Bloemen en felicitaties voor het briljanten echtpaar Domburg - Alleblas
Bloemen en felicitaties voor het briljanten echtpaar Domburg - Alleblas Foto: dochter Lenie

‘Ik hoor het nog elke dag klikken’

Interview

BODEGRAVEN - Een briljanten huwelijk komt zelden voor: 65 jaar samen is lang! Dat beide echtgenoten dan nog zo kwiek zijn, mag een wonder heten. De 88-jarige bruidegom Arie Domburg en zijn 85-jarige bruid Sjaan Alleblas wonen zelfstandig in hun woning aan de Rijn. Burgemeester Michiel Grauss kwam hen namens de gemeente feliciteren. Het werd een ongedwongen en vrolijk gesprek.

door Marlien van Leeuwen

Arie is een rasechte Boreftenaar, zijn Sjaan komt oorspronkelijk uit Naaldwijk, maar van import kun je nu niet meer spreken. Vrolijk vertellen ze elkaar aanvullend van die eerste ontmoeting. Arie bracht zijn diensttijd in het Westlandse De Lier door. Hij stond op het plein van Naaldwijk toen Sjaan haar moeder naar de bushalte bracht. Daar raakte ze in gesprek met haar vriendin, waardoor Arie nog langer de tijd had om haar te bewonderen. “Meteen een klik,” glundert Arie, “En ik hoor het nog elke dag klikken!” 

Nadat de vriendin vertrokken was, vroeg Arie of hij Sjaan naar huis mocht brengen. Sjaan vond hem wel een leuke jongen. Het is dan 26 november 1955. Drie dagen later was Arie jarig en kreeg hij een doos met maar liefst vijftig sigaretten Golden Fiction. De accijns op tabak zal destijds wat lager geweest zijn.

Rijtjeshuis

Op 22 september 1959 gaven ze hun jawoord in het gemeentehuis van Naaldwijk, daarna werd hun huwelijk kerkelijk ingezegend in de plaatselijke Nederlands Hervormde kerk. Het feest werd bij Sjaan thuis gevierd. Gewoon een rijtjeshuis, maar wel met plek voor veertien kinderen, waarvan de oudsten alweer de deur uit waren voor de jongste (Sjaan) geboren werd.

3 cent per bos

Direct na de lagere school ging Sjaan buitenshuis aan het werk. Het waren verschillende baantjes voor deze 15-jarige. Zo spoelde ze op haar knietjes aan de rand van de sloot de bossen peen die haar zwager op het land getrokken had. Met een borstel boende Sjaan het zand eraf, waarna de wortelen schoongewassen verkocht konden worden. Het leverde haar 3 cent per bos op. Sla werd ‘s nachts gesneden, waarna het de volgende morgen ingepakt werd op de veiling. Daarna ging de sla in treinwagons naar Duitsland. En bij al die werkzaamheden hielp haar militair Arie als het even kon mee.

De glastuinbouw in het Westland bracht voldoende werk. Van de druiventrossen aan de opgebonden druivenranken was het krentenwerk voor kleine vingers: een deel van de druifjes wordt verwijderd, zodat de andere meer ruimte krijgen om te groeien. Voor een selectiebedrijf hielp Sjaan mee met het bestuiven van de tomaten. Ze vertelt hoe de kruisbestuiving om verschillende soorten te kweken in zijn werk ging: ”Ik had een klein apparaatje in mijn hand dat trilde. Als ik dat tegen een bloempje (de latere tomaat) aanhield, viel het stuifmeel in een klein kokertje dat ik aan mijn vinger had. Eenmaal opgevangen werden de stampertjes van andere bloemetjes in het stuifmeel gestoken en zo ontstonden dan nieuwe soorten.”

Arie heeft bij De Geus winkelinrichting (toen nog in Alphen aan den Rijn) gewerkt. Later kwam hij bij zijn broers in het bekende Bodegraafse aannemingsbedrijf Domburg te werken. Niet als aandeelhouder, maar in loondienst. Houtbewerken was zijn passie. “Het fijne werk zoals meubels en winkelinrichtingen. Als het kon, zou ik het nu nog doen.”

Over de drempel

Het jonge echtpaar ging in Bodegraven wonen. Hoe romantisch: de stoere Arie droeg zijn bruid over de drempel van hun huisje aan de Oud Bodegraafseweg. In de nog onverharde puinweg werden door de veetransporten naar het slachthuis nog weleens gaten gereden. Arie probeerde die te dichten met de as uit de aslade van de kachel. 

Ze hebben er 20 jaar gewoond, met de gemeentegrens dwars door hun perceel. Zo stond de voordeur in Bodegraven en de achtertuin behoorde bij Zwammerdam. Hun twee oudste dochters, Anja en Lenie, kwamen er wereld. Daarna verhuisden ze naar de Nassaustraat, waar Miranda het gezin compleet maakte.

Met veel plezier wonen ze nu alweer zo’n 25 jaar aan de Oude Rijn. Hun drie dochters hebben hen zes kleinkinderen geschonken. Zij op hun beurt hebben weer voor zes achterkleinkinderen gezorgd en de zevende is op komst! Samen met hen en de broers en zus van Arie die nog in leven zijn, wordt hun briljanten huwelijk aan de overkant van de Rijn bij het Bonte Varken gevierd.

Advertentie

Categorieën