”
Dirk-Jan Knol over zijn dagelijks werk: “Het is ontzettend leuk om bezig te zijn in je eigen gemeente, daar geef je vorm aan. Het is soms ook lastig, dat zeg ik eerlijk. Neem zo’n inloopavond over huisvesting voor specifieke doelgroepen in Bodegraven-Noord: ik word bijna persoonlijk aangevallen over allerlei zaken. Dat kun je niet goedpraten. Ik heb er geen enkel persoonlijk belang bij, ik doe mijn rol als bestuurder, ik zet mij in voor de inwoners van dit dorp.”
Het opgelaaide verzet verbaasde Knol ook omdat eerder, nadat de plannen in november vorig jaar werden geopenbaard, niemand een vraag stelde. Maar op die inloopavond liepen de emoties hoog op. “Er bleek een heleboel zorg te zijn bij veel mensen, ook ik werd daardoor verrast. Dat krijgt ook weer zijn weerslag in de gemeenteraad. En dat maakt het niet gemakkelijker”.
Continu dilemma
“Je zit ook in een continu dilemma: ene kant hebben we behoefte aan al die doelgroepen en ook voor eigen inwoners heel snel woonruimte te creëren. Ja, dan moeten we soms keuzes maken. We kunnen niet iedereen 100 procent tegemoetkomen noch iedereen te vriend te houden”.
“Wat ik heel belangrijk vind is dat we niet alleen naar die specifieke doelgroepen kijken maar dat we ook bouwen voor onze eigen inwoners. We moeten ze echt perspectief bieden dat ze in hun eigen dorp kunnen blijven wonen. Het is van belang dat er sociale huurwoningen voor jongeren komen, maar ook goedkope koopwoningen, en kleine studio’s; waar ze kunnen starten op die woonmarkt en dan later weer kunnen doorstromen en dan de verhuisketen op gang brengen. Daar wil ik me voor inzetten en ook voor die Oekraïners en voor die asielzoekers waar we verantwoordelijkheid voor hebben en voor die arbeidsmigranten.”


















