‘Mijn hersenletsel kwam net zo onverwacht als mijn ongeluk’
InterviewBODEGRAVEN - Niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is een verzamelterm voor verschillende soorten schade aan de hersenen. Dit letsel kan ontstaan door bijvoorbeeld een ongeluk of een beroerte. NAH heeft een grote impact op je dagelijks leven. Irma Eskes heeft zelf NAH en weet hoe fijn het is om die ervaringen te delen. Daarom heeft ze het initiatief genomen voor een serie van bijeenkomsten voor NAH-lotgenoten, waarvan de eerste inmiddels heeft plaatsgevonden.
Mensen met NAH merken dat vaak niet gelijk. Je ziet het namelijk niet aan de buitenkant. Maar als ze naar huis gaan en hun oude leven willen oppakken, merken ze vroeg of laat dat dingen niet meer helemaal hetzelfde zijn. Mensen met NAH hebben vaak te maken met diverse beperkingen en klachten, waarvan sommige niet direct zichtbaar zijn.
Een klap die je niet ziet aankomen
Irma: “Ik had een ernstig auto-ongeluk. In eerste instantie leek het wel mee te vallen, ik had een hersenschudding, een hoofdwond en een bloeding rond de hersenen. Maar toen ik het ziekenhuis verliet, kreeg ik al snel door dat ik dingen niet meer kon zoals voorheen. Gewoon even koffie drinken met vriendinnen of een boodschapje doen putte me volledig uit. Niet alleen het ongeluk, ook mijn hersenletsel was een klap die ik niet zag aankomen.”
Het dagelijks leven in slow-motion
Irma dacht na het ongeluk met wat rust weer gewoon verder te kunnen en weer aan het werk te gaan, maar gaandeweg merkte ze dat zelfs simpele dingen als koken, autorijden of plannen erg moeilijk werden. “Dat is confronterend,” zegt Irma. “Het voelde alsof ik van 100 kilometer per uur naar een slakkengangetje moest gaan. Een van de grootste uitdagingen is het omgaan met vermoeidheid en overprikkeling. Ik merk bijvoorbeeld dat als ik in een drukke ruimte ben, ik alles om me heen binnenkrijg en daardoor in de war raak. Dingen waar de meeste mensen niet bij stilstaan, zoals muziek in een winkel, zijn voor mij erg overweldigend. Gelukkig heb ik daar handige oordoppen voor,” lacht ze.
Wat er in je hoofd gebeurt, is niet zichtbaar
“Toen ik zelf bij een lotgenotengroep kwam, voelde ik voor het eerst erkenning en herkenning. Het was een verademing om te praten met mensen die precies begrepen wat ik doormaakte. Helaas was er geen groep in Bodegraven. Met de steun van stichting Hersenletsel.nl Zuid-Holland en Gedeelde Zorg Midden-Holland heb ik nu een lotgenotengroep in Bodegraven opgezet, zodat mensen niet naar andere steden hoeven te reizen en dicht bij huis een plek hebben om ervaringen, tips en vooral hoop te delen. Het belangrijkste doel van de bijeenkomsten is om mensen met elkaar te verbinden, omdat aan de buitenkant vaak niet zichtbaar is wat er in iemands hoofd gebeurt.”
Met lotgenotenbijeenkomst isolement voorkomen
“Ik hoop dat mensen begrijpen dat hersenletsel meer is dan wat je aan de buitenkant ziet. De gevolgen zijn niet altijd zichtbaar, maar ze zijn er wel degelijk. Het blijft zoeken naar de balans. Uiteindelijk wil ik met de lotgenotenbijeenkomsten voorkomen dat mensen met niet-aangeboren hersenletsel in een isolement belanden. Ze horen erbij en ik hoop dat ze zich gesteund voelen.”
Hersenletsel overkomt je
Net als bij Irma kan niet-aangeboren hersenletsel iemand van de ene op de andere dag treffen. Het heeft niet alleen impact op de persoon zelf, maar ook op mantelzorgers, familie en vrienden. Irma: “Tijdens de bijeenkomsten geven we ruimte voor ieders verhaal en we bespreken bepaalde thema’s, zoals het vinden van een energiebalans of het omgaan met prikkels. De bijeenkomsten zijn breed opgezet, zodat mensen herkenning vinden in de verhalen van anderen en handvatten vinden om hun eigen situatie te verbeteren. Het positieve staat centraal. Het gaat niet om wat je allemaal kwijt bent, maar om wat je nog kunt en hoe je daar het beste mee om kunt gaan.”
In januari 2025 gaat de groep weer van start in het Huis van Alles in Bodegraven. Meer informatie of aanmelden? Mail naar zuidholland@hersenletsel.nl.
