‘Leven is een werkwoord, net als trouwen’

REEUWIJK-BRUG - Frans (91) en Jansje (89) vieren hun briljanten huwelijk in blakende gezondheid. Met trots vertellen ze over hun 43 nakomelingen, een rijkdom op zich. Ouderdom brengt zijn ongemakken, maar bovenal zijn ze dankbaar dat ze na 65 jaar nog altijd samen zijn.

door Marlien van Leeuwen

De Rotterdamse Laurenskerk was de plek waar ze elkaar voor het eerst ontmoet hadden. De jeugdsociëteit om precies te zijn. Beiden waren ze door de ballotagecommissie gekomen. 65 jaar geleden was dat gewoon in een havenstad als Rotterdam. Voorwaarden als de Nederlandse taal goed beheersen, een zekere intelligentie en het christelijke geloof. Waarden die ook voor Frans en Jansje belangrijk zijn. Je vond er niet alleen je levenspartner maar ook vrienden voor het leven.

Niet gelijk wat

“Hij was aardig, maar het werd niet gelijk wat," glimlacht Jansje. Voor Frans was het wel liefde op het eerste gezicht. Maar Jansje had al verkering. Jansje: "Die verkering was niet helemaal een 10 waard." En zo is het langzaam gegroeid tussen de toen nog 27-jarige Frans en zijn 23-jarige Jansje. Hij viel voor haar spontaniteit, haar oogopslag en bovenal was ze erg vriendelijk. Omgekeerd vond zij hem wel een kerel waar ze wel van kon gaan houden.

Zwaaien en vlaggen

Ze trouwden in Schiedam op 26 augustus 1961. Bij het stadhuis stonden de kleuters van haar kleuterschool op de trappen te zwaaien met vlaggetjes. Zó gezellig en feestelijk. Daarna volgde het kerkelijk huwelijk. Jansje in een vlotte bruidsjurk op kniehoogte en Frans in een keurig gehuurd pak met grijze hoge hoed.

Nergens volmaakt

"Leven is een werkwoord, net als trouwen," is de mening van Frans. "Het is nergens volmaakt." Jansje vult hem aan: "In het begin is alles love, love, love." Jansje is overtuigd van het feit dat God hen bij elkaar gebracht heeft. Dat geeft en gaf hen vertrouwen en rust. Zo rond hun 30ste hebben ze tijdens een boottocht een huwelijkscursus gevolgd. Pas toen begrepen ze dat mannen en vrouwen echt anders in elkaar zitten. Verschillen die je moet accepteren.

Na hun trouwen zijn ze bij Jansjes ouders gaan inwonen. Daar op die tweede verdieping werd hun eerste kindje geboren. Een dochter, Hélène. Ze verhuisden naar Vlaardingen, een woning op de vierde etage waar Hein werd geboren. Hun derde kind, Frank, werd in Leidsche Rijn geboren; een woning op de begane grond. De laatste 30 jaar heeft het echtpaar op de Roland Holstlaan gewoond en sinds een halfjaar in één van de appartementen rond de Miereakker.

Frans heeft zijn hele leven in het vastgoed gewerkt. Projecten als de bloemenveiling van Aalsmeer en het Maritiem Museum van Rotterdam en honderden woningen. Jansje heeft naast de zorg voor de kinderen veel vrijwilligerswerk gedaan, met name bij ouderen. Even een luisterend oor en invoelen wat de ander nodig heeft. Oprechte aandacht naar haar medemens. Met het klimmen der jaren wordt haar leefwereld wat kleiner. Die van Frans achter zijn computer en nog altijd in charge echter niet.

Leukste momenten

Samen met die 43 nakomelingen hebben ze genoten van een diner. Maar wellicht nog meer van de herinneringen die de kleinkinderen hadden opgeschreven, waarvan opa en oma moesten raden van wie die herinnering was. Zo kwamen mooie momenten van die 65 jaar samen weer voorbij. Een briljanten huwelijk is niet voor iedereen weggelegd, vandaar speciale felicitaties van burgemeester Michiel Grauss en daar hoort ook een bloemetje bij.