Omwonenden vrezen voor verkeer en veiligheid

BODEGRAVEN – Omwonenden verbazen zich over de opzet van de huisvesting voor arbeidsmigranten en jonge asielzoekers op het terrein Nespad/Goudseweg. Zij vrezen zowel voor toenemende verkeersoverlast als voor de veiligheid. Een aantal buurtbewoners liet zich horen tijdens de gemeentelijke inspraakavond woensdag 3 september.

door Henri Stolwijk

Rianne Nieuwenhuis, die aan de Oud-Bodegraafseweg woont: “Mijn grootste zorg betreft de verkeerssituatie. Wie hier dagelijks rijdt, weet hoe druk en gevaarlijk het al is.” Zij bestempelde het voorstel om verkeer van het Nespad en van de Oud-Bodegraafseweg verplicht rechtsaf te laten slaan als “volstrekt onwenselijk, het leidt tot kilometerslang omrijden voor bewoners en ondernemers.”

Nieuwenhuis wees er ook op dat de oorspronkelijke gedachte was een pilot van drie jaar goed te keuren, gericht op de huisvesting van arbeidsmigranten. Dat daaraan inmiddels ook een kantoorfunctie voor het terrein is toegevoegd, roept volgens haar bedenkingen op.

‘Voor altijd’

De aan de Elzenhof wonende mevrouw Clomp zette namens een aantal omwonenden “grote vraagtekens bij de grootschaligheid van de opvang en tijdelijke huisvesting van mensen.” Zij noemde dat “een trigger”. “15 en 10 jaar is niet heel tijdelijk. In overheidsland is het vaak synoniem voor altijd.”

Zij drong er bij de gemeenteraad op aan de bewoners beter mee te nemen in de keuzes. “Het blijft allemaal zo onduidelijk. Is het een plan, een voornemen van het college, wat is die intentie en wat zijn nu de aantallen waar het over gaat? Als de ontwikkelaar mensen niet betrekt, doen jullie dat dan? Houd ons niet aan het lijntje. Er is nog steeds begrip voor opvang van mensen, maar niet zo grootschalig en niet ten koste van de verkeersveiligheid en het gevoel van onveiligheid.”

Heimelijk

Eise Harkema, die aan de Parallelweg woont, gaf onomwonden aan voor de opvang te zijn van honderd jonge asielzoekers, zoals het COA voor ogen heeft, en voor huisvesting van honderd arbeidsmigranten. “Het is een landelijk probleem en we zullen het nu eenmaal samen moeten oplossen.” Maar juist de voorgestelde grootschaligheid brengt volgens hem risico’s met zich mee, zowel voor de jongeren als voor de omgeving.

Hij gebruikte de term ‘heimelijk’ omdat er inmiddels wordt gesproken over huisvesting voor driehonderd arbeidsmigranten plus nog eens 5000 vierkante meter kantoorruimte. Hij betitelde afspraken over twee keer honderd woonplekken als “slechts voor de bühne”. Harkema gaf ook aan te overwegen uit de klankbordgroep te stappen. “Als het paard dood is, moet je afstappen. Het heeft geen zin, zonde van de tijd. WeLiving en de commissie regelen het samen wel en hebben ons niet nodig.” Toch benadrukte hij dat “iemand toch zou moeten meekijken, iemand moet zich toch om het lot van bewoners en omwonenden bekommeren”. Hij drong daarom vooral aan op een herziening van de plannen, met de focus op een kleinschaliger opzet.

Onvoorspelbaar

Inspreker Levi Hogendoorn noemde de rol van het college van B en W in dit proces “onvoorspelbaar, niet transparant maar vooral onbetrouwbaar”. Volgens hem zijn de bewoners van de gemeente, inclusief de arbeidsmigranten, “op de tweede en derde plaats” gezet. “Opnieuw heeft dit college de oren laten hangen naar commerciële belanghebbenden.” Hogendoorn kondigde ook aan per direct uit het Wijkteam-Zuid te stappen, “omdat ik constateer dat eerlijke, voorspelbare en transparante samenwerking vanuit de gemeente ontbreekt.”

Verdediging

Namens projectontwikkelaar WeLiving verdedigde Klaas Jonathan Bals de opzet van het plan. Volgens hem is alle mogelijke aandacht besteed aan communicatie met omwonenden. “Er is veel gebeurd sinds het moment dat wij ons bij de gemeente meldden en de planvorming die wij begin dit jaar hebben gepresenteerd en de huidige aanvraag.”

In plaats van tijdelijke huisvesting voor, zoals Bals ze noemt, “internationale medewerkers” en alleenstaande minderjarige vreemdelingen, wordt nu gesproken over permanente bebouwing. “We voldoen aan de uitgangspunten: huisvesting voor 10 tot 15 jaar voor de specifieke doelgroepen. Maar banken verlenen geen financiering voor tijdelijke projecten. In overleg hebben wij vorig jaar gekozen voor een andere benadering, namelijk permanente gebouwen deels met een functiemenging en met een beoogde eindfunctie. Wel met een tijdelijke invulling voor de specifieke doelgroepen die als kader zijn gesteld. Als initiatiefnemer benadrukken wij dat het plan zo haalbaar en uitvoerbaar is.”

Hij wees er ook op dat onderzoek uitwijst dat de verkeersproblemen niet buitenproportioneel toenemen door de plannen. De discussie wordt op woensdag 17 september vervolgd in de commissie Ruimte, waarna de gemeenteraad op dinsdag 24 september een besluit moet nemen.