‘Het doet wel een beetje pijn, want ik doe het allemaal even graag’

BODEGRAVEN – Nee zeggen is nooit zijn sterkste kant geweest. Wie de geboren en getogen Bodegraver Kees Veelenturf (74) ergens voor vroeg, kon doorgaans op hem rekenen. Of het nu ging om de ondernemersvereniging, de KunstKring of het Groene HartHuys. Maar na 8 jaar als voorzitter van de Kunstkring vindt hij het tijd om het stokje over te dragen aan Gerda Krijgsman. Niet omdat zijn enthousiasme verdwenen is, integendeel. Kees wil simpelweg wat meer ruimte maken voor hemzelf.

door Duarte dos Santos Estrafalhote

Kees Veelenturf zet zich al decennia in voor ‘het Bodegraafse’. Zowel professioneel, als vorige eigenaar en mede-oprichter van Star Reklame, als in zijn vrije tijd. Hij was onder meer actief voor de Bodegraafse Ondernemers Vereniging (BOV), de tennisvereniging en de voetbalvereniging. En toen de KunstKring een nieuwe voorzitter zocht, kwam ook die functie bij hem terecht.

“Het zit een beetje in de familie, denk ik,” vertelt hij. “Mijn broer had het ook. We kunnen allemaal moeilijk nee zeggen.” Maar het is meer dan alleen plichtsgevoel. Kees geniet van het contact met mensen en de voldoening die het vrijwilligerswerk hem geeft. “Ik vind het heel leuk om te doen. Het contact met mensen is belangrijk voor mij en ik heb het gevoel dat ik daar ook veel voor terugkrijg.”

Hoewel Kees zich door al zijn rollen en functies meestal in Bodegraven begeeft, woont hij er opvallend genoeg niet meer. Dit doet hij inmiddels al ruim 40 jaar in Nieuwkoop. “Maar in Nieuwkoop weten ze amper dat ik er woon,” zegt hij lachend.

Van niets iets maken

Die verbondenheid komt misschien wel het duidelijkst naar voren in zijn inzet voor het Groene HartHuys. Toen het pand in de Bouwsteeg moest worden verbouwd tot een onderkomen voor lokale cultuur en historie, bleek uit een eerste begroting dat daarvoor zo’n 150.000 euro nodig was. Geld dat er eenvoudigweg niet was.

Kees liet zich er niet door tegenhouden. Hij trok eropuit, sprak zijn uitgebreide netwerk aan en wist bedrijven enthousiast te maken te sponsoren. Materialen werden beschikbaar gesteld en mensen staken belangeloos de handen uit de mouwen. “Er waren heel veel mensen die hielpen. Ook vrijwilligers die op hun vrije zaterdag gewoon kwamen om werkzaamheden te verrichten.”

Het resultaat was een cultuurhuis dat voor een fractie van het oorspronkelijke bedrag kon worden gerealiseerd. Voor Kees illustreert het wat er mogelijk is wanneer mensen zich gezamenlijk ergens voor inzetten.

Aanwakkeren

Hoewel Kees zelf geen traditionele kunstenaar is, loopt de liefde voor creativiteit als een rode draad door zijn leven. Zijn peetoom Cor Veelenturf was kunstschilder en zelf was Kees jarenlang als grafisch vormgever werkzaam bij Star Reklame. Zijn huis staat en hangt vol met schilderijen, beelden en glaswerk.

Als voorzitter van de KunstKring wilde hij vooral laten zien hoeveel creativiteit er in het dorp aanwezig is. “Heel veel mensen zeiden dat Bodegraven geen kunstdorp is. Dan moeten we proberen om dat te worden, dacht ik.”

Volgens Kees is er veel meer belangstelling voor kunst dan soms wordt gedacht. Hij wijst op de Kunstroute waaraan veel kunstenaars deelnemen, en op Kunst door de Brievenbus, dat inmiddels gemeentebreed honderden deelnemers trekt. “Dat geeft toch aan dat kunst leeft in onze gemeente? Je moet het alleen wel opwekken!”

En de plannen houden niet op. Zo is Kees nog betrokken bij het ‘Bodegraafse Ommetje’, een initiatief waarbij historische plekken en kunstobjecten met informatieborden onder de aandacht worden gebracht. Samen met de Historische Kring wil de KunstKring inwoners en bezoekers op een andere manier laten kennismaken met Bodegraven. Het liefst ziet Kees dat toeristen daardoor langer blijven en ook de lokale ondernemers daarvan profiteren.

Stokje doorgeven

Toch begon de gedachte om een stap terug te doen steeds vaker te spelen. 8 jaar voorzitterschap is een behoorlijke periode en de verplichtingen die daarbij horen, laten zich niet altijd gemakkelijk combineren met zijn privéleven. Zeker niet omdat Kees graag tijd doorbrengt in Kroatië, waar hij een verblijf aan de kust heeft.

“Als ik naar Kroatië ga, vind ik het ontzettend mooi om daar te zijn. Maar ik moet altijd rekening houden met afspraken die ik hier heb. Dat werd toch een beetje een belemmering.” Bovendien merkt hij dat de jaren gaan tellen. “Ik ben inmiddels 74. Dat is ook een reden om ietsje minder te gaan doen.”

Ruimte voor het leven

Het besluit om een stap terug te doen heeft ook een persoonlijke kant. Kees verloor enkele jaren geleden zijn partner Jan, met wie hij 20 jaar samen was. Inmiddels kijkt hij weer voorzichtig vooruit. “Ik heb de deuren weer opengezet. Misschien komt er iemand binnen en misschien ook niet.” Juist daarom wil hij niet langer zijn agenda voortdurend laten bepalen door verplichtingen. “Ik wil achteraf niet het gevoel hebben dat ik daar geen tijd aan heb besteed.”

Meer tijd dus voor familie en vrienden, voor zijn verblijf aan de Adriatische Zee en voor de dingen die spontaan op zijn pad komen. In Kroatië geniet hij van de natuur, het heldere water en zijn dagelijkse zwempartij. Ook ontvangt hij er ieder jaar zijn neven en nichten, een traditie die hem dierbaar is.

Geen afscheid

Toch zal Bodegraven altijd aan hem blijven trekken. Maar er is wel iets veranderd. Kees gaf het voorzitterschap recent over. In Gerda Krijgsman, die zich eerder enthousiast inzette voor Kunst door de Brievenbus, zag hij een geschikte opvolgster. “Ze pakte dit initiatief zo goed op en was ontzettend enthousiast. Toen dacht ik: dat is echt iets voor haar.” Na enig aandringen stemde ze in.

Helemaal verdwijnen zal Kees niet. Hij blijft als bestuurslid betrokken bij de club en wil zijn opvolgster ondersteunen waar dat nodig is. Van een afscheid is absoluut geen sprake: “Nee, stilzitten kan ik niet. Dat gaat dus ook niet gebeuren!”