Briljanten huwelijk: Arris en Ria na 65 jaar nog altijd elkaars steun

BODEGRAVEN - Het is niet niks: 65 jaar elkaars leven delen. Arris en Ria Knikker-Zwart hebben die knappe mijlpaal volbracht. Daarop volgt een bezoek van de locoburgemeester met welgemeende felicitaties.

door Elise van Oosten

Hun eerste ontmoeting was in het feestgedruis, bij het knetterend vuurwerk in Katwijk, in augustus van het jaar 1959. Het was dáár waar de vonk letterlijk en figuurlijk oversloeg toen zij beiden op stap waren met wederzijdse collega’s van kantoor ter afsluiting van het seizoen. Het was een knalavond.

Zij kwam uit Leiden, hij uit Nieuwerbrug. Na afloop wurmde de hele groep jongens en meisjes zich in het kleine autootje, deze raakte volgestouwd. "Noodgedwongen moest ik bij Arris op schoot zitten," lachte Ria. Iedereen kwam gelukkig veilig thuis. "Ik liet er daarna geen gras over groeien," glunderde Arris. Hij arriveerde al een paar dagen later bij Ria op zijn scooter, onaangekondigd. Het viel gelukkig in goede aarde.

Huwelijk

De liefde groeide, een trouwerij was het logisch gevolg en wel op 8 augustus 1961 in Bodegraven. Paniek alom toen de fotograaf achteraf bemerkte dat hij het nieuwe rolletje had vergeten te plaatsen. Gelukkig zaten er op de eerste al enige foto’s, die zij dan ook met fluwelen handschoentjes behandelden.

Het echtpaar betrok een woning in Den Haag, waar zij twee zonen kregen. In 1994 keerden zij terug naar het ouderlijk huis van Arris in Nieuwerbrug. De twee zonen zwierven uit naar Engeland en Aruba. Er kwamen drie kleinkinderen en twee achterkleinkinderen.

Studie en arbeidsepos

Arris (een zeldzame voornaam, waarin de naam Ria ook nog besloten ligt!) is 90 jaar, werd geboren in 1935 in Nieuwerbrug aan de Weijpoort. De familie Knikker had zes kinderen, waarvan Arris de middelste was. Hij doorliep de Ambachtsschool en was goed in metaalbewerking; een zorgvuldig bewaard certificaat met ‘eerste prijs’ voor het vervaardigen van een schuifmaat pronkt nog steeds op de salontafel.

Bij metaalbedrijf Momenta werkte hij aan onderstellen voor couveuses, weer later kwam hij bij Andrélon in dienst als onderhoudsmonteur. Vervolgens vertrok hij in 1955 met een studiebeurs naar de Luchtvaartschool in Scheveningen om te studeren voor boordwerktuigkundige, met als doel te werken bij KLM. Groot was de teleurstelling toen KLM mededeelde dat ze in het kader van de repatriëring de mensen uit het (voormalig) Nederlands-Indië voorrang wilde geven. "Eigenlijk had ik dus voor niets al die tijd gestudeerd," zei Arris. "Mijn plan viel in duigen."

De door KLM aangeboden alternatieve baan bij Fokker als werkvoorbereider beviel Arris niet. Er volgde werk in Boskoop: het vervaardigen van treinstellen, maar via een goed woordje van de directeur van de Luchtvaartschool kon hij starten bij een importeur van dieselmotoren.

Zwemwonder

Ria, 92 jaar, timmerde ook goed aan de weg. Na de mulo, de handelsavondschool met vier talen. Ze behaalde stenodiploma’s en begon als administratief medewerker. Tussendoor werkte ze periodiek in de Bollenstreek. Toen de kinderen ouder waren, begon zij opnieuw en maakte nog eens 22 jaar vol op kantoor in een liftenfabriek. Bijkomstigheid was dat Ria in haar vrije tijd zó goed zwom - ze deed aan waterpolo - dat ze uitgenodigd werd door het Olympisch team. “Maar nee," mijmert ze, "mijn toekomst lag daar niet."

Om beurten vertellen zij geestdriftig over hun rijke verleden, gelardeerd met anekdotes, lachsalvo’s en herinneringen zoals aan de unieke Fiat Jagst 750, waarmee zij naar Italië reden. De reizen naar Canada passeren ook de revue.

Verhuizing

Sinds vorig jaar huizen zij in hun nieuwe onderkomen aan de Meent, en hebben ze allebei zo hun kwalen. Ria ziet slecht vanwege een maculadegeneratie en kreeg vorig jaar een hernia, terwijl Arris al in 1975 door een bloedstolling in de hersenstam gehandicapt raakte en een spraakprobleem heeft. Aan een aneurysma is hij succesvol geopereerd. De verhuizing vanuit Nieuwerbrug was noodzakelijk, maar de twee vinden nog altijd steun bij elkaar. "Hij vormt mijn ogen en ik ben zijn mond," besluit Ria.