Vegetarisch houtje

Martien zet de Nederlandse voedselproductie in perspectief en neemt het op voor de kleinschalige boeren. 

Hoi Heidi,

Waar jij zelf over sprookjes begint, ga ik daar maar niet op in. Dat is precies waarom ik dan liever stop met deze rubriek. Maar eerst nog even dit. Je schreef over de nieuwe voedselinitiatieven zoals de VegaBoerderij: “dan moet je op een vegetarisch houtje bijten”, en “100 leden, dat schiet lekker op met 35.000 inwoners”. Zijn dit in jouw ogen dan echt sterke argumenten?

Ik pas wel op om terug te schrijven dat we in deze gemeente nog maar welgeteld 77 actieve boeren hebben. Want dat is juist heel spijtig. In plaats van schaalvergroting hebben we juist meer boeren nodig, die dan kleinschaliger, extensiever en natuur inclusiever kunnen ondernemen. Maar daar hebben we dan een overheid voor nodig die daarop stuurt. Die ook opvolgers een perspectief in die richting biedt, niet voor een paar jaar, maar voor een lange looptijd voor bedrijfsovername en investeringskeuzes.

Met jouw ‘vegetarisch houtje’ stel je ook de voedselzekerheid aan de orde. En dat hoor je in jouw politieke omgeving steeds vaker. Maar jij weet toch ook dat ongeveer 75 procent van onze agrarische productie aan vlees, melk, kaas en eieren wordt geëxporteerd, terwijl we met de stikstof, mest en waterproblemen blijven zitten. En dat zo’n 75 procent van wat we eten wordt geïmporteerd omdat bananen, koffie en granen hier niet of onvoldoende groeien.

Follow the Money berekende dat de dieren in Nederland dagelijks liefst 108 miljard kilocalorieën opvreten. En daarmee produceren ze slechts 56 miljard kilocalorieën in de vorm van vlees, eieren en zuivel. Helemaal niet zo’n efficiënte bezigheid dus. Is het dan niet veel slimmer om gemeenschappelijke voedseltuinen, dichtbij, van burgers zelf, een beetje blijmoediger te stimuleren?

Hartelijke groet, Martien