Pierre van Os schroefde samen met zijn buurman twee drempels in de weg uit frustratie met hardrijders in de straat.
Pierre van Os schroefde samen met zijn buurman twee drempels in de weg uit frustratie met hardrijders in de straat. Foto: privéarchief

‘De gemeente doet helemaal niets’

Interview

REEUWIJK-BRUG - Het straatje is maar 80 meter lang. Toch scheuren auto’s hier geregeld met 60 kilometer per uur richting basisschool De Venen, zegt bewoner Pierre van Os. Omwonenden deden hun beklag bij de gemeente, maar dat leverde niets op. Toen schroefde Pierre samen met een buurman eigenhandig een drempel in de straat. “Het mag niet, maar het werkte perfect.”

door Key Tengeler

Ruim 5 jaar geleden werd het woonblok opgeleverd en sinds die tijd woont Pierre van Os er met veel plezier. Het is een wijk met veel gezinnen met jonge kinderen – zelf heeft hij er sinds kort drie – langs het water en superdicht bij de school en het kinderdagverblijf.

Maar dat laatste heeft ook een keerzijde: als de school start of eindigt, is het enorm druk met ouders die hun kinderen met de auto naar school brengen. “En iedereen komt natuurlijk 2 minuten voor schooltijd tegelijk aan,” zucht Pierre. “Dus willen ze opschieten. Ze komen vanaf de Meentweide de bocht om en trekken veel te hard op in onze straat. Het is wachten tot er een keer een kind tussen de geparkeerde auto’s door de weg op schiet.”

De bewoners van de Hooiweide proberen automobilisten te manen tot kalmte. Er zitten stickers op de lantaarnpalen met 15 km/u en er staan een aantal felgele Victor Veilig-poppen in de berm. “Zelf aangeschaft voor 50 euro per stuk,” vertelt Pierre. “De eerste werden gestolen. Nu staan ze vast met fietskettingen.” Ook de school vraagt ouders geregeld rustig te rijden bij de school.

Gemeente reageert niet

Het helpt allemaal niet. Pierre had ook al eens een klacht ingediend bij de gemeente, maar de eerste keer dat het echt de spuigaten uitliep was tijdens de tijdelijke afsluiting van de Meentweide, ongeveer een jaar geleden. Het contact met de gemeente verliep moeizaam. “De ambtenaar in kwestie reageerde gewoon niet. Ik heb wel 12 keer gebeld, tot de secretaresse zei: ‘Nu ga ik er zelf werk van maken.’”

Sindsdien pakt Pierre met regelmaat de telefoon op. Uiteindelijk kwam er een reactie: de gemeente was om 16.00 uur komen kijken en had niks geconstateerd. “Nee, dan is het ook geen haal- of brengtijd!”

Dat was de drempel

Een maand terug was Pierre er helemaal klaar mee. “We waren het allemaal beu hier in de straat. Toen heb ik samen met een buurman twee drempeltjes gekocht en die zelf op de weg geschroefd. Dat werkte perfect. Ze kwamen de hoek om, remden voor de drempel en trokken daarna ook niet meer op.”

Twee weken later stond een boa op de stoep. “Of ik wist wie die drempel erin had geschroefd,” lacht Pierre. “Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we het heft in eigen hand nemen. Ik heb gezegd: ‘Snap ik, ik haal hem weg, maar dan moeten jullie actie ondernemen.’” Hij nodigde de verantwoordelijk ambtenaar uit om langs te komen en samen naar een oplossing te zoeken. “Hij zou me maandag terugbellen. Ik heb weer niks gehoord. Daarna zelf nog vier keer gebeld, maar hij neemt niet eens op.”

Pierre zucht. “Ik snap best dat de gemeente zit met budgetten en dat het allemaal niet zo simpel is. Maar doe in ieder geval iets! Plaats een bord, maak er een schoolzone van of laat ons op zijn minst weten dat eraan gewerkt wordt, iets!”

Passende oplossing

De gemeente reageert dat drempels niet mogelijk zijn en dat in eerder contact met de bewoners is aangegeven dat de gemeente de verschillende opties wilde onderzoeken en later terug zou komen met een passende oplossing.

Advertentie

Categorieën