Sint Willibrordus: van beatmis tot Nationaal Jongerenkorenfestival

BODEGRAVEN - Jongerenkoor Sint Willibrordus bestaat 55 jaar. Dit lustrum wordt op 6 juli om 19.00 uur gevierd in de gelijknamige kerk. Het is helaas ook een afscheidsviering, want het koor moet door een tekort aan leden stoppen. Een terugblik is op zijn plaats.

door Cil Vrij

Op een trapje achter de St. Willibrorduskerk vertelt Ans Stolwijk-De Vos, koorlid van het eerste uur, over het ontstaan van het jongerenkoor Sint Willibrordus en de ‘beatmis’ in Bodegraven. Op de achtergrond klinken de stemmen van de laatste dertien leden van het koor die aan het repeteren zijn. “Het jongerenkoor is begonnen met de ‘beatmis’, een mis die met beat-muziek de jeugd meer bij de kerk wilde betrekken,” vertelt Ans. “Het initiatief voor het organiseren van deze diensten in Bodegraven en het oprichten van een bijbehorend jongerenkoor kwam van kapelaan Witteman en van Gijs Krijnen, leraar op de voormalige RK ULO aan de Overtocht. Gijs nodigde jongeren uit en de kapelaan benaderde enkele muzikanten van het combo van het Sheharimkoor. Hans van Dijk speelde op de drums en Rieky en Gerda Kaptein speelden gitaar. Jan van Vliet - van de molen - speelde op het orgel.”

Op 5 november 1968 werd met het koor en het combo de eerste beatmis gehouden. Het werd een groot succes. De viering werd ervaren als een revolutie in de kerk. Het drumstel was sommigen echter een doorn in het oog. “Wij respecteren uw mening, maar één zaterdagavond in de maand moet kunnen,” was het antwoord van Hans van Dijk. Vanaf het begin werd er op donderdagavond onder leiding van ‘meester’ Krijnen geoefend. “In eerste instantie zongen we Nederlandse liedjes,” vertelt Ans, “maar al snel gingen we over op het Engels en zongen we klassiekers als ‘Kumbaya my lord’ en ‘We shall overcome’.” De jeugd was heel enthousiast; de kerk was bij deze vieringen, een keer in de maand, helemaal vol. Er moesten zelfs mensen staan. Als slotlied werd in vlot tempo een lied met een boodschap gezongen, met het doel dat de tekst in je hoofd bleef hangen: ‘Blijf niet staan, durf het leven aan!’

Inspirerend

Het jongerenkoor had inmiddels 35 leden, kreeg meer ervaring en werd ook betrokken bij de Heilige Mis. Het repertoire werd uitgebreid en het koor zong ook op feestdagen en bij speciale diensten. Het bespelen van andere instrumenten dan een orgel werd gemeengoed. Hans van Dijk vertelt later dat hij deze periode als heel inspirerend heeft ervaren. 

In vervolg op de succesvolle jeugddiensten werden op zondag alcoholvrije ‘soosmiddagen’ georganiseerd in het Parochiehuis. Onder toeziend oog van kapelaan Witteman werden spelletjes gedaan en werd muziek geluisterd.

Veranderingen

“Na het stoppen van meester Krijnen als dirigent werd het moeilijker om een nieuwe dirigent te vinden, en dat is nu eigenlijk nog zo,” vertellen twee van de huidige koorleden Iris de Wit en Kaylee Baggerman. “Dirigenten en pianisten zijn schaars. Wij hebben nu Dennis Koot uit Waddinxveen als dirigent; hij speelt ook piano en kan ons dus zelf begeleiden.” 

Het koor oefent op donderdagavond in de kerk en zingt eenmaal in de maand tijdens een viering. “Als dat zo uitkomt, doen wij ook gastoptredens in andere kerken,” zegt Kaylee. “We zingen veel kerkelijke liederen, maar ook weleens een nummer van Trijntje Oosterhuis of Twarres.”

Door de jaren heen zijn er wel zaken veranderd. Zo wordt er bijna niet meer gezongen van bladmuziek, maar zingen de koorleden met een tablet in de hand. De koorkleding is ook regelmatig veranderd. Waar eerst het modebeeld werd gevolgd, heeft men nu gekozen voor een warm vest met opdruk, omdat het zo koud is in de kerk. “Er zijn zelfs bijpassende handschoenen beschikbaar,” lacht Iris.

Nationaal jongerenkoren festival

Het Nationaal Jongerenkorenfestival in Rijsbergen was vele jaren het hoogte punt van het jaar voor de koorleden. En ze groeiden in kwaliteit. Waar het koor in 2000 nog als laatste in de B-competitie eindigde, werden zij in 2002 eerste in de B-competitie en in 2007 nationaal kampioen in de A-competitie. Kaylee en Iris vertellen enthousiast over de gezellige weekenden, waar behalve serieus gezongen ook werd meegedaan met een zeskamp en de feestavond. In 2022 was de laatste editie van het evenement. “We hebben nog wel meegedaan aan het korenfestival in Bodegraven, maar dat is meer om je te presenteren en geen competitie,” merkt Iris op.

Afscheidsviering

Ondanks de illustere geschiedenis komt het einde voor het jongerenkoor in zicht. Iris geeft een toelichting: “De kerkgang wordt overal minder. Er is geen kinderkoor meer waaruit je kunt doorstromen. Daarbij komen er toevallig een aantal dingen bij elkaar. Sommigen worden 35 en stromen door naar het ‘middenkoor’. Andere koorleden hebben andere verplichtingen gekregen of gaan verhuizen. Opeens staan we voor het feit dat er na de zomervakantie te weinig koorleden overblijven om door te gaan, dus wordt ons 55-jarig lustrum ook ons afscheid.”

Oud-koorleden zijn benaderd om mee te zingen in de viering. Vooraf konden zij hun favoriete nummers doorgeven. “Een soort jukebox,” noemt Kaylee het. “’s Middags gaan wij met elkaar oefenen, daarna eten wij met elkaar en vanaf 19.00 uur is de viering in de St. Willibrorduskerk.” De viering wordt geleid door pastoor Van Klaveren. Uiteraard is iedereen welkom!