Gekmakend

Je zegje mogen doen is niet hetzelfde als je zin krijgen. Dat maakt participatie best een lastig dingetje: op grond van de gemeentewet moet een gemeente ‘bewoners betrekken bij de voorbereiding, maar ook bij de uitvoering en evaluatie van het beleid’. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft vervolgens tientallen pagina’s tekst nodig om uit te leggen hoe ingewikkeld dat is en handreikingen te doen hoe dat moet.

In dit verband zijn de ervaringen van bewoners van vier woningen aan de Dronenhoek bijzonder leerzaam. Is er wel echt naar hen geluisterd? Met de Hofjes van Dronen krijgen zij in plaats van een verpauperd bedrijventerrein een mooie woonwijk voor de deur. Ze denken ook positief mee, zonder hun eigen belang te vergeten. Door hun toedoen is de hoogte van een appartementengebouw aan de rand van de wijk teruggebracht van elf naar vijf etages. Tijdens het participatieproces wees het door de bewoners ingeschakelde GMO Wonen erop dat een ontsluitingsweg is getekend over grond die toebehoort aan de bestaande bewoners. De toegezegde vaststellingsovereenkomst moet nog komen. Evenmin is de beloofde rapportage over het benutten van een blusvijver die eigendom is van de bestaande bewoners als waterberging verschenen. Tijdens de maandelijkse inspraakavond trok GMO Adviseurs aan de bel bij de gemeenteraad. Met de geruststellende mededeling: “Bewoners hechten eraan in overleg tot oplossingen te komen, met voorbehoud van alle rechten en middelen.”

Maar wel boordevol ergernis hoe met de bewoners wordt omgegaan. “Zo zijn we bijvoorbeeld inmiddels toe aan projectleider 5 of 6 als gesprekspartner, welke steeds weer een kennismakingsgesprek willen, uitgangspunten ter discussie stellen c.q. afspraken niet nakomen.”

Die wisseling van projectleiders met eigen visies is inderdaad gekmakend, dat hoor je - veel - vaker. Misschien is het een aardig idee als de gemeente simpelweg dossiers aanmaakt met gemaakte afspraken, zodat bij wisseling van de wacht het wiel niet steeds opnieuw uitgevonden hoeft te worden. Zou best logisch zijn toch?

Henri Stolwijk