Reünie van veertig voormalig Kaaskoninginnen en de huidige Kaaskoningin met har hofdames. Beeld: Stefanie Peters
Reünie van veertig voormalig Kaaskoninginnen en de huidige Kaaskoningin met har hofdames. Beeld: Stefanie Peters

Reünie veertig Kaaskoninginnen

Algemeen Cultuur Human Interest

BODEGRAVEN - De traditie van de Kaaskoningin bestaat al zeventig jaar. Om dit te vieren is een reünie georganiseerd. Veertig voormalig kaaskoninginnen waren hierbij aanwezig. De oudste aanwezige kaaskoningin -Gerda van Os senior- was 89 jaar. 

door Stefanie Peters

Zaterdagochtend om negen uur in het Evertshuis was flink rumoerig, want zo’n veertig voormalige kaaskoninginnen waren bijeen voor een reünie. Dat betekende veel bijpraten, een toespraak en een fotomoment met meerdere media aanwezig. Al met al een bijzondere ochtend met een stukje Bodegraafse geschiedenis. Sinds 2021 is de Kaaskoningin ingeschreven als immaterieel cultureel erfgoed. Maar ook zonder deze bijzondere vermelding, kijken alle voormalige koninginnen met heel veel plezier op hun kaaskoningin-zijn terug, zoals Gerda van Os (1968): “Je wordt die dagen helemaal in de watten gelegd. Ik vond de bezoeken aan Vijverhof en Rijngaarde heel erg leuk. Die mensen willen allemaal even aan je jurk voelen. Ze vonden het gewoon helemaal geweldig dat je er was. Maar ook de gondelvaart over de Rijn. Dat deden ze toen om het jaar. Met allemaal versierde bootjes. Dat was heel erg leuk.” 

Ook Annelies Bakker (1985) heeft mooie herinneringen:” Ik kijk er met veel plezier op terug. Mijn moeder was heel erg trots. Zij woonde in Voorschoten. ‘Mijn dochter is kaaskoningin’, dat vond ze prachtig.” 

En zelfs Margreet Verburg- Van Vliet (2003) kijkt met een grote glimlach terug, ondanks dat de start van haar Koninginnetijd niet geheel liep volgens planning. Margreet: “De paarden zijn met de koets op hol geslagen. Ondanks dat we door het publiek heen zijn gereden en de koetsier gewond is geraakt is het gelukkig redelijk goed afgelopen. Ik was een beetje blauw. Daarna zijn we met een open auto verder gegaan. De rest van de dagen hebben we gewoon genoten. Het was wel pijnlijk met al die blauwe plekken. Maar je moet altijd blijven lachen. Ik ben zelfs een keer door Man bijt Hond benaderd. Ze wilden een soort reconstructie maken. Of ik daar aan mee wilde werken. Ik dacht eerst dat het een grapje was. Maar ik heb er hartelijk voor bedankt.”

Na het koffie- en fotomoment in het Evertshuis hadden de dames nog een heel programma vol gezelligheid in het vooruitzicht. 

!