Hoop op nieuwe huisarts groeit

Veel dingen neem je aan als vanzelfsprekend, totdat het ineens niet zo blijkt te zijn. Wat doe je dan? Die vraag zullen de voormalige patiënten van huisarts Jan van Dobben zich vast en zeker hebben gesteld. Na bijna 40 jaar hing deze dokter zijn tas aan de spreekwoordelijke wilgen, hij verliet zijn praktijk van de ene dag op de andere. Veel patiënten moesten het nieuws uit de krant vernemen. Een schok, want Van Dobben was onder zijn patiënten zeer geliefd en gewaardeerd. Je vraagt je dan ook af waarom dit zo is gegaan. 

De andere huisartsen in Bodegraven drongen al tijden aan de opvolging te regelen. Wachtlijsten groeien, hun praktijken zitten overvol, voor statushouders en nieuwe inwoners is simpel geen plek. Van Dobben was altijd al een eenling; hij hanteert dogmatische uitgangspunten: aanhanger van de Pro Life-beweging, tegen abortus, tegen de pil en tegen euthanasie. Hij wil naar verluidt eigenlijk geen vrouw als opvolger. Hij werkte ook niet of nauwelijks samen met zijn vakgenoten in het dorp. 

De zoektocht naar een opvolger bleek vruchteloos. De gemeente zegde wel toe dat de praktijk tijdelijk in een portocabin kon worden gevestigd, zodat huisvestiging geen belemmering zou betekenen. Je vraagt je af of die praktijk niet beter voortgezet zou kunnen worden op de oude locatie van Van Dobben, maar hij wilde daaraan blijkbaar niet meewerken. Conclusie: eigenlijk verstoort deze vertrekkende huisarts willens en wetens de gezondheidszorg in ons dorp, want 1400 patiënten vinden niet zomaar een nieuwe arts. 

Maar er is hoop aan de horizon: er lopen gesprekken met de potentiële opvolger die zich alsnog heeft gemeld. Het is niet helemaal duidelijk hoe Van Dobben zelf bij die gesprekken is betrokken, maar uiteindelijk zal hij toch zijn dossiers et cetera moeten overdragen. Voor de kwaliteit van de gezondheidszorg in onze gemeente is het alleen maar te hopen dat de gesprekken positief verlopen. Leven zonder vaste huisarts is gewoon geen leuk idee.

Henri Stolwijk