Familie Masih vluchtte uit Pakistan en vond ‘nieuwe familie’ in Reeuwijk

REEUWIJK-BRUG - Vervolgd vanwege hun christelijke levensovertuiging namen Imran en Kanwal Masih op 6 april 2021 het besluit om met hun dochter Divine Rose van 8 maanden te vluchten, omdat zij hun leven niet meer zeker waren in het overwegend islamitische Pakistan. Door omstandigheden bleef zoon Yashab achter bij opa en oma. Na verschillende omzwervingen, die nog verder bemoeilijkt werden door corona, belandden zij via Turkije in Nederland. Eenmaal in ons land aangekomen moesten er nog diverse hobbels genomen worden, voordat zij hun woning in Reeuwijk-Brug konden betrekken. Via bemiddeling van de ambassade kon zoon Yashab zich later, dapper alleen reizend, bij hen voegen. Hoe is het hun die jaren vergaan en wat zijn hun toekomstverwachtingen?

door Loes Kamer

Op een nacht werden de huizen van een aantal christelijke families, waaronder dat van de Masihs, in het dorp waar zij woonden in brand gestoken. Gelukkig waren zij gewaarschuwd en konden ontkomen. De hele nacht hielden zij zich, inclusief baby’s en kleine kinderen, schuil in de velden. Bij daglicht vluchtten zij verder. “Het zijn de Moellahs (islamitische geestelijken, red.) die de islamitische bevolking tegen christenen opzetten, ze worden door hen gehersenspoeld. Het gaat zo ver dat zelfs regeringsfunctionarissen die wetgeving voorstellen om christenen te beschermen worden aangevallen,” vertelt vader Imran.

Vlucht

Na hun vlucht uit Pakistan kwam het gezin in Turkije terecht, waar zij veertien dagen verbleven. Daarna arriveerden zij in Nederland, waar zij van februari tot juli 2022 achtereenvolgens in de AZC’s van Ter Apel, Wageningen, Arnhem en Wassenaar ondergebracht werden. Vanwege de coronamaatregelen in die tijd kon er nog niet met de inburgering gestart worden. De familie kreeg de vluchtelingenstatus toegekend met het recht om 5 jaar in Nederland te verblijven. 

Inmiddels wonen zij 3 jaar als zogenoemde ‘statushouders’ in Reeuwijk-Brug en het gezin heeft in die tijd een aantal stappen in het inburgeringsproces doorlopen, waarmee een permanente verblijfsstatus en het aanvragen van de Nederlandse nationaliteit in het verschiet liggen. “Toen wij in Bodegraven-Reeuwijk kwamen wonen, zijn wij ontzettend goed door de gemeente opgevangen. Wij kregen Oscar toegewezen als contactpersoon van Vluchtelingenwerk en hij heeft ons enorm goed op weg geholpen. Omdat we christenen zijn, heeft hij ons ook in contact gebracht met Jan en Ditty Peek van De Ark. Zij brachten bij het eerste bezoek bloemen mee, we voelden ons zo welkom.”

Nieuwe start

Imran heeft een technische achtergrond in de bouw en kon via bemiddeling van de gemeente een lening afsluiten, startkapitaal voor een eigen bedrijf in onderhoud, montage, elektra en renovatie van huizen en gebouwen: Toekomst Onderhouder. Hij heeft gereedschappen en een bus aangeschaft en kan aan de slag met vloeren en daken aanleggen, tegelzetten, schilderen en timmerwerk zoals kozijnen en deuren vernieuwen. Inmiddels heeft hij ook een cursus tot elektricien gevolgd en is daarmee een ‘erkend installateur’. Het bedrijf loopt steeds beter, met projecten in onder andere Lelystad en Eindhoven verdient hij een toereikend inkomen.

Nederlands leren ervaart de familie als het moeilijkste van de inburgering. Hun moedertaal is Urdu, de officiële nationale taal van Pakistan met tekens van het Perzisch-Arabische alfabet. Op school hebben ze wel Engels geleerd, dus ze zijn bekend met het Latijnse alfabet. Imran: “Het lastige is vooral dat de klinkers in het Engels heel anders klinken dan in het Nederlands, dat maakt het voor ons erg verwarrend.”

Verder missen ze hun familie natuurlijk enorm. “We bellen elke dag met mijn vader en het is fijn dat dat kan. Maar we weten ook dat we elkaar nooit meer zullen zien, er is geen weg terug. Het eindigt altijd in tranen.”

De Masihs hebben zich aangesloten bij een christelijke kerk in Rotterdam, waar de zondagse vieringen in het Urdu plaatsvinden. Deze geloofsgemeenschap bestaat naast mensen uit bijvoorbeeld Suriname voornamelijk uit gevluchte Pakistaanse christelijke gezinnen. “We zijn in goede handen bij Jezus. Dit is nu onze nieuwe familie in Nederland, onze christelijke broeders en zusters van de kerk.”