‘Je kunt een wereld creëren die er niet is’

BODEGRAVEN-REEUWIJK – “Ik hoef niet op de foto!” Dat begint goed. Nog voordat er één vraag is gesteld, heeft Reeuwijker Arnold Fabrie (51) zijn belangrijkste voorwaarde voor het interview al op tafel gelegd. Praten is oké, maar een camera op hemzelf gericht ziet hij duidelijk minder zitten. Paradoxaal is het wel: zijn werk bereikt wekelijks via camera’s miljoenen Nederlanders.

door Duarte dos Santos Estrafalhote

In het pand van Ledlease aan de Beneluxweg in Bodegraven, bevind je je tussen het materiaal waarmee ondernemer Arnold Fabrie al twee decennia probeert zoveel mogelijk ogen te bereiken. Ledpanelen, techniek en flightcases vullen de ruimte. Alles bedoeld om ergens anders op te gaan in een groter geheel. Een televisiestudio, theaterproductie, voetbalstadion of een festivalterrein.

Via de opslag gaat het richting de kantine. Arnold neemt plaats aan de lange lunchtafel. Hier zijn er geen rondvliegende vonken, dreunende speakers of oogverblindende ledconstructies; alleen het gezoem van een koffiezetapparaat en het geluid van Arnold die twee kruimels van tafel veegt. Hoog tijd om eens wat licht te laten schijnen op de man achter al die schermen.

Pionieren

“Dit alles is simpelweg begonnen met passie voor de techniek,” steekt hij van wal. De jonge Arnold begon zijn professionele carrière in de ICT, maar was hobbymatig al veel bezig met de techniek achter alles wat te maken had met video. “Ik denk dat het eind jaren 90 geweest moet zijn toen ik er actiever mee werd. Ik was onderdeel van een vriendengroep die feesten gaf in Loose End (nu Cheers). Daar probeerde ik met licht- en videoeffecten een mooie ervaring te creëren voor de mensen op de dansvloer,” legt hij uit.

Dat klinkt makkelijker gezegd dan gedaan. “Destijds stond het hele vj-gebeuren (visual jockey) nog in de kinderschoenen. Door te pionieren kwam je erachter dat je toch best wat kon laten gebeuren op die oude tv’s die er hingen. Dat was de lol ervan,” zegt Arnold glimlachend.

Doorbraak

Naast zijn baan als ICT’er bij tv-omroep BNN probeerde hij zijn hobbyproject te professionaliseren. Met succes. “Het eerste scherm dat we kochten was vijf meter breed en drie meter hoog. Tegenwoordig kijkt daar in de evenementenwereld nauwelijks iemand meer van op, maar destijds was het een binnenkomer,” legt Arnold uit.

Met de aanschaf veranderden ook de mogelijkheden. De opdrachten werden groter en de hobby groeide uit tot een onderneming. In 2005 ging Arnold officieel verder onder de naam Ledlease.

Een wereld creëren

“Het is overigens niet zozeer led dat mij aantrekt, het is video. Je kunt een wereld creëren die er niet is.” Een boswandeling, abstracte beelden of een compleet decor: het scherm kan telkens iets anders worden. Door verschillende vormen en maten ledpanelen samen te voegen tot één constructie, is er veel mogelijk. Zo bouwden Arnold en zijn team voor Mysteryland een prijswinnend decor waarin een gigantische hangende kubus centraal stond. Arnold: “Het is eigenlijk Lego voor gevorderden.”

De bewegende beelden maakt Arnold inmiddels niet meer zelf. Ledlease richt zich op de schermen en de techniek die alles laat werken. Zijn achtergrond als vj komt daarbij nog dagelijks van pas. Hij begrijpt wat de makers van de beelden nodig hebben en hoe hun ideeën vertaald moeten worden naar een podium vol schermen.

Dat vraagt behoorlijk wat voorbereiding. Elk scherm krijgt een plek in een digitale ‘landkaart’, zodat de beelden precies op de juiste panelen verschijnen. Bij grote shows ligt bovendien veel vooraf vast. Video, licht en andere effecten moeten op exact het juiste moment samenkomen. Ook zitten er strenge veiligheidseisen aan zijn bouwwerken. “Stel je eens voor dat heel het zaakje naar beneden komt,” zegt Arnold met afschuw.

Stille kracht

Ledlease bereikt op tv via onder meer RTL Boulevard, Holland’s Got Talent en The Masked Singer een groot publiek. Ook bezoekers van Awakenings, Mysteryland, De Kuip of verschillende corporate beurzen kunnen werk van Ledlease tegenkomen. Alleen zullen weinig mensen zich afvragen wie ervoor zorgde dat al die schermen het doen.

Arnold vindt dat prima. “Wij zijn de stille kracht achter heel veel grote producties. Wij zijn drie weken aan het bouwen om één of twee dagen een show te geven. En dan gaat alles er weer uit. Niet lullen, maar poetsen toch?”

Achter dat korte moment voor het publiek zit een team van zo’n twintig mensen, aangevuld met freelancers en oproepkrachten. Daar zitten ook jonge mensen uit de buurt tussen, die ooit binnenliepen voor schoonmaakwerk of kleine reparaties. Inmiddels voeren ze ook reparaties aan de ledpanelen uit. “Ze hebben zich dat eigen gemaakt en zijn gewoon blijven hangen, wat ik hartstikke leuk vind.”

Alles valt samen

Het werk brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Bij een live evenement mag een scherm niet zomaar uitvallen. In de beginjaren leverde dat Arnold nogal eens spanning op. De techniek was toen nog volop in ontwikkeling. Inmiddels is er meer zekerheid. Daardoor ontstaat ook ruimte om te genieten van wat er gebouwd is.

“Het beste moment is de nacht voor een festival begint. Dan is dat hele veld leeg en zit iedereen lekker met een biertje.” De laatste details worden afgewerkt. De beelden verschijnen, de lichtshow draait en alle onderdelen vallen samen. “Dan zijn we best wel een beetje trots op wat we doen,” ontglipt de verder nuchtere Arnold.

Nieuwe werelden

Voor de toekomst zoekt Arnold vooral naar opdrachten waarin hij zijn creativiteit kwijt kan. Een bijzondere constructie voor een tournee, bewegende schermen in een theaterstuk of ledpanelen op robots. Het bedenken en ontwikkelen trekt hem minstens zo sterk als het bouwen zelf. Zelf vat hij het graag samen: “Gewoon mooie dingen maken. Dat is het.”

Na die beknopte conclusie, staat Arnold op, wijzend op de cameratas die na binnenkomst wat eenzaam achter een stoelpoot verstopt staat. “Zullen we dan toch maar?”