Minister en ambassadeur vieren Oekraïense Onafhankelijkheidsdag in Reeuwijk-Brug
AlgemeenREEUWIJK-BRUG - Op de Reeuwijkse opvanglocatie, waar 509 Oekraïners verblijven, werd maandag 24 augustus de Oekraïense Dag van de Onafhankelijkheid gevierd. Een dag waarop samen werd stilgestaan bij vrijheid, verbondenheid en de toekomst van Oekraïne.
door Elly de Knikker
Voor de feestelijke viering waren Minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen en de Oekraïense ambassadeur Andriy Kostin in Reeuwijk uitgenodigd. Ook Franky en Coen, de Nederlandse patatbakkers die al jarenlang hulp bieden in Oekraïne, waren aanwezig met hun frietkar.
Tijdens het bezoek spraken minister en ambassadeur met een aantal jongeren die op de locatie wonen. Zij kregen onder meer de vraag hoe zij hun toekomst voor zich zien. Een aantal jongeren was daar duidelijk over: hun toekomst ligt in Nederland. De een wil tandarts worden, een ander opticien en een derde ziet een toekomst in de muziekindustrie.
Onafhankelijkheid
Op 24 augustus 1991 verklaarde Oekraïne zich onafhankelijk van de Sovjet-Unie. Sindsdien wordt de Onafhankelijkheidsdag elk jaar op 24 augustus gevierd. Ook dit jaar, terwijl Oekraïne nog altijd in oorlog is met Rusland. Het is daardoor niet alleen een feestdag, maar ook een dag waarop wordt stilgestaan bij het besef dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.
Dankbaar voor de warme ontvangst
De Oekraïense ambassadeur, Andriy Kostin, hoort het aan. Hij begrijpt dat de toekomstdromen van deze jongeren zich niet vanzelfsprekend in Oekraïne afspelen. “Allereerst laat dit zien hoe welkom de jongeren zich hier in Nederland voelen. Daar zijn we dankbaar voor. Vergeet daarnaast niet dat sommigen van hen uit gebieden komen die helemaal verwoest zijn. Wat is er voor hen om naar terug te keren? De herinneringen doen pijn. Het is moeilijk om je een toekomst voor te stellen op een plek waar je ooit gelukkig was en waar nu niets meer van over is.”
Toch is hij duidelijk over de Oekraïense wens tot terugkeer van hun landgenoten: het land heeft straks veel goed opgeleide mensen nodig voor de wederopbouw na de oorlog. Dat geldt zeker voor professionals met moderne vaardigheden en een moderne manier van denken. “Alleen Oekraïners kunnen de toekomst van Oekraïne bouwen,” zegt de ambassadeur stellig. “Niet iedereen zal terugkeren, maar het is essentieel om sterke verbindingen en een blijvende dialoog te hebben met landgenoten in de diaspora.”
Voorwaarden voor terugkeer
Kostin is optimistisch dat velen uiteindelijk van mening veranderen. “Wat vooral nodig is, is veiligheid. Dat is het eerste en het belangrijkste. Daarnaast is infrastructuur nodig: scholen, ziekenhuizen en banen. Als die basis er is, zal de wil om terug te keren groeien. Mensen moeten weer het gevoel krijgen dat ze hun dromen en doelen kunnen realiseren in hun moederland.”
Ondanks de voortdurende oorlog met Rusland, is Oekraïne er ook nu al bewust mee bezig om deze voorwaarden te scheppen. “Uiteindelijk is het besluit om terug te keren persoonlijk en wordt het gevormd door verschillende factoren, zoals opleiding en werkgelegenheid en -bovenal- veiligheid.”
Het is niet voor alle Oekraïners makkelijk om hier werk te vinden waarmee ze hun vaardigheden op peil kunnen houden. “Wees fair,” zegt hij tegen mogelijke werkgevers. “Als je iemand niet kunt aannemen, zeg dan eerlijk waarom. Waar wij behoefte aan hebben, is eerlijkheid. Dat is ook waar deze hele oorlog met Rusland om draait: ons wordt onrecht aangedaan en daar verzetten wij ons tegen. Maar als je ons eerlijk behandelt, behandelen wij jou ook eerlijk. Er zijn meerdere manieren om ons land te helpen. Je kunt doneren, maar je kunt ook helpen door te investeren in mensen die later ons land weer helpen opbouwen.”
Helpen doen Franky en Coen ook al jaren. “Onze inzet gaat veel verder dan patat bakken. We brengen hulpgoederen, evacueren mensen uit zwaar getroffen gebieden, steunen weeshuizen en beheren een opvanglocatie,” vertelt Franky.
De steun gaat om mensen
Minister Berendsen vatte het bezoek na afloop kort samen: de steun aan Oekraïne is niet abstract, maar gaat om mensen. In Reeuwijk werd dat zichtbaar in de gesprekken met jongeren, in de warme opvang en ook in iets eenvoudigs en verbindends: samen een patatje eten van Franky en Coen.
