Trots

In Tweespraak gaan Heidi Looy en Martien Kromwijk wekelijks met elkaar in gesprek. De twee zijn bekende en actief betrokken inwoners, maar hebben een heel ander perspectief op de (politieke) thema’s in onze gemeente. Tweespraak draait om vragen stellen en open staan voor de visie van de ander.

Dag Martien,

Dank voor je reactie en de vraag die je stelt. Je begrijpt wellicht dat ik jouw tekst even moest verwerken. Vooral omdat ik dacht, hebben wij het over hetzelfde land en over dezelfde onderwerpen? Laat ik voorop stellen dat ik heel trots ben op ons mooie land, onze dorpen en steden. Een vies landje? Nee zeker niet!

Nederland is mooi in al haar facetten met de vele biotopen, diversiteit en verscheidenheid. Polders, bossen, heide, zee, steden en dorpen. Boeren, vissers, industrie, ondernemers groot en klein, kijk om je heen en zie al het moois.

Nederland is groot geworden door hard werken, de daadkracht en de Hollandsche mentaliteit. En dat is lang niet alles waardoor ons land is groot geworden. Mijn (overgroot)ouders hebben keihard gewerkt voor ons land. Om dat nu allemaal vies en slecht te noemen vind ik erg kort door de bocht.

Ben jij niet trots op ons land? Onze boeren, waterbouwkundigen, ingenieurs en vele andere deskundigen zijn de beste van de wereld, soms zelfs uniek. Daar staan wij wereldwijd om bekend. Veel bedrijven die ik ken zijn wereldberoemd, stuk voor stuk ondernemers die met de ‘poten in de klei’ staan. Risico’s nemend, maar ook zorgdragend voor heel veel werknemers.

Schiphol is niet Reeuwijk, maar ik weet dat de reizigers, de luchtvracht en de grote mate van werkgelegenheid heel belangrijk zijn. Dat geldt voor meer bedrijfstakken en industrieën. Verplaatsen naar bijvoorbeeld Afrika, zodat jij er geen last meer van hebt - ik vraag me af hoe men er daar over denkt.

Er is al zoveel in die omgevingen terecht gekomen: naast de afvalberg van koelkasten en andere elektrische apparaten, zelfs oude windturbines, dat alles is inmiddels uit ons gezichtsveld verdwenen en ligt daar te wachten op iets wat niemand weet. Maar we weten wel dat dat deel van de wereld steeds sterker aan het vervuilen is. Verder kan ik me voorstellen dat velden vol zonnepanelen niet de eerste en beste optie is. Wat dacht je van de extra opwarming door die velden, om maar iets te noemen.

Nee, dat zou ik zeker niet overwegen. Innovatie en duurzaamheid, nadenken voordat je iets doet. Onze briljante studenten inzetten op deze vraagstukken en laten participeren, dát zou een van mijn opties zijn. Maar zeker niet over de schutting gooien, dat vind ik onbehoorlijk en onnadenkend. Hoe zie je dat nu precies voor je?

Kunstmest, voor mij hoeft dat niet. Stalmest werkt prima, dat wisten de Romeinen al. Zonder mest groeit er niets, dat is nu eenmaal zoals het werkt in de natuur.

Genoeg mogelijkheden, áls je maar nuchter beschouwt en met gezond verstand aan de slag gaat. Wegbonjouren van industrie en/of bedrijven is net iets te makkelijk, zoiets gaat nooit zonder gevolgen. Zie bijvoorbeeld de kaalslagen in Engeland. Nadat de werkgelegenheid afnam tot een minimum, verdween het hart, de ziel, de zin en de verbondenheid. Dorpen en steden zijn spooksteden geworden met armoede, criminaliteit en heel veel ongelukkige en ongezonde mensen.

Nederlandse voorbeelden uit het verleden zijn er ook genoeg: de mijnen, de textielindustrie en de scheepsbouw, om er een aantal te noemen. Wij Nederlanders kunnen veel, dus ook de omslag maken. Innovatie, ontwikkeling, bewustwording en keihard werken, dat kunnen wij. Ben jij niet trots dan?

Groene groet,

Heidi